View source for ચાંદરણાં/પ્રકીર્ણ

{{SetTitle}}

<center><big>'''34. પ્રકીર્ણ '''</big> </center>


<poem>
* 	એકવાર નક્કી કર્યા પછી વ્યસન સરનામું બદલતું નથી.
* 	નિંદાને પગ વાળીને બેસવાની ટેવ જ નથી.
* 	પહાડ પણ બેઠાડું અને પથ્થર પણ બેઠાડું!
* 	કોઈ દીવાનગી સાંકળ પહેરે છે, કોઈ દીવાનગી સાંકળ તોડે છે!
* 	અસમાન ઘરો સમાન ઈંટથી જ ચણાય છે.
* 	આંખ ક્યારેક કોરાં પરબીડિયાં જેવી પણ હોય છે.
* 	જ્વાળામુખી તેના ગુસ્સા જેટલો જ શાંત પણ હોય છે.
* 	જીવન એક યાત્રા હતું તે ‘બાધાદોડ’ થઈ ગયું!
* 	પથ્થર ગબડે તોય પહાડ તો અણનમ જ રહે છે.
* 	ઊંચામાં ઊંચો પહાડ પણ તળેટી પર જ ઊભો છે.
* 	પહાડ પર જઈને આકાશ જોશો કે મેદાન?
* 	સ્વસ્થતા કોઈ દેવની આરતી નથી ઉતારતી.
* 	આળસને પણ એક મરોડ હોય છે.
* 	સ્વપ્ન સિવાય ઊંઘમાં કોઈ ભાગીદાર નથી હોતું. 
* 	સ્વાવલંબી શિયાળ પોતે જ શરીરે વાઘના પટા ચીતરે છે.
* 	મરઘાની ઉષ્મા ઈંડું સેવી શકે નહીં.
* 	એક દિવસની કબર પર અખબારી કાળું ઘાસ ઊગી નીકળ્યું છે!
* 	એક હાથની બચત કરવા માગનારા પ્રણામ નહીં, સલામ કરે છે!
* 	અશાંતિનો ઉજાસ નહીં, ભડકા જ હોય.
* 	જિંદગીનો છેલ્લો શો અઢી કલાકમાં પૂરો થતો નથી.
* 	લોકપ્રિયતાના આશ્રિતો સૌથી વધારે કંગાળ હોય છે.
* 	‘થશે’ કહેવાય ત્યારે ‘કદાચ’ સાંભળો!
* 	વીજળીએ ચીરી નાખેલા આકાશના હૈયા પર એકાદ ઉઝરડો તો બતાવો!
* 	ઝાકળને ભેજ કહેનારો વળી કવિતા શું કરવાનો?
* 	દુષ્યન્ત શિકારે ગયો તો પ્રેમી થઈ ગયો. વાલિયો શિકારે ગયો તો વાલ્મીકિ થઈ ગયો!
* 	લાગણી માપવા માટે નહીં, માણવા માટે હોય છે. 
* 	બે આંખવાળી ગાય તો પણ સુરદાસનું ભજન કહેવાય!
* 	મોસમનું પંખી કંઈ બારમાસી ગીત ન ગાય.
* 	લીક થાય તે પબ્લિક થઈ જાય છે.
* 	ઝાંખી ઇચ્છા જેવી ધૂંધળી સાંજ...
* 	વિખેરાઈને ભેગા થવાનું પાણીને જ આવડે!
* 	પાણીને પોતામાં તરવાનું મન થયું ને બરફ બન્યું!
* 	આગિયાનું આકાશ જમીન પર જ હોય છે.
* 	બીજ એટલે ભૂતકાળ અને ભવિષ્ય સહિતનો વર્તમાન.
* 	સાગરનું પંખી સાગરમાં માળો બાંધી શકતું નથી.
* 	પુષ્પને અક્ષુણ્ણ રાખીને પતંગિયું રસ ચૂસે છે, માણસ ક્યારે શીખશે ધરતીને અક્ષુણ્ણ રાખીને જીવનને પામવાનું?
* 	તળેટી સામે શિખર હોય, ક્ષિતિજ નહીં.
* 	દેવની બેઠ્ઠી આવક તે બેઠાડુ શ્રદ્ધા.
* 	નમણી નાર ન હોય તો પુરુષ બરડ થઈ જાય!
* 	જિજીવિષાની પાલખી એક જ ભોઈ ઊંચકે છે!
* 	હરણની દિશા તે જ પારધીની દિશા.
* 	આતુરતા સંકોચાય પણ છે અને વિસ્તરે પણ છે!
* 	સલાહકારને અક્કલ ભલે ન હોય, પણ જીભ તો હોય જ છે!
* 	નશાબંધી હોય ત્યાં પોલીસ ભૂખે ન મરે!
* 	નિર્ગંધ માત્ર દુઆ જ મળે છે!
* 	સાથ આપનાર જ એકાંત પણ આપે છે.
* 	ઊંઘ પણ ઘણીવાર દિવસપાળી કરે!
* 	આકાશી હોનારત પડે તો પૃથ્વી પર જ!
* 	સાથે હોય તેણે દંપતી હોવું જરૂરી નથી.
* 	ગુસ્સો એવું ગાંડપણ છે, જે પથ્થરને પણ ઠોકર મારે છે.
* 	પૂનમનો ચંદ્ર ડાયેટિંગ કર્યા વિના બીજરેખા બને છે. 
* 	એકતા અને અલગતા ધરતી પર જોડાજોડ જ રહે છે.
* 	પનોતી અને શ્રદ્ધા બેઠાડુ હોય છે. 
* 	માટીનું વાસણ પછડાય પણ એને ગોબો ન પડે!
* 	અવાજને ચહેરો નથી હોતો, છતાં ઓળખાય છે!
* 	ફુગ્ગાને હવામાં છોડો છો પણ ફુગ્ગો જ હવાને છોડી દેશે!
* 	પોતાનો પગરવ પણ ક્યારેક પરાયો લાગે!
* 	વૃદ્ધો, માત્ર ઘરના માણસોએ જ જોવા પડે એવાં ખંડિયેરો!
* 	પોતીકાને અશબ્દ થઈને જ મળી શકાય!
* 	જીવ ઓલવાય છે ત્યારે પોતીકા માણસો દીવો પ્રગટાવે છે!
* 	કરમાયેલું ફૂલ નહીં પણ કરમાયેલું હૃદય ફરી મહોરી ઊઠે છે!
* 	કબર એ ફરીથી નહીં ઊઘડતું ઢાંકણ છે!
* 	છેતરવાની શરૂઆત પોતાની જાતથી જ થાય!
* 	પાણીને પાર્સલ થવાનું મન થયું ને બરફ થયો!
* 	માણસ અંગત અને ઈશ્વર સાર્વજનિક હોય છે!
* 	શિયાળો : સૂકી ત્વચા પર તડકો મસળવાની મોસમ.
* 	પ્રેમ અને અથાણું સ્વાદ માટે સમય માગે છે.
* 	કોડિયાં તેલનાં તરસ્યાં છે કે તેજના એ જ નથી સમજાતું.
* 	પેટમાં ભૂખ ઊગે છે એટલે ખેતરમાં અન્ન ઊગે છે.
* 	ઉનાળાના તાપને પરીક્ષા આપ્યા વિના જ રોજ તાજી ડિગ્રી મળે છે!
* 	પીડાને ફરી ફરીને માણસમાં જીવવાનું મન થાય છે!
* 	પ્રાર્થના કરો પણ મોઢાને ભિક્ષાપાત્ર ન બનાવો!
* 	શાહુડીને થતો રોમાંચ તો બાળક પણ જોઈ શકે!
* 	વિચારોનું ટોળું તો માણસના એકાંતમાં જ ભેળું થાય છે. 
* 	ગોદડી વિકાસ કરે છે અને ગાભો થાય છે.
* 	વિસ્મય મરી ગયા પછી કોઈ ચમત્કાર નથી થતો.
* 	કાચના બારણે ટકોરા મારવા પડે તે સૂચવે છે કે અંદર આંધળા બેઠા છે.
* 	પોતાની છાતી કૂટવા કરતાં બીજાનો વાંસો થાબડવો વધારે સારો છે.
* 	બાળપણ ગયું ને મારા માટે હું ઐતિહાસિક થઈ ગયો!
* 	રાત મરે એનું શબ જ દિવસને જોવા મળે.
* 	સ્વમાનથી જીવો અને અભિમાની તરીકે પંકાઓ.
* 	ગુસ્સે થવું એટલે પોતા પર આત્મઘાતી હુમલો કરવો.
* 	અરીસામાં જુએ તે અરીસામાં હોય તેને જ જુએ.
* 	વાસ્તવિકતા રોકે છે, સ્વપ્નો લટકાવે છે.
* 	સાચું બોલનારા આત્મકથા નથી લખતા.
* 	થીજેલો બરફ સ્થિર બુદ્ધિનો હોય છે. 
* 	જેને દર ન હોય તેને દરવાજો હોય!
* 	પાંજરાના પોપટને જમરૂખનો ખર્ચ નહીં. 
* 	ગાંધારીની આંખે બાંધવાના પાટાનું કપડું પોતાને ન વણવું પડે એટલે કબીર કળિયુગમાં જન્મ્યા.
* 	પોતે શા માટે ભસ્યો તે જાણવાની ચિંતા કૂતરાને ન હોય!
* 	ઘરનો અને બહારનો – બે જીવવાળો પુરુષ!
* 	લોભિયાનું ધન વારસદાર ખાય.
* 	એક દશેરે મરે તે રાવણ નહીં, લાખ પથરે મરે તો શેતાન નહીં!
* 	લાકડું કંઈ મોક્ષ પામવા મસાણે ન જાય.
* 	કાન છે એટલે જ શાંતિ અને ઘોંઘાટ છે!
* 	શ્વાસ છે એટલે નિઃશ્વાસની શક્યતા ખરી!
* 	અપૂર્ણતા સૂચવે છે કે ભવિષ્ય છે!
* 	પહાડ તેની ખીણને જુએ કે શિખરને!
* 	જેનું સરનામું માત્ર તમે જ જાણો છો તે અંગતતા!
* 	અખબારની જેમ વંચાયા તે પસ્તી થઈ ગયા.
* 	ગમે તેટલાં હોર્ન વગાડો, રસ્તો ખસતો જ નથી.
* 	અતિ પ્રશંસા કરનારો અભદ્ર અને દરિદ્ર દેખાય છે!
* 	ઘર કરતાં કબર સિનિયર હોય છે!
* 	લાંબી ચૂપકીદી સૌથી મોટી ચીસ બની શકે છે.
* 	પ્રશ્ન એ નથી કે ઈશ્વર આળસુ છે, પ્રશ્ન એ છે કે શેતાન કામ પર લાગેલ છે!
* 	દુઃખ એટલું મોટું હોય કે ડાયરીના પાને ન સમાય.
* 	અફીણની ગોળી જેવો વહેમ બંદૂકની ગોળી બની જાય છે. 
* 	કંટાળો કાચબાની પીઠ પર બેસીને પસાર થાય છે.
* 	ભદ્રતાના રબરથી દંભને ભૂંસી શકાતો નથી.
* 	જેલ એક એવી ભઠ્ઠી છે જ્યાં કાચા કેદીઓ પાકા થાય છે. 
* 	મોટા ભાગના માણસ નકશા લઈને પ્રવાસ કરે છે, કોઈક માણસ પ્રવાસ કરે તેના નકશા બને છે.
* 	રસ્તા પહોળા થાય છે તો યે ટ્રાફિક સાંકડો નથી થતો.
* 	મારા કેટલાક અસ્વીકારે મારા હાથ ચોખ્ખા રાખ્યા છે.
* 	નાના થવાનો લાભ એ છે કે તારાને ગ્રહણ લાગતું નથી.
* 	કોરડો માલિકના વાંસાને ઓળખતો નથી!
* 	પડઘો અવાજનો જોડિયો ભાઈ છે!
* 	ઈંટની સ્વતંત્રતા એ ભીંતનું મોત છે.
* 	જીવન જેટલું બિનસત્તાવાર એટલું સલામત!
* 	જુદા પડવું એટલે પોતપોતાના અંધકારમાં પાછા ફરવું.
* 	સ્ત્રીને નહીં વાંચવા જેટલો કોઈ પુરુષ અભણ નથી હોતો.
* 	શિયાળે માણસો અને ઉનાળે ગોદડાં તડકો ખાય.
* 	કણ્વનો આશ્રમ પ્રેમ, દુષ્યંતનો મહેલ અપમાન ઉછેરે છે.
* 	નિર્વાસિત થવા માટે હવે ઘર છોડવું પડતું નથી.
* 	બે ચાંચ મળે છે એટલી વાર બે મોઢાં મળતાં નથી.
* 	ફરેલાં પીંછાં પર સંબંધ છૂટ્યાનો વિષાદ દેખાતો નથી.
* 	બધા જ વખાણે એ સામૂહિક કાવતરું પણ હોય!
* 	મર્યા પછીનો બધો સમય સૌ માટે હું વસિયતમાં લખી જવાનો છું.
* 	દરેક પક્ષીને પોતાનું પીંછું વધારે સુંવાળું લાગે છે.
* 	શેતાન ઈશ્વરનું નામ ન લે તો આગળ વધી શકે નહીં.
* 	શહેરમાં વસંત તો આવે છે પણ વૃક્ષોના અભાવે પાછી ફરે છે.
* 	પગરજ માગે તેને પગરખાં ન અપાય!
* 	તેલતરસ્યાં કોડિયાં દીવેટને જ ભૂખી રાખે છે.
* 	તડકાથી ભરેલી હોય તોય કહેવાય પાણીની ઠીબ!
* 	આંખ તો અંતરના પાણીથી જ ભીની થઈ શકે.
* 	બીજો માણસ છે ત્યાં સુધી પ્રેમ પણ છે અને ભય પણ છે.
* 	પ્રશંસા પાછલી દિશાએથી આવે તો બરડો ઠોકે.
* 	પૂર્ણવિરામની હાંસી ઉડાવી નવું વાક્ય આગળ વધે છે.
* 	તુષાર અને કપૂર ધવલ હોવાથી જ ઊડી જતાં હશે!
* 	કાજળ ઊડીને બીજે જાય તો પણ તે કાજળ જ રહે છે!
* 	જાજમની પાછલી બાજુ શોધે તે પત્રકાર થાય!
* 	નિશાળ ઊઘડે નહીં ત્યાં સુધી જ્ઞાનને સંતાડી રાખે તે શિક્ષક!
* 	ધીરજ બરફને ઓળગવા દે છે, અધીરાઈ ભાંગીને કટકા કરે છે.
* 	મંચના વિસ્તાર કરતાં નેપથ્યનું પોલાણ વધારે હોય છે. 
* 	મંકોડો મરે તો કીડીની સહકારી મંડળી રચાય.
* 	દિશાને ઓવારણાં લેવાં હોય ત્યારે વૃક્ષો ધૂણે છે.
* 	ભવિષ્ય પાસે આપણાં હાસ્ય જ નહીં, આંસુ પણ હોય છે.
* 	ઊંટડીનું દૂધ પીવા માટે કોઈ રણનો પ્રવાસ કરતું નથી!
* 	હૂંફ ન મળે તો પાપનું ઈંડું પણ સેવાતું નથી.
* 	પાપના ભાગીદારો સજાના ભાગીદારો થવાની ના પાડે છે!
* 	મારી બહાર ‘હું’ હોવાનો ભ્રમ ફેલાવે તે તસવીર!
* 	અમાસની કાળી ઉપજાઉ માટીમાં સૌથી વધારે સિતારા ઊગે છે!
* 	હવાને કાવડમાં બેસાડીને ફરે તેના સ્કંધ વળી શેના દુઃખે!
* 	ઠૂંઠો માણસ હલેસાને નમસ્કાર ન કરે તો શું કરે?
* 	હાસ્યાસ્પદ ઘણું છે એટલે કરુણતાએ ઘણી છે!
* 	જૂઠું બોલવા માટે તો મુત્સદી થવું પડે!
* 	આગળ વધવા માટે ઘાસને પગની જરૂર પડતી નથી.
* 	કોઈપણ સુથાર પોતાની ઇચ્છાથી લાકડાનો વધસ્તંભ ઘડતો નથી.
* 	વળ ચઢાવો ત્યારે તમે દીવાની દીવેટ વણો છો એ ભૂલશો નહીં!
* 	જિંદગીનાં વર્ષો લૂણો લાગેલી ભીંતના પોપડાની જેમ ખરતાં જાય છે.
* 	આ શબ્દકોશ, લાખો માણસોની જીભોએ અનેકવાર એંઠી કરેલી વાનગીઓનો અન્નકૂટ છે.
* 	મારાં કેટલાંક સપનાં મારી નિદ્રાની બહાર પણ છે!
* 	ચક્કર ચલાવવું હોય તો કુંભાર જેવું ચલાવો, કંઈક નવસર્જન થાય. 
* 	દેશને જ નહીં, કૂતરાને પણ પોતાની સરહદ હોય છે.
* 	કોલસા લાલ આંખ કરે તો જ રસોઈ પાકે.
* 	ચગડોળને ગતિ હોય છે, પ્રગતિ નહીં.
* 	કોઈપણ સૂત્રોચ્ચારની લંબાઈ સરઘસ જેટલી નથી હોતી!
* 	બાળક ગેરસમજથી કોકડું ગૂંચવે છે, આગેવાન સમજપૂર્વક.
* 	બધા જ આઘાતનો કંઈ ગોબો પડે!?!?
* 	‘હું’નો વિકલ્પે ‘હું’ જ છું.
* 	વચ્ચે રહીને બે છેડા ભેગા કરે તે મધ્યમવર્ગી.
* 	એકાંતમાં ખોવાય તેને કોઈ ન જાણે, મેળામાં ખોવાય તેને બધા જાણે.
* 	એક સપનું આંખમાં, પાંપણોની બાથમાં.
* 	તમારી પાસે કોઈ વફાદારી માંગે તો તેને કૂતરો આપી દો.
* 	પાપની ઉંમર વધે છે પણ તે ઘરડું થતું નથી.
* 	ગૌરવ એ દરજ્જો નથી, દરજ્જો ગૌરવ છે.
* 	બુદ્ધિની સાથે શસ્ત્ર પણ ધારદાર થાય છે.
* 	પ્રતીક્ષા પાસે એક જ દિશા છે.
* 	સરવાળા કરતાં બાદબાકી ઓછી જગ્યા બગાડે છે.
* 	આજકાલ તો લંચ કરતાં લાંચથી વધારે સારી રીતે પેટ ભરાય છે.
* 	પેટ તો સૂર્યવંશીને પણ રાતપાળી કરાવે.
* 	ચિંતા મનને ખોતરે છે, પ્રસન્નતા કોતરે છે.
* 	કંઈ જ કરતો નથી તે કશું ખોટું કરતો નથી.
* 	સ્વપ્ન એ અંધકારના અરીસામાં પડતું પ્રતિબિંબ છે.
* 	યૌવન તો કેસૂડાનું વન હોય!
* 	ગધેડા કરતાં ઘોડો અવશ્ય સારો પણ સારાની લાત વધારે ખરાબ હોય છે.
* 	પાછી ફરેલી ટપાલ ખરેખર પોતીકી હોય છે.
* 	ઘણીખરી ખુલ્લી આંખો બંધ જેવી હોય છે.
* 	તમે દર્શન કરવા જાઓ છો, તે વાસ્તવમાં પ્રદર્શન હોય છે.
* 	ઢોળાવે ગબડતો પથ્થર ‘સ્વાવલંબી’ હોય છે.
* 	મોટા ભાગની ભૂલો પેન વગર જ સુધારી શકાય છે.
* 	વાંચો ત્યારે પોતાને શબ્દોથી નહીં, અર્થથી ભરો!
* 	દરેક ચાલતો માણસ કશાકમાં રોકાયેલો, અટકેલો હોય છે.
* 	રસ્તા પરના પથરાને આગળ વધવાનું ભવિષ્ય હોય છે.
* 	પડતા પર પાટું ન મરાય, માંદા પાસે રાજીનામું ન મંગાય.
* 	પ્રતિષ્ઠા એ બરફનું બનેલું સિંહાસન છે.
* 	ક્રાંતિ એટલે અવ્યવસ્થા દ્વારા વ્યવસ્થા સ્થાપવાનો ઉત્પાત.
* 	ઝૂંપડીમાં રહેનારને માથાં પછાડવાનાં હોવાથી ભીંત બાંધતાં નથી.
* 	અરીસો તોડો તો એક જ દૃશ્ય અખંડ રહી અનેકમાં વહેંચાય છે.
* 	ઉગામેલી મુઠ્ઠી યુદ્ધને નોતરું દેતી કંકોતરી થઈ જાય!
* 	ભૂખ કરગરે તે સાંભળો, નહિતર તે હુમલો કરશે!
* 	પુસ્તકનાં વળેલાં પાનાં ફરી વાંચવાં જેવાં હોય છે.
* 	આંસુનું સરોવર નથી હોતું, પણ આહોનું આકાશ તો હોય છે ને!
* 	સરિતાને શી ખબર, કોઈવાર પાંપણની પાળ પણ તૂટે છે.
* 	આંગળાં પોતાને પકડી રાખવા માટે અસમર્થ હોય છે.
* 	પરબના માટલાને ખાલી થતાં વાર ન લાગે!
* 	પોતાનામાં રહીને બહાર જવું તે પણ એક જીવનકળા છે.
* 	ગરબાના કૂંડાળામાં પગ પડે તેનો ઇલાજ ભૂવા પાસે નહીં હોય.
* 	છાપરામાં છિદ્રો ન હોય તો ઘરમાં ચાંદરણાં ન પડે!
* 	મળવા જેવા ન મળે ત્યારેય ખાલીપો તો મળે જ છે.
* 	કહે છે કે પાનખર એ પાંદડાની સ્વતંત્રતાની ઋતુ છે.
* 	વિચારવાનું કામ નહીં કરનારા બોલવાની મજૂરી કરે છે.
* 	શહેરમાં વસંત તો આવે છે, પણ વૃક્ષોના અભાવે ખબર નથી પડતી.
* 	પારધી શિકાર કર્યા વિના ખાલી હાથે પાછો આવે ત્યારે ઘવાય છે.
* 	લાત મારવી પણ લંગડા ન થવું એ પહેલી શરત છે.
* 	ક્યારેક ક્ષણો બગડવાથી જીવન બગડે છે.
* 	સમભાવ હોય ત્યાં એકલતા નથી હોતી!
* 	નિયમિતતા છૂટવી એટલે શ્વાસ છૂટવો!
* 	કાળી દુનિયામાં પણ સોનેરી સૂત્રો હોય!
* 	થાકેલી આંખોમાં પણ કોઈ માળો બાંધે છે.
* 	પીડા અને વાજિંત્ર પાસે શબ્દો નહીં, સ્વર હોય છે.
* 	સાંસ્કૃતિક બેચેની ક્યારેક કવિતા થઈને બોલે છે.
* 	મિત્રોમાં બેઠક હોય છે, આસન નહીં.
* 	સિગારેટને હાથ નથી છતાંય તે ઠૂંઠું બને છે.
* 	ગોળનો ગાંગડો હોય છે ત્યારે મંકોડામાં સર્વસંમતિ હોય છે.
* 	વાંદરાનું રિસર્ચ સેન્ટર બીજા વાંદરાના માથામાં હોય છે.
* 	પિરામિડ મળે તો કોઈ કબરમાં સૂવા માંગતું નથી.
* 	કચરો કહે છે, ‘‘મારો ભૂતકાળ બહુ ‘ભવ્ય’ હતો.’’ 
* 	તેલના દીવાની મેશ કહે છે, ‘‘મારો ભૂતકાળ બહુ ‘ઉજ્જવળ’ હતો.’’
* 	ખાટલો ઊભો થાય તો જ આરામ કરે.
* 	હથોડા માટે તો માથાંના કર્યા માથાંમાં જ વાગે.
* 	જૂનું વાહન ના બદલે તે દેવ કે દેવી કહેવાય.
* 	હું દેશમાં છું અને દેશ નકશામાં છે.
* 	ઓછું આવે છે ત્યારે પુરાંતમાં આંસું આવે છે.
* 	પાકિસ્તાનના નકશાની રેખાઓ તો ભારતના હૈયા પર પડેલા ઉઝરડા છે.
* 	સાહેબની સહી જ નહીં, તેઓ પણ ‘અવાચ્ય’ હોય છે.
* 	ઘંટને પોતાને બહાર જવાની ઇચ્છા થઈ ને તે રણક્યો.
* 	ડાબા હાથને અન્યાય કરવા માટે કોઈ સાથે હાથ મેળવવો પડે છે.
* 	માત્ર બંધારણે જ હજી લોકશાહીમાં શ્રદ્ધા ગુમાવી નથી.
* 	તારીખો ભેગી થાય છે પણ હવે તવારીખ બનતી નથી.
* 	ન્યાય વાયદો કરતો નથી, નવી તારીખ આપે છે.
* 	બરફનો અજંપો જ એને પીગળાવી પાણી પાણી કરી નાંખે છે!
* 	પીંછાંને આંખ હોવા છતાં મોર પોતાની આંખે જ જુએ છે.
* 	ગામનું ‘ગોરજટાણું’ શહેરમાં ‘મિલનટાણું’ થઈ જાય છે.
* 	શાહજહાં તાજમહાલ બંધાવે છે, ઔરંગઝેબ મકબરો!
* 	અજાણ્યા માર્ગનો ધૂંધળો નકશો, તે સ્વપ્ન.
* 	ગરીબ લોકો તકને જ અવસર માને છે.
* 	પથ્થરો કંઈ શાંતિયાત્રા કરવા નથી નીકળતા.
* 	ઘરમાં પણ ક્યારેક કરફ્યુનો સન્નાટો હોય છે.
* 	લીલાં પાંદડાં તોરણમાં ગુંથાઈને પણ ફરકે છે.
* 	કળીનું મોઢું ખૂલે તો યે જીભ દેખાય નહીં!
* 	દીવાની જ્યોત કરતાં ધુમાડો વધારે ઊર્ધ્વગામી હોય છે.
* 	જ્વાળામુખી થાકીને શાંત થાય છે, પશ્ચાતાપથી નહીં.
* 	સાગર વળી પોતાના સિવાય કોનાથી ભીંજાય છે?
* 	સાગર વળી પોતાના સિવાય કોને સાંભળે છે?
* 	માશૂકનું ગોત્ર ગઝલનું અને પ્રેમિકાનું પિયર કવિતા.
* 	હવે તો રંગમંચ નથી હોતો ત્યાં પણ પરદો હોય છે.
* 	આંખ બુરખામાંથી જુએ પણ ખરી અને દેખાય પણ ખરી.
* 	લાકડાના ઘોડા પર સવારી કરે છે, તેને ઘાસનો દુકાળ નડતો નથી.
* 	કબ્રસ્તાનના ક્રોસ પર તો ચકલી પણ ચઢે!
* 	સગપણ વિનાનાં સગાં તે મિત્રો!
* 	હીંચકો અને કરવત બે જ દિશા જાણે છે.
* 	સતત બકતો માણસ જ પ્રવક્તા બને છે.
* 	મુત્સદી તો વાયરો ચાલે ત્યારે જ વઘાર કરે!
* 	આપણો માણસ ‘બત્રીસલક્ષણો’ જ હોય.
* 	પોતાના માથે હાથ મૂકીએ તે અફસોસ અને બીજાના માથે હાથ મૂકીએ તે આશીર્વાદ.
* 	સૂકાં પાંદડાં ખોવાયેલી વસંતને શોધવાની રખડપટ્ટીમાં જ ધૂળમાં મળી જાય છે.
* 	જોડા બદલાય પણ લાત બદલાતી નથી.
* 	જ્યોત તો પ્રગટે છે પણ જડ દૃષ્ટિ કહે છે : એ સળગે છે!
* 	આકાશ પણ કોઈ કોઈ વાર પડદો પાળે છે!
* 	તારીખ છૂટક અને તવારીખ હોલસેલ હોય છે!
* 	પડોશમાં કૉલબેલ વાગે અને આપણી જિજ્ઞાસાનું બારણું ઊઘડે! 
* 	ડુંગરને શી ખબર કે દૂરના દીવા પણ રળિયામણા હોય છે!
* 	પતંગિયાના ગામમાં રંગરેજ ભૂખે મરે!
* 	કાચની દીવાલો એવો ભ્રમ ફેલાવે છે કે તમે સ્વતંત્ર છો!
* 	આતુરતા સંકોચાય પણ છે અને વિસ્તરે પણ છે.
* 	ફોરાં જ્યારે ફૂલની જેમ ઝરે છે ત્યારે આકાશ મહાવૃક્ષ લાગે છે.
* 	ઘડિયાળ ગુમાવીને ટાણું સાચવનારા પણ હોય છે. 
* 	દર્પણ તો રાતે પણ આંખ ખુલ્લી રાખે છે.
* 	વફાદાર કહેવડાવવા માટે સાંકળે બંધાવું જરૂરી નથી.
* 	જેઠ તો સૂર્ય પાસે પણ વેઠ કરાવે છે.
* 	ગરીબીમાં ચાદર જ પગનું માપ નક્કી કરે છે!
* 	અઠ્ઠે દ્વારિકા કરવાનું તળાવને પાલવે, નદીને નહીં.
* 	ભીંતો બોલતી નથી એટલે બહેરી છે એમ ન કહેવાય.
* 	સુખના ભાગીદારો મળે, ભૂખના નહીં.
* 	ભાષા તો સૂકાં પાંદડાં પાસે પણ હોય છે.
* 	દીવાને સૂર્ય થવાનું કહેવાય, સૂર્યને દીવો થવાનું ન કહેવાય!
* 	કહેવાય ઘડપણ પણ આવે હરણફાળે!
* 	પોતાની ઇચ્છાને સ્વપ્નરૂપે જોવા માટે ઊંઘવું પડે છે.
* 	આશ્ચર્ય એ બગાસું નથી તોયે મોઢું ખોલાવે છે.
* 	ગરમ લોહીને જ હૂંફની તરસ હોય છે!
* 	કેટલાક લોકો અહંકારનો બોજ ઉપાડવાની મજૂરી કરે છે.
* 	દૃષ્ટિકોણ આકાશમાં પણ ખૂણો રચે છે.
* 	અજાણ્યા માણસો ભરોસાપાત્ર હોય છે!
* 	બીજા ન જાણે ત્યાં સુધી બધું જ ખાનગી હોય છે.
* 	પરોપકાર કરનાર માટે અભિમાની થવાની તક રહે છે.
* 	ઓસરતાં મોજાં સાથે સરી જતી રેતી કહે છે, હું કાંઠાની નહીં, સાગરની છું!
* 	કેળનું વિશાળ લીલું પાન હોય કે નાનું બીલીપત્ર, ઝાકળ સૌને ભીંજવે છે.
* 	ખાલી છીપ ખોવાયેલા મોતીનું સરનામું જાણતી નથી.
* 	ગયેલી જણસના ખાલી દાબડા જેવું તલાક પછીનું એકાંત.
* 	કોઈને શું, પોતાને મળવા માટે પણ નીરવ એકાંત જોઈએ!
* 	હૃદય જે દાન આપી શકે છે, તે હાથ આપી શકતા નથી.
* 	દૃષ્ટિની ભાષાને કોઈ વ્યાકરણ નથી હોતું.
* 	ખડક સાથે અફળાયેલું મોજું, ઘાયલ થયા વિના ફરી ફરી અફળાય છે!
* 	પરીની સ્થિતિ ન બદલાય એ વાર્તાનું સત્ય છે.
* 	ગધેડાને કાચબાની પીઠ મળે એ વરદાન કહેવાય.
* 	નીતર્યું પાણી દર્પણ બને, એ પરિણામ છે એની ઇચ્છા નથી.
* 	મ્યાનનું અંતર જાણે છે કે મારે તલવારની ધાર સાથે પનારો પડ્યો છે.
* 	કવિતા એ નકશા વગરનો દેશ છે.
* 	લોહીમાં ઊગે છે તે ખેતરમાં નથી ઊગતું.
* 	ભૂખ માત્ર પોતાને (ભૂખને) જ ખાઈ નથી શકતી.
* 	ગધેડો જાણે છે કે કુંભાર શા માટે મારી પીઠ થાબડે છે.
* 	પગથિયાં પોતે ઊંચે જતાં નથી ને નીચેય ઊતરતાં નથી. 
* 	બુદ્ધિનો વાંક ન કાઢી શકો ત્યારે સંજોગનો વાંક તો કાઢી જ શકો!
* 	શ્રદ્ધા બેઠી હોય ત્યારે શંકા ઊભી હોય છે!
* 	કેટલાક મળીને છૂટા પડે છે, ઘણાં લડીને છૂટા પડે છે.
* 	લોકપ્રિયતાના આશ્રિતો સૌથી વધારે કંગાળ હોય છે. 
* 	કીડીની પલટણને યુનિફોર્મની જરૂર હોતી નથી.
* 	આતુરતા દિશાને લંબાવ્યા કરે છે.
* 	આકાશને ધરતી પર બતાવે તે પાણી.
* 	પેટનો ખાડો જીવવા માટેનો અખાડો.
* 	કયો અરીસો પોતાની પીઠને જોઈ શકે છે!
* 	દીવો પણ ક્યાં બંધ આંખે અજવાળું જુએ છે?
* 	મહેલની રાણી કરતાં ઝૂંપડાની રાણી વધારે સ્વતંત્ર હોય છે.
* 	ઘડપણની શરૂઆત બીજાને શિખામણ આપવાથી થાય છે.
* 	પહાડને પણ ઊભા રહેવા માટે જમીન જોઈએ.
* 	ક્ષિતિજે પણ મને અલ્પવિરામ જ દેખાય છે.
* 	સૌથી વધારે બૂરી હોય છે મજબૂરી.
* 	પક્ષીઓના ભાગ્યમાં ઘૂંટણ વાળીને બેસવાનું હોય નહીં!
* 	શ્રદ્ધા બેઠાડું હોય ત્યારે આશા ઉભડક હોય છે!
* 	જિંદગી એવી ખુલ્લી બારી છે, જેમાંથી રસ્તો દેખાતો નથી.
* 	આંખનું એવું છે કે, એ પોતાના સિવાય સૌને જુએ છે.
* 	તરંગની રેખા તૂટવા માટે જ વિસ્તરે છે.
* 	દોરડીના વળ દોરડીને જ ભીંસે!
* 	જિંદગી સુપર ફાસ્ટ હતી, મોડી થઈ ને દીર્ઘાયુષી થયો!
* 	બે શિંગડાં પોતાની વચ્ચેના પોલાણને વીંધી શકતાં નથી.
* 	મહત્ત્વાકાંક્ષા એક દિશા ખોલીને, બાકીની બધી દિશા બંધ કરી દે છે. 
* 	રણનો પવન રેતીની ખબર દૂરદૂર પહોંચાડ્યા કરે છે.
* 	કેટલીક શ્રીમંતાઈ લીલી હોય છે, પણ શેવાળ જેવી.
* 	બંધબારણે મારો પ્રવેશ ન હોય તો મારા પર પ્રતિબંધ શેનો?
* 	હું તો મેદાનમાં હતો, શિખર વિભૂતિએ પડખે આવી મને ખીણમાં મૂકી દીધો!
* 	કેલેન્ડરની સીઝનમાં દીવાનખાનું આર્ટગૅલરી થઈ જાય છે.
* 	નકશાની કાળી નસોમાં લોહી વહેતું નથી!
* 	મોજાંના મોઢે ફીણ તો હોય છે પણ હાંફ નથી હોતી.
* 	મક્કાઈના દાંત માણસના દાંતને ઉશ્કેરે છે. 
* 	નિંદા એવું માનપત્ર છે, જેમાં મૌલિક વિશેષણો હોય છે!
* 	મદારી માત્ર એક જ બંદરનો વેપારી હોય છે.
* 	સપાટીનો ભય શિખરે પહોંચે તે ભયસપાટી!
* 	દરેક સ્વપ્ન ઊંઘમાં જ સાકાર થાય છે!
* 	આપણું સૌથી વધારે રોકાણ ઊંઘમાં હોય છે.
* 	ન્યાયને વળ ચઢે છે, ક્યારેક ફાંસીનું દોરડું થાય છે.
* 	તમરાંનો કોન્સર્ટ જલસો તો આખી રાત ચાલે!
* 	ઘરડા અરીસાને કરચલી નહીં, તિરાડ પડે છે.
* 	સૌથી વધારે ઊંડાણ પાણી વગરના કૂવામાં હોય છે!
* 	એક વાત સાચી છે : સાચી વાત સાંભળવા મળતી નથી!
* 	દરેક સુખની એક જ દવા છે – દુઃખ!
* 	આરતી ગાવા માટે ખરાબમાં ખરાબ ગળું પણ લાયક હોય છે.
* 	જીવનમાં તક તો છે, પણ સરનામા વગરની છે!
* 	પ્રેમ અને શત્રુતા – માણસને આળસુ રહેવા દેતાં નથી!
* 	જ્યોત કરતાં તેની ધુમ્રસેર વધારે ઊંચે જાય છે.
* 	અવસાદ એવો સાદ છે જે પોતે મૂંગો છે.
* 	રિવાજ તો કાયદાને શું, અક્કલને પણ ડિંગો બતાવે છે.
* 	કિનારો આઘો પાછો થાય તો યે કિનારો જ કહેવાય!
* 	સંવાદ તો ધૂળના રજકણોમાં હોય છે.
* 	દરેકની સામે જિંદગી પડી છે – કોઈક જ તેને ‘ઊભી’ કરે છે.
* 	સિક્કાની શોધ થઈ તે પહેલાં માણસ ગરીબ નહોતો.
* 	પક્ષીઓ અશ્લીલ થઈ શકતાં નથી એટલે કપડાં પહેરતાં નથી!
* 	ધીમા વરસાદમાં કોઈનો ભીનો અવસાદ પણ હોય...
* 	હું મારા શબ્દોની બહાર પણ છું.
* 	જીવન કરતાં જીવનની ફરિયાદો વધારે દીર્ઘાયુ હોય છે. 
* 	મજૂરો પેટ ભરવા માટે રોજ ભરે છે.
* 	કોઈ રંગરેજ વ્હાઈટ કોલર હોતો નથી.
* 	સદાબહાર, ઘરની બહાર જ હોય છે!
* 	હવે તો આ મોબાઈલ જ એક કાન થઈ ગયો છે!
* 	ઝંખનાને આંખ કરતાં હૃદય સાથે વધારે સંબંધ હોય છે.
* 	જે ડુપ્લિકેટ નથી તે ઝેરોક્સ છે!
* 	આપણો અવાજ પણ ક્યારેક આપણને ચોંકાવે છે.
* 	કરકસર એ કામ વગરની કમાણી છે.
* 	વૃક્ષો એકબીજાની છાયામાં ઊભાં રહેતાં નથી!
* 	બધી જ આરતી ગોળગોળ હોય છે.
* 	હવામાં ખીંટી જુએ તે શ્રદ્ધા!
* 	કેળવણી તમને અનુકરણ કરતાં શીખવે છે.
* 	આપણે માત્ર ઊંઘમાં જ પોતાના હોઈએ છીએ!
* 	ચાહવાના દિવસ ગયાને સંભારવાના દિવસ આવ્યા!
* 	સુખને સંતાઈને રહેવામાં મઝા આવતી નથી.
* 	અરીસો ચૂપ રહીને જ કહેવા જેવું કહી દે છે.
* 	ગરીબી કાચી ઉંમરને પાકી કરે છે!
* 	આકાશને ચીંધી શકાય છે, વીંધી શકાતું નથી.
* 	જડતા એ નથી જાણતી કે તટસ્થતા શી ચીજ છે! 
* 	જ્ઞાન ઘણુંખરું પુસ્તકમાં જીવવાનું પસંદ કરે છે. 
* 	પ્રસિદ્ધિને ભવિષ્ય કરતાં ભૂતકાળમાં વધારે શ્રદ્ધા હોય છે.
* 	અપાત્રે જ દાન કરવું હોય તો પોતાને જ આપો!
* 	ગોળગોળ ફરનારાઓનો રસ્તો લાંબો નથી હોતો.
* 	ઉછીનાં લીધેલાં અજવાળાં અંધ બનાવે છે. 
* 	મ્યાનનો અંધકાર તલવાર કાયમ ન વેઠે.

</poem>
<br>
{{HeaderNav2
|previous = હળવાશ 
|next =  
}}