View source for રવીન્દ્રપર્વ/૧૩૫. ગ્રામછાડા ઓઇ રાંગા માટિર

{{SetTitle}}
{{Heading|૧૩૫. ગ્રામછાડા ઓઇ રાંગા માટિર| }}

{{Poem2Open}}
ગામને છોડીને જનારો આ રાતી માટીનો રસ્તો મારા મનને ભુલાવી દે છે. કોના ભણી મન હાથ પ્રસારીને ધૂળમાં આળોટી પડે છે? એ તો મને ઘરની બહાર કાઢે છે, એ ડગલે ડગલે મારા પગને પકડે છે. એ મને ખેંચીને લઈ જાય છે, કોણ જાણે મને એ કયા ચૂલામાં લઈ જાય છે! કયા વાંક આગળ એ મને શું ધન દેખાડશે, કઈ જગ્યાએ એ મને આફતમાં નાખી દેશે — ક્યાં જવાથી છેડો આવશે તે વિચારું છું તોય કશી ગમ પડતી નથી. 
{{Right|(ગીત-પંચશતી)}}
{{Poem2Close}}



{{HeaderNav2
|previous = ૧૩૪. ગાયે આમાર પુલક
|next = ૧૩૬. ઘરેતે ભ્રમર એલ ગુન્ગુનિયે
}}