View source for રામચન્દ્ર પટેલની કવિતા/વિસામો

{{SetTitle}}
{{Heading|વિસામો}}

{{Block center|<poem>
મને પ્હેલો રે વિસામો દેજો ઘરઉંબરો
{{gap|5em}}રવેશની છાંટજો છાયા,
જોડે સોહાવજો ચોક, રતનટાંક્યું બારણું
{{gap|5em}}ગાંઠે તોરણ-તુલસીની માયા,

બીજો રે વિસામો મારો ખડકીખોળિયું,
{{gap|5em}}બાંધજો જવતલ ઝગ્યા સવાસ,
દેવેદીવામાં ઊંચો એક રામણદીવડો,
{{gap|5em}}એના ઓલવ્યા ન જાય અજવાસ;

કોકનું મુખડું જોયાનું કે આભલું વાંચ્યાનું
{{gap|5em}}ઊઘડે નગરચોક બજાર;
ગઢનો ઘોડો એવો થાક્યો તો શિખટોચ,
{{gap|5em}}ઉપાડી લાવ્યો’તો અંબાર,

છેલ્લો વિસામો હળવો ઠારજો રે વીરા!
{{gap|5em}}રૂખડો આખર થયો અંગાર,
કોણે કાંધ્યો આલી રે એટલું કે’જો કાનમાં
{{gap|5em}}મીઠો લાગશે મૂને અંધાર.
</poem>}}
<br>
{{HeaderNav2
|previous =  કે ગાલ્લું (સ્વર્ગે જતા જીવની સ્વગતોક્તિ)
|next = ખડકી (સીમાન્તરા પ્ર.આ. ૨૦૧૩)
}}