View source for કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – હરિશ્ચન્દ્ર ભટ્ટ/નિર્દોષ ને નિર્મળ આંખ તારી

{{SetTitle}}
{{Heading|૨. નિર્દોષ ને નિર્મળ આંખ તારી}}

{{Block center|<poem>
નિર્દોષ ને નિર્મળ આંખ તારી
હતી હજી યૌવનથી અજાણ,
કીધો હજી સાસરવાસ કાલે,
શૃંગાર તેં પૂર્ણ ચિતા મહીં કર્યો!
કૂંળી હજી દેહલતા ન પાંગરી, 
કૌમાર આછું ઊઘડ્યું ન ઊઘડ્યું, 
પ્હેરી રહે જીવનચૂંદડી જરી,
સરી પડી ત્યાં તુજ અંગથી એ!
સંસારના સાગરને કિનારે
ઊભાં રહી અંજલિ એક લીધી,
ખારું મીઠું એ સમજી શકે ત્યાં 
સરી પડ્યો પાય સમુદ્રની મહીં!
છો કાળ આવે, શિશિરોય આવે,
ને પુષ્પ કૂંળાં દવમાં પ્રજાળે;
સુકોમળી દેહકળી અરે અરે
વસંતની ફૂંક મહીં ખરી પડી!
</poem>}}
{{Right|(‘સ્વપ્નપ્રયાણ’, પૃ. ૨)}}
<br>
{{HeaderNav2
|previous =  મારા ઉરે કોઈ અબૂઝ વેદના
|next = વસંત વીતી
}}