View source for બાળ કાવ્ય સંપદા/અજબ જેવી વાત છે !

{{SetTitle}}
{{Heading|અજબ જેવી વાત છે !|લેખક : ઉપેન્દ્રાચાર્ય<br>(1885-1937)}}

{{Block center|<poem>
નાની મારી આંખ, એ જોતી કાંક કાંક;
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
નાક મારે નાનું, એ સૂંઘે ફૂલ મજાનું;
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
નાના મારા કાન, એ સાંભળે દઈ ધ્યાન;
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
નાનું મોઢું મારું, એ બોલે સારું સારું,
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
નાનું મારું ગળું, એ ખાય ગળ્યું ગળ્યું;
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
આંગળી મારી લપટી, એથી વગાડું ચપટી;
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
નાના મારા હાથ, એ તાળી પાડે સાથ;
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
પગ મારા નાના, એ ચાલે છાનામાના;
એ તે કેવી અજબ જેવી વાત છે !
</poem>}}
<br>
{{HeaderNav2
|previous = તારા (૨)
|next = પારેવાં
}}