View source for સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૧/કૃષ્ણને દેવકીની વિદાય.

{{SetTitle}}
{{Heading|૧. કૃષ્ણને દેવકીની વિદાય}}
{{Block center|<poem>ધન્ય તે કામિની રે, હરિને જે ધરશે ખોળે;
ઉપનિષદમાંહે તો જોતા, મોટા મુનિ સરખા બોલે. 	{{right|ધ૰}}
ધવરાવી હુલરાવશે રે, સાંઈડું દેશે ગાઢું રે;
સુંદર વદન નિહાળતાં રે, હૈડું થાશે ટાઢું રે. 		{{right|ધ૰}}
આઈ આઈ કહેશે કાલું બોલશે, તે લાગશે મીઠું રે; 		૫
મેં તો પાતક પ્રૌઢાં કીધાં જો સુતનું સુખ ન દીઠું રે. 	{{right|ધ૰}}
પાલણડું હુલરાવતાં, માનિની મંગળ ગાશે રે;
શું કહું તેના મન માંહે તે જોતાં સુખ થાશે રે. 		{{right|ધ૰}}
નાનડિયો સાદ દેતો આવશે, અધરણ અધર તે હસશે રે;{{gap}}
મારા ભાગ્યમાંહે નવ લખિયું, તેને અંતર વસશે રે. 	{{right|ધ૰}} 	૧૦
વિષમ ચરિત્ર એ વિધાતાનાં, મારે ઘરથી ઓસરિયો રે;
પુત્રજન્મનો આનંદ ઓચ્છવ તેને ઘેર જઈ કરિયો રે. 	{{right|ધ૰}}
તેને ઘેર તોરણ બંધાશે, થાશે અતિ દિવાળી રે;
વેરણ વિધાતાએ શું સરજ્યું, જે હું દુઃખે બાળી રે. 	{{right|ધ૰}}
પાગે વાગે ઘુઘરડી ને, પગલાં ભરશે લટકે રે; 		૧૫
ઉતાવળો આવીને મળશે એને હરિ ત્યાં મટકે રે. 	{{right|ધ૰}}
તે જણ્યા વિના જનની થઈ, મારો ખોળો ઠાલો રે;
રૂપ દેખાડી અભિનવું, મને મૂકી કિમ ચાલો રે. 	{{right|ધ૰}}
પુનરપિ કહેવારે દેખીશું, સુંદર મુખ રઢિયાળું રે;
મેં રાંકે કંઈ નવ ચાલે, પછે આંસુડાં ઢાળું રે. 		{{right|ધ૰}} 	૨૦
એણી પેરે દેવકી ટળવળ્યાં, હરિને હૈયે ચાંપે રે;
પિયુ તણે કર બાલક આપે, ભેથી હૈડું કાંપે રે. 		{{right|ધ૰}}
ભામણડાં માવડી લઈને, લઈ ચાલ્યા વસુદેવ રે,
ભાલણ પ્રભુ રઘુનાથ મૂક્યા, જશોદા ઘેર તતખેવ રે. 	{{right|ધ૰}}</poem>}} 
<br>
{{HeaderNav2
|previous = ભાલણ
|next = મુરલી રસાલ 
}}