https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%85%E0%AA%A5%E0%AA%B5%E0%AA%BE_%E0%AA%85%E0%AA%A8%E0%AB%87%2F%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%9B%E0%AA%BE_%E0%AA%AB%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%82 2026-05-13T19:04:03Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%85%E0%AA%A5%E0%AA%B5%E0%AA%BE_%E0%AA%85%E0%AA%A8%E0%AB%87/%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%9B%E0%AA%BE_%E0%AA%AB%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%82&diff=12006&oldid=prev 2021-08-02T22:43:32Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading| પાછા ફરતાં | ગુલામમોહમ્મદ શેખ}} &lt;poem&gt; ૧ ગયા ત્યારે બધું નકરું...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading| પાછા ફરતાં | ગુલામમોહમ્મદ શેખ}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> ૧<br /> <br /> ગયા ત્યારે બધું નકરું હતું, આપણું, આપથી અદકેરું<br /> – પાછા ફરતાં પરાયું!<br /> <br /> આ મેજ, આ ખૂણો, અહીં બેસી કર્યાં કંઈ કાજ,<br /> ખાટલે મૂક્યા’તા પત્રો, અધૂરી કવિતા...<br /> બધું ત્યાં જ છે.<br /> <br /> દીવાલે ડાઘા, હતા તેવા જ છે.<br /> જાળીએ જાળાં,<br /> માળિયે તાળું,<br /> આ બારી હજી પૂરી વસાતી નથી,<br /> પંખોય કચડાટ ભૂલ્યો નથી!<br /> આંગણુંય ભર્યું ભર્યું<br /> પાંદડાંની પથારી.<br /> મધુમાલતી મ્હોરી છે, રાતરાણીય વરસશે,<br /> આંબો ને આસોપાલવ અડગ ઊભા,<br /> જાસૂદનો રંગ બદલાયો નથી.<br /> આ ટોચેલાં સીતાફળ અડધાં મૂકી<br /> પોપટ ઊડી ગયા છે!<br /> <br /> – અને ત્યાં ખિસકોલું ઝડપવા લપાઈ બિલ્લી,<br /> ગયા ત્યારે બચ્ચું હતી, તે જ કે?<br /> હતું તેવું જ<br /> આ બધું<br /> ટોળાં કેમ છોડી ગયાં?<br /> <br /> <br /> ૨<br /> <br /> ટોળાં તો ગયાં,<br /> ઘર હજી અકબંધ.<br /> પણ આ વાસ શેની?<br /> તાળું ખોલતાં જ ફોયણે ચડી,<br /> આંગળેથી આગળે, નકૂચે લબડી<br /> જાળી ને સળિયે સળવળી<br /> દીવાનખાને<br /> ઢોલિયે<br /> ઢળી,<br /> ઠરી ઠામડે.<br /> ચોંટી બધે ચીકણી,<br /> હવામાં હણહણી.<br /> <br /> હજી બેઠા નથી ત્યાં તો<br /> વ્હાલથી ગોઠવેલી<br /> દીકરીની ચોપડીઓમાંથી<br /> અક્ષરો ઊતરી પડ્યા<br /> કીડિયારે,<br /> માના ઘરડા પટારે પૈડાં આવ્યાં,<br /> મોલેલાની મટોડી માતા<br /> ઊતરી ગઈ પગથિયાં<br /> – ને આ ગોદડાં ને ગાદલાંય ઊપડ્યાં!<br /> વળગણીએ ધ્રૂજતી ખીંટી ઢીલી થઈ ઢળી<br /> ને ટીંગાતું ઘર<br /> લૂગડાંનો ગોટો વાળી<br /> અમને નોધારા મૂકી<br /> ઝાંપે જઈ ઊભું.<br /> <br /> <br /> <br /> ૩<br /> <br /> દરિયાપારથી દીકરી આવી<br /> આખે રસ્તે બધું એમનું એમ જ.<br /> વિમાનવાટે, સ્ટેશને, રસ્તે<br /> ગઈ વેળાની દુનિયા<br /> હતી તેવી ને તેવી.<br /> વિમાની ખાણું પહેલાં જેવું જ<br /> ફિસ્સું હતું,<br /> બારીનાં વાદળ એવાં જ ભરમીલાં.<br /> સ્ટેશન એવું જ કામઢું<br /> ભભડાટે ભરેલું.<br /> ટોળાં એવાં ને એવાં<br /> બોલી બદલાઈ નથી,<br /> ગાળોય નવી નથી!<br /> કૂતરાં ને ભૂંડ,<br /> હરાયાં ઢોર<br /> હજુ ભસે, ભૂંકે પહેલાં જેવું જ.<br /> કહે છે કે કશું થયું નથી,<br /> શાંતિ છે,<br /> બધું ઠરીઠામ.<br /> તો પછી આ દુકાનદાર અવળું કેમ બોલે છે?<br /> રિક્શાવાળો ટોળાંમાંનો તો નહિ હોય?<br /> અને આટલે દહાડે પાછા ફર્યા તો પણ<br /> આ ઘર<br /> અમને લેવા આગળ કેમ આવતું નથી?<br /> <br /> ૨૦૦૨-૦૩<br /> અને<br /> &lt;/poem&gt;</div>

Atulraval