KhyatiJoshi at 11:50, 2 November 2021

2021-11-02T11:50:36Z

← Older revision		Revision as of 11:50, 2 November 2021
Line 21:		Line 21:

	:::::: '''ઢાળ'''		:::::: '''ઢાળ'''

	મેં મારો અર્થ સારિયો, આશા મૂકો જીવ્યા તણી.		મેં મારો અર્થ સારિયો, આશા મૂકો જીવ્યા તણી.
	વેરણ તારી તું જાણજે જે પેટી લાવ્યો શિવ તણી.{{Space}} ૫		વેરણ તારી તું જાણજે જે પેટી લાવ્યો શિવ તણી.{{Space}} ૫

KhyatiJoshi at 11:48, 2 November 2021

2021-11-02T11:48:58Z

← Older revision		Revision as of 11:48, 2 November 2021
Line 67:		Line 67:
	પ્રપંચ કરી પેટી માંહે ઘાલ્યો, ઉગાર્યો પ્રાણ પોતા તણો.’{{Space}} ૨૦		પ્રપંચ કરી પેટી માંહે ઘાલ્યો, ઉગાર્યો પ્રાણ પોતા તણો.’{{Space}} ૨૦
	</Poem>		</Poem>
			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous =કડવું ૧૧
			\|next = કડવું ૧૩
			}}
			<br>

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૨|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[કેવા કપટથી પોતાનો અર્થ સાર્યો છે એ વર..."

2021-11-02T11:48:34Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૨|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[કેવા કપટથી પોતાનો અર્થ સાર્યો છે એ વર..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૧૨|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[કેવા કપટથી પોતાનો અર્થ સાર્યો છે એ વર્ણવી ને કૃષ્ણ અહિલોચનને બહાર નીકળવાની આશા ત્યજી દેવા જણાવે છે; ત્યારે અહિલોચન કૃષ્ણને ઉપાલંભ આપે છે.]}}{{Poem2Close}}

<poem>
::::::'''રાગ સામેરી'''
દુરિજનની એહવી દીન વાણી સુણી બોલ્યા સારંગપાણિ :
‘મૂકો બહાર નીસરવાના કોડ, હું તો જદુપતિ શ્રી રણછોડ.{{Space}} ૧

તારી માએ રાખ્યો તુને વારી, તેં ન લહી વિદ્યા મારી.
મેં તો રૂપ ઋષિનું લીધું, તુને મારવાનું કારજ કીધું.{{Space}} ૨

હાડે જાણ્યો મેં તુજને બળિયો, માટે મારગમાં આવી મળિયો.
જો હોય પૂરવ જનમનું પાપ, તો મૂકીએ સાણસે ઝાલ્યો સાપ.{{Space}} ૩

હવે મુજને તું શું કરશે? અકળાઈ આફણિયે મરશે.
હું તો વેરી છું રે તારો, મેં અર્થ સાર્યો છે મારો.{{Space}} ૪

:::::: '''ઢાળ'''
મેં મારો અર્થ સારિયો, આશા મૂકો જીવ્યા તણી.
વેરણ તારી તું જાણજે જે પેટી લાવ્યો શિવ તણી.{{Space}} ૫

હું, બ્રહ્મા ને વળી ભોળો એ ત્રણે જાણો એક રે;
અમે વર સાટે વિદારિયા, તું સરખા અનેક રે.’{{Space}} ૬

એવાં વચન સુણી વિશ્વંભરનાં, હૈયે લાગ્યો હુતાશંન રે.
ક્રોધ કરીને કુંવર બોલ્યો કૃષ્ણ પ્રત્યે વચંન રે :{{Space}} ૭

‘ધિક્કાર જાદવ કુળને, જ્યાં તું સરખા ઉત્પન્ન રે;
કુળનો વાંક કશો નથી, ભૂંડું ભરવાડાનું અન્ન રે.{{Space}} ૮

હાથ લાકડી, ખાંધ કામળી, વૃંદાવન ચારી ગાય રે;
ગત ક્યાંથી ગોવાળિયાને? નિર્દય નહિ દયાય રે!{{Space}} ૯

પશુપાળ પાપી, વિશ્વાસ આપી, કપટ કરી વાહ્યો મુને રે;
અભ્યંતરનો હરખ હણિયો, "નીચ" લોક કહેશે તુને રે.{{Space}} ૧૦

ગોવર્ધન તેં કર ધર્યો, ઉતાર્યો ઇંદ્રનો અહંકાર રે,
કેશી-કંસ પછાડિયા, તે તારા બળને ધિક્કાર રે.{{Space}} ૧૧

રુક્મિણીનું હરણ કીધું, દીધો દુષ્ટ જનને માર રે,
જરાસંધને જીતિયો, તે બળને પડો ધિક્કાર રે.{{Space}} ૧૨

નરકાસુરને મારી પરણ્યો પ્રેમદા સોળ હજાર રે,
પારિજાતક વૃક્ષને લાવ્યો, તે બલને પડો ધિક્કાર રે.{{Space}} ૧૪

રૂપ લીધું મીન કેરું ને વેદ વાળ્યા ચાર રે,
શંખાસુરને સમાવિયો, તે પ્રાક્રમને ધિક્કાર રે.{{Space}} ૧૫

ભૂંડરૂપે થયો ભૂધર ને ધર્યો ભૂતલ ભાર રે,
નક્ષત્રી ભૃગુરૂપે કીધી, તે બળાને પડો ધિક્કાર રે.{{Space}} ૧૬

પાષાણ તાર્યા પાણી વિષે ને સેના ઉતારી પાર રે,
રાવણ રોળ્યો રણ વિષે, તે બળને પડો ધિક્કાર રે.{{Space}} ૧૭

ભગત તાર્યા, અસુર માર્યા, ધરી દશ અવતાર રે,
ઉર્વી-ભાર ઉતારિયો, તે પ્રાક્રમને ધિક્કાર રે.{{Space}} ૧૮

બળ જો મારા હાથનું કાઢીને મુજને બહાર રે;
કપટ કરીને કાં હણે? મુને વકારીને માર રે.{{Space}} ૧૯

:::::: '''વલણ'''
વકારીને માર, મોહન! અભિલાષ છે જુદ્ધનો ઘણો;
પ્રપંચ કરી પેટી માંહે ઘાલ્યો, ઉગાર્યો પ્રાણ પોતા તણો.’{{Space}} ૨૦
</Poem>

અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૧૨ - Revision history

KhyatiJoshi at 11:50, 2 November 2021

KhyatiJoshi at 11:48, 2 November 2021

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૨|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[કેવા કપટથી પોતાનો અર્થ સાર્યો છે એ વર..."