KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૪|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[કૃષ્ણની રાણીઓ પેટી વિશેનું કૌતુક શમ..."

2021-11-02T12:12:44Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૪|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[કૃષ્ણની રાણીઓ પેટી વિશેનું કૌતુક શમ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૧૪|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[કૃષ્ણની રાણીઓ પેટી વિશેનું કૌતુક શમાવવા સુભદ્રાની પાસે જાય છે અને સુભદ્રાને કિંમતી વસ્ત્રાભૂષણો ધરી ફોસલાવવા-પટાવવા માંડે છે.]}}{{Poem2Close}}

<Poem>
:::::: '''રાગ દેશાખ'''

એવી વાત સર્વે વિચારી રે, ગઈ નણંદને મંદિર નારી રે;
જોઈ એ શું લાવ્યા ગિરધારી રે, તે ચોરી કીધી અમારી રે.{{Space}} ૧

આવ્યાં સુભદ્રાને આવાસ રે, જ્યારે પધાર્યા અવિનાશ રે;
ત્યારે નણંદ થયાં પ્રસન્ન રે, આપ્યાં સોળ સહસ્ર આસંન રે.{{Space}} ૨

પછે નણદી હરખે પૂછે રે, ‘ભાભી સર્વે આવ્યાં તે શું છે રે?’
સુણી સુભદ્રાની વાણી રે, ત્યારે બોલ્યાં રુક્મિણી રાણી રે :{{Space}} ૩

‘આવવાનુંથાનક અમારું રે, તે તો બાઈ ભુવન તમારું રે;
અમો ભાભી સોળ હજાર રે, તેને તમારો આધાર રે.{{Space}} ૪

જ્યારે તમો જાશો સાસરડે રે, શું આપશે વસુદેવ ઘરડો રે?
સાસરવાસો તમને બાઈ રે, અમો કરશું સર્વે ભોજાઈ રે.{{Space}} ૫

અમ સરખું કામ કાંઈ દીજો રે, મન ગમે તો માગી લેજો રે;’
જ્યારે એમ વદ્યાં મુખે રામા રે, ત્યારે બોલ્યાં સત્યાભામા રે{{Space}} ૬

‘સુભદ્રા! તમ ઊફરું કાંઈ નહિ રે, નણંદી તે દૂધ ને દહીં રે;
હવે આપ્યાનો શો ઉધારો રે, આ લ્યોની હાર અમારો રે.{{Space}} ૭

આપણ ક્યાં ખરચીશું ગર્થ રે, સાસુ-નણંદ તે મોટું તીર્થ રે;’
આપ્યો હાર સત્યભામા સતી રે, ત્યારે ઊઠિયાં જાંબુવતી રે.{{Space}} ૮

‘આ પે’રો સુભદ્રા ચીર રે, તાજું એકલું છે હીર રે;’
રુક્મિણીએ કર્યું મન બહોળું રે, આપ્યું પહેરવાનું પટોળું રે.{{Space}} ૯

એક કહે : ‘લ્યો સુભદ્રા બહેન રે, માળા આપી મોટી મોહન રે.’
કોણે આપી કંકણ ચૂડી રે, નણંદ કહે ‘ભાભીઓ રૂડી રે.’{{Space}} ૧૦

ધોળા સાળુ છાંટ્યા કેસર રે, મોટાં મોતી, નાકે વેસર રે;
કો જોડ આપે અણવટની રે, કો છોડે કટિમેખલા કટની રે.{{Space}} ૧૧

કલ્લાં, કાંબી ને ઝાંઝરિયાં રે, નણદીને અર્પણ કરિયાં રે;
એમ આભરણ આપ્યાં સર્વે રે, ત્યારે સુભદ્રા બોલ્યાં ગર્વે રે : {{Space}} ૧૨

‘આજ હું ઘણું માન પહોતી રે, ઘણી ભાભીની નણંદ પનોતી રે;
આજ ભાભી પ્રાહુણા રહિયે રે, વળી કામ અમ સરખું કહીએ રે.’{{Space}} ૧૩

સુણી સુભદ્રાની વાણી રે, ત્યારે બોલ્યાં રુક્મિણી રાણી રે :
‘જેવાં કરશો તેવાં થઈએ રે, વહાલી વાત તે તમને કહીએ રે.{{Space}} ૧૪

કહું છું : સુભદ્રાબાઈ રે, આજ આવ્યા હુતા તમારા ભાઈ રે;
પેટી હતી તે ભિયા કને રે, આવીને આપી છે તમને રે.{{Space}} ૧૫

એ પિંજરમાંહે શું છે રે, ભાભી સાથ સર્વ કો પૂછે રે;
આપણે બોલવું ચાલવું શાનું રે, એને જોઈ જાશું અમો છાનું રે.{{Space}} ૧૬

માટે ઉઘાડો પિંજરનું તાળું રે, અમો વેગળાં રહીને ભાળું રે;’
સુભદ્રા કહે : ‘કેમ કીજે રે, વિઠ્ઠલે વારી છે તે ઘણું બીજે રે.{{Space}} ૧૭

સોંપી છે શ્રી જદુનાથે રે, તમો ઉઘાડી જુઓ હાથે રે;
ઓ નેવ ઉપર છે કૂંચી રે, હરિ મૂકી ગયા છે ઊંચી રે.{{Space}} ૧૮

શું જાણીએ ઘો કે સાપ રે? તમે દેજો હરિને જબાપ રે;’
ત્યારે સત્યભામા એમ પૂછે રે, ‘બાઈ આવડું બીહો તે શું છે રે?{{Space}} ૧૯

તમ ઉપર કોપશે શ્યામ રે, ત્યારે લેજો અમારું નામ રે,
જો હરિ દેખાડે મુને બળ રે, તો ઉતારું હું ઝાકળ રે.’{{Space}} ૨૦

ત્યારે બોલ્યાં જાંબુવતી રે, ‘એક મેં વિચારી છે મતિ રે.
આપણ અઘરી પ્રતિજ્ઞા કીજે રે, કો આગળ વાત ન કીજે રે.’{{Space}} ૨૧

:::::::: '''વલણ'''
ન કીજે વાત વિઠ્ઠલની ચોરી, જાંબુવતી એમ ઓચરે રે,
સંજય કહે : સુણો ધૃતરાષ્ટ્ર, શ્યામા સંચ કેઈ પેરે કરે રે.{{Space}} ૨૨
</poem>
<br>
{{HeaderNav2
|previous = કડવું ૧૩
|next = કડવું ૧૫
}}
<br>

અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૧૪ - Revision history

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૪|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[કૃષ્ણની રાણીઓ પેટી વિશેનું કૌતુક શમ..."