KhyatiJoshi at 12:55, 2 November 2021

2021-11-02T12:55:35Z

← Older revision		Revision as of 12:55, 2 November 2021
Line 70:		Line 70:
	શ્યામા સર્વ રોતી સાંભળી, ધાઈ આવ્યા અશરણશરણ રે.{{Space}} ૨૦		શ્યામા સર્વ રોતી સાંભળી, ધાઈ આવ્યા અશરણશરણ રે.{{Space}} ૨૦
	</Poem>		</Poem>
			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = કડવું ૧૮
			\|next = કડવું ૨૦
			}}
			<br>

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૯|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[પ્રસવ ન થતાં સુભદ્રાની પીડા ઉત્કટ બન..."

2021-11-02T12:54:09Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૯|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[પ્રસવ ન થતાં સુભદ્રાની પીડા ઉત્કટ બન..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૧૯|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[પ્રસવ ન થતાં સુભદ્રાની પીડા ઉત્કટ બને છે. દેવકી, રોહિણી, વગેરે એનો ઉપાય કરવા વસુદેવને વિનવે છે. કૃષ્ણ-બલરામ ભૂવા-ગાતરિયાથી માંડી મંત્ર-તંત્ર-જંત્રના વિવિધ ઉપચારો કરે છે. કવિએ ગર્ભવતી સ્ત્રીની પીડાનું હૂબહૂ વર્ણન કર્યું છે અને એમાં કૃષ્ણે યોજેલા ઉપચારોમાં સમકાલીન ઉપચારોનું જ આલેખન કર્યું છે.]}}{{Poem2Close}}

<poem>
::::::'''રાગ વેરાડી'''

સંજય કહે, સાંભળિયે રાજા, સુભદ્રાનું દુઃખ;
હવું નથી ને હોતું નથી, કહેતાં ન આવે મુખ.{{Space}} ૧

સુખે રમતાં જમતાં તેને, વહી ગયા દશ માસ;
અગિયારમે તે અકળાઈ અબળા, પાપીએ પૂર્યો વાસ.{{Space}} ૨

અહિલોચનનો અંશ ઉદરમાં ઊપન્યો મહાક્રોધી;
પ્રૌઢ શરીર પોતાનું કીધું, રહ્યો પેટને રોધી.{{Space}} ૩

ત્વચા તણાઈ, ને તાપ ઊપન્યો, શરીરે વાધ્યું શીત;
થર થર ધ્રૂજે ને કાંઈ નવ સૂઝે, ભમવા લાગ્યું ચિત્ત.{{Space}} ૪

પાધરું બોલાય નહિ, ને ટૂંકડી થઈ રસનાય;
નસ નીસરી કર પદ કેરી, ઊભાં નવ થવાય.{{Space}} ૫

હબક હેડકી ને શૂળ આવે, શ્યામાને શરીર;
ઝળઝળાં નેત્ર કાચ સરખાં હરનિશ વહેતું નીર.{{Space}} ૬

હાલકહૂલક હરિને મંદિર, વસુદેવે જાણી વાત;
પુત્રીની પીડા અતિશે જાણી રોવા લાગ્યો તાત.{{Space}} ૭

રૂડું થાવા સુતાને અર્થે માએ આખડી લીધી;
સાત દિવસ રોહિણીજીએ જળ–અંજલિ નવ પીધી.{{Space}} ૮

ત્રાહે ત્રાહે કરે તારુણી, ટોળે મળ્યો સર્વ સાથ;
દેવકી રોહિણી મળીને વીનવ્યા વસુદેવ નાથ.{{Space}} ૯

‘સ્વામી’ સુભદ્રા મરણ પામે છે, દુઃખ હૃદે નથી ધરતા;
વિપત્ય વેળા લજ્જા શાની? ઉપાય શેં નથી કરતા?{{Space}} ૧૦

એ મૂઆનું દુઃખ નથી, મરે માનવ માત્ર;
ફરી ફરી સાલે છે મુને, ક્યાંથી ધનંજે જામાત્ર?{{Space}} ૧૧

નાનપણામાં ગઈ હોત તો , દુઃખ નહોતું કેને;
આજ મોટી થઈને મૂકી જાય છે, બાળ્યાં સુભદ્રાબહેને.{{Space}} ૧૨

લઘુ વયમાં લાડ કુંવરી, મરવું જીવવું નવ લહેતાં;
આજ જાણતાં થઈ જમલોક પામશે, વય થઈ દુઃખ સહેતાં.{{Space}} ૧૩

પરમેશ્વરે પૃથ્વી પછાડ્યાં, આપણને ઝાલી ચરણે;
કહો કંથજી, કોણ પાપથી, દીકરી મરે દુર્મરણે.’{{Space}} ૧૪

વસુદેવ બોલ્યા આંસુ ભરતા, પુત્રી હુંને દેખી લાજે;
તમો રામ-કૃષ્ણને સંભાળવો, જે પાળ બાંધે સાજે.’{{Space}} ૧૫

વાત સાંભળી આવ્યા વીરો, સુભદ્રાને જાણી અસાધ્ય;
ભૂવા ખાતરિયા તેડાવ્યા, આવ્યા એકે સાદ.{{Space}} ૧૬

તંત્રમંત્ર ને જંત્ર કરીને, પાયે મંતરી પાણી;
દંભી દંભ કરીને વળીયા, વેદના નવ જાણી.{{Space}} ૧૭

રાજવૈદ્ય નવા નવા આવે, ગ્રહતા કુંવરીની નાડી;
ત્રણ સંવત્સર વહી ગયા, પણ વ્યાધિ કોણે ન કાઢી. {{Space}} ૧૮

પાપી રહ્યો પ્રાણને લેવા પેટમાંહેથો હાલે;
સ્થૂળ શરીરે હરે ફરે તે સુભદ્રાને સાલે.{{Space}} ૧૯

:::::: '''વલણ'''
સાલે દુઃખ સુભદ્રાને, પડી પામવા મરણ રે;
શ્યામા સર્વ રોતી સાંભળી, ધાઈ આવ્યા અશરણશરણ રે.{{Space}} ૨૦
</Poem>

અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૧૯ - Revision history

KhyatiJoshi at 12:55, 2 November 2021

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૯|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[પ્રસવ ન થતાં સુભદ્રાની પીડા ઉત્કટ બન..."