KhyatiJoshi at 05:13, 15 November 2021

2021-11-15T05:13:37Z

← Older revision		Revision as of 05:13, 15 November 2021
Line 53:		Line 53:
	‘ટળ્યા કરમના ભોગ, મહિલા!’ એવું કહી રણ ચાલિયો રે;		‘ટળ્યા કરમના ભોગ, મહિલા!’ એવું કહી રણ ચાલિયો રે;
	ઉત્તરાએ અભિન્યુનો ધસી છેડો ઝાલિયો રે.{{Space}} ૧૪		ઉત્તરાએ અભિન્યુનો ધસી છેડો ઝાલિયો રે.{{Space}} ૧૪

	</Poem>		</Poem>
			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous =કડવું ૩૩
			\|next = કડવું ૩૫
			}}
			<br>

KhyatiJoshi at 07:41, 12 November 2021

2021-11-12T07:41:24Z

← Older revision		Revision as of 07:41, 12 November 2021
Line 53:		Line 53:
	‘ટળ્યા કરમના ભોગ, મહિલા!’ એવું કહી રણ ચાલિયો રે;		‘ટળ્યા કરમના ભોગ, મહિલા!’ એવું કહી રણ ચાલિયો રે;
	ઉત્તરાએ અભિન્યુનો ધસી છેડો ઝાલિયો રે.{{Space}} ૧૪		ઉત્તરાએ અભિન્યુનો ધસી છેડો ઝાલિયો રે.{{Space}} ૧૪

			</Poem>

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૩૪|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[સદાયને માટે આવી પડનારા વિયોગ પહેલાં..."

2021-11-12T07:41:03Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૩૪|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[સદાયને માટે આવી પડનારા વિયોગ પહેલાં..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૩૪|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[સદાયને માટે આવી પડનારા વિયોગ પહેલાંનું ઉત્તરા-અભિમન્યુના મિલનશૃંગારનું આલેખન. યુધિષ્ઠિરે માર્ગમાં તણાવેલા શિબિરભવનમાં ઉત્તરાને ઋતુદાન અર્પી અભિમન્યુ યુદ્ધ માટેની વિદાય માગે છે. જેમ ‘ઉત્તરાએ અભિમન્યુનો ધસી છેડો ઝાલિયો’, એમ જ મિલનશૃંગારનો છેડો, ધસી આવતો કરુણ કેવો ઝીલી લે છે!]}}{{Poem2Close}}

<Poem>
::::::'''રાગ કેદારો'''

અભિમન્યુ એમ ઓચરે, ધર્મરાય શું વિનતિ કરે;
‘પરવરે આ કોણ પાળી પ્રેમદા રે?{{Space}} ૧

કપટ-ભાવ મુજમાં નથી, આ અબળા આવી ક્યાં થકી?
સરવથી સહેજે મન પામ્યો મુદા રે.{{Space}} ૨

:::::: '''ઢાળ'''
મુદા પામ્યો મન વિષે, જોઈ એનું રૂપ;’
અભિમનનાં વચન સુણીને વદે યુધિષ્ઠિર ભૂપ.{{Space}} ૩

રાય કહે કુંવર પ્રત્યે, ‘એ મત્સ્યરાયની કુમારી;
ઉત્તરાકુંવરી નામ જ એનું, એ તો વધૂ તમારી.{{Space}} ૪

દારુણ જુદ્ધ થાવું જાણી, વધૂ વેગે આવ્યાં;
મોકલ્યો રબારી સાંઢ્ય લેઈને, અમો શીઘ્ર તેડાવ્યાં.’{{Space}} ૫

વાત સાંભળી થયો વ્યાકુળ, સજળ થયાં બહુ નેત્ર;
અભિમન્યુને ત્યાં મૂકી પાંડવ ચાલ્યા જૂધ-ક્ષેત્ર.{{Space}} ૬

ધર્મરાયે તે મારગ માંહે તણાવ્યું શિબિર-ભુવંન;
અભિમન લાજે તે માટે મૂકી, ગયા સર્વ રાજંન.{{Space}} ૭

ઉત્તરા આવી અંતઃપુરમાં, દીઠો સુંદર સ્વામી;
‘મેં કોણ પુણ્ય કીધું પૂર્વે જે ભરથાર આવો પામી?’{{Space}} ૮

હરખ-આંસુ હવાં બંન્યોને, મળવા હૃદિયાં ફાટે;
અરે દૈવ તેં એ શું કીધું? વિયોગ પડ્યો શા માટે?{{Space}} ૯

સંજય કહે, ‘સાંભળ્ય રે, સાચું, ધૃતરાષ્ટ્ર રાજન;
પછે ઉત્તરાને અભિમન્યે, આપ્યું ત્યાં ઋતુદાન.{{Space}} ૧૦

યુગ્મ ઘડી ત્યાં રહ્યો યોદ્ધો, કરી સ્નાન સજ્યાં આયુધ;
‘કાં અબલા, આજ્ઞા છે તારી? કરવા જાઉં છું જુદ્ધ.{{Space}} ૧૧

વિધાતાએ જે લખ્યું તે આગળથી થાય;
આજ મેળાપ લખ્યો આપણને, કરતાં કલ્પના જાય.{{Space}} ૧૨

જો તુંને હું જાણું આવી, તો કેમ રહે વિયોગ?
સુખપ્રાપ્તિ ત્યારે હવી, જ્યારે ટળ્યા કરમના ભોગ.’{{Space}} ૧૩

'''વલણ'''
‘ટળ્યા કરમના ભોગ, મહિલા!’ એવું કહી રણ ચાલિયો રે;
ઉત્તરાએ અભિન્યુનો ધસી છેડો ઝાલિયો રે.{{Space}} ૧૪

અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૩૪ - Revision history

KhyatiJoshi at 05:13, 15 November 2021

KhyatiJoshi at 07:41, 12 November 2021

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૩૪|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[સદાયને માટે આવી પડનારા વિયોગ પહેલાં..."