KhyatiJoshi at 05:19, 15 November 2021

2021-11-15T05:19:16Z

← Older revision		Revision as of 05:19, 15 November 2021
Line 70:		Line 70:
	નાઠી સેના દુર્યોધનની, બીજે ગુલ્મે જઈ રહ્યો રે.{{Space}} ૨૦		નાઠી સેના દુર્યોધનની, બીજે ગુલ્મે જઈ રહ્યો રે.{{Space}} ૨૦
	</Poem>		</Poem>
			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = કડવું ૪૦
			\|next = કડવું ૪૨
			}}
			<br>

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૪૧|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[આડત્રીસમા કડવાથી માંડીને લગભગ આખ્યા..."

2021-11-12T08:41:31Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૪૧|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[આડત્રીસમા કડવાથી માંડીને લગભગ આખ્યા..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૪૧|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[આડત્રીસમા કડવાથી માંડીને લગભગ આખ્યાનના અંત સુધી હવે યુદ્ધવર્ણન જ ચાલે છે, જેમાં અભિમન્યુને ચક્રવ્યૂહના એક પછી એક છ કોઠા જીતતો અને અંતે સાતમે કોઠે હણાતો દર્શાવાયો છે. આગલાં કડવામાં યુદ્ધ તૈયારી અને પાંડવ-કૌરવ પક્ષે ખેલતા સામાન્ય યુદ્ધને સર કરવાનો પ્રારંભ કરતો કવિ બતાવે છે.]}}{{Poem2Close}}

<Poem>
::::::::'''રાગ સામેરી'''

ધસ્યો સૌભદ્રે દ્રોણને મુખે, કરીને સિંહનાદ;
ઋષિ કહે, ‘તું આવ્યને ઓરો, ઉતારું ઉન્માદ.{{Space}} ૧

વિકટ વ્યૂહ છે અમો તણો, ઇન્દ્રે કળ્યો ન જાય;
બાળક, તારો કાળ પહોતો, જીવતો નવ જાય.{{Space}} ૨

ચક્રાવાના ચક્ર આગળ, વિષ્ણુ આવે વાજ;
એવું જાણી વળ તું પાછો, અમ આગળથી આજ.{{Space}} ૩

ધનુર્વિદ્યાના મંત્રમાં ગઢ લેવો છે કાઠો;
લેવો કપરો જાણીને તારો પિતા અર્જુન નાઠો.’{{Space}} ૪

કુંવર કહે, ‘રે ગુરુજી, તમે તેને ભણાવ્યો;
વિદ્યારહિત ગુરુનો શીખવ્યો, માટે તે નહિ આવ્યો.{{Space}} ૫

હું ભણાવ્યો ભૂધરે, અને ગર્ગાચાર્ય;
તે માટે તૃણવંત લેખવું તમ જીત્યાનું કાર્ય.{{Space}} ૬

એવું કહીને ઊલટ્યો, પહેલાં બાણ મૂક્યાં ત્રણ;
એકે ભેદ્યું હૃદે ઋષિનું, યુગ્મ પડિયાં ચરણ.{{Space}} ૭

તે પૂઠેથી તેર મૂક્યાં, મુનિ કીધા વિરથ;
કર્ણને પંચવીશ માર્યાં, કોપ્યો પુત્ર-પારથ.{{Space}} ૮

દશે દુઃશાસન ભેદ્યો, સાતે દુર્યોધન;
અગિયાર માર્યાં અશ્વત્થામાને, સત્તાવીશ શકુન્ય.{{Space}} ૯

મૂર્છા પમાડ્યો શલ્યને, ભાગ્યો ભૂરિશ્રવા;
કૌરવને કિરીટી-કુંવર, લાગ્યો છે અતિ કષ્ટવા.{{Space}} ૧૦

ભીમે દળ પાડ્યું ધરણ, સાત્યકિએ વાળ્યો સંહાર;
દ્વિજરાજ ઊઠ્યા સજ્જ થઈ, જ્યારે ન સહેવાયો માર.{{Space}} ૧૧

આરૂઢ થયા અન્ય રથે, હતા તેમના તેમ;
સૌભદ્રે લીધો લટપટી, સોમને રાહુ જેમ.{{Space}} ૧૨

વ્યાકુલ કીધો જોતાં માંહે, ઢાંક્યો શરની જાળ;
ભીડ પડી જ્યારે ભત્રીજાને, ત્યારે ધાયા ધર્મ ભૂપાળ.{{Space}} ૧૩

ધર્મ કહે, ‘હો મુનિ, તમે છો સમદૃષ્ટિ;
આંખ બન્ને પોતાની, એકને ન કીજે કષ્ટિ.{{Space}} ૧૪

એ કૌરવ ને અમો પાંડવ, તમ કૃપાએ થોભ્યા;
અભિમન્યુ સામા ગુરુજી, તમો યુદ્ધ કરતાં નવ શોભ્યા.’{{Space}} ૧૫

કુંવર કહે. ‘રે, કાલાવાલા, કાં કરો છો કાકા?
બીક કશી હૃદે મા ધરશો, થોડામાં શું થાક્યા?{{Space}} ૧૬

જુઓ તમાશો તાતજી, મારા સમ જો થાઓ મતિયા;
એ કૃપ, દ્રોણ ને અશ્વત્થામા, શું કરે કણવટિયા.{{Space}} ૧૭

અર્જુન લાજે ઓસરે, હું નમાવ્યો નહિ નમું;’
એવું કહીને દ્રોણનું બાણે કાપ્યું કાગમું.{{Space}} ૧૮

સાત બાણે પડ્યો પૃથ્વી, મુનિ મૂર્ચ્છાગત કીધો;
અભિમન્યુ પેઠો ચક્રવ્યૂહમાં, પહેલો કોઠો લીધો.{{Space}} ૧૯

:::::::: '''વલણ'''
લીધો કોઠો ને દ્રોણ હાર્યા, પાંડવ-સાથ પૂંઠે ગયો રે;
નાઠી સેના દુર્યોધનની, બીજે ગુલ્મે જઈ રહ્યો રે.{{Space}} ૨૦
</Poem>

અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૪૧ - Revision history

KhyatiJoshi at 05:19, 15 November 2021

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૪૧|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[આડત્રીસમા કડવાથી માંડીને લગભગ આખ્યા..."