અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૪૨ - Revision history

KhyatiJoshi at 05:20, 15 November 2021

2021-11-15T05:20:00Z

← Older revision		Revision as of 05:20, 15 November 2021
Line 77:		Line 77:
	શીશ પડ્યું જઈ કર્ણને ખોળે, દેખીને મૂર્છા વળી રે.{{Space}} ૨૨		શીશ પડ્યું જઈ કર્ણને ખોળે, દેખીને મૂર્છા વળી રે.{{Space}} ૨૨
	</Poem>		</Poem>
			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = કડવું ૪૧
			\|next = કડવું ૪૩
			}}
			<br>

KhyatiJoshi at 08:47, 12 November 2021

2021-11-12T08:47:18Z

← Older revision		Revision as of 08:47, 12 November 2021
Line 71:		Line 71:

	ફરી કુંવરે બાણ મૂક્યાં, રીસ અંતરમાં વ્યાપી;		ફરી કુંવરે બાણ મૂક્યાં, રીસ અંતરમાં વ્યાપી;
	મુગટ-કુંડળ સાથે વૃષસેનનું મસ્તક નાખ્યું કાપી.{{Space}} ૨૧		{{Color\|Blue\|મુગટ}}-કુંડળ સાથે વૃષસેનનું મસ્તક નાખ્યું કાપી.{{Space}} ૨૧

	::::::::: '''વલણ'''		::::::::: '''વલણ'''

KhyatiJoshi at 08:46, 12 November 2021

2021-11-12T08:46:19Z

← Older revision		Revision as of 08:46, 12 November 2021
Line 7:		Line 7:

	<Poem>		<Poem>
	~~:::~~:::::::::'''રાગ રામગ્રી'''		:::::::::'''રાગ રામગ્રી'''

	વ્યૂહમાં પેઠો અભિમન્યુ બાળજી, ધર્ણ ધ્રુજાવી, કૌરવને પળી ફાળ જી;		વ્યૂહમાં પેઠો અભિમન્યુ બાળજી, ધર્ણ ધ્રુજાવી, કૌરવને પળી ફાળ જી;
	યોદ્ધે પાછા ચલાવ્યા ચર્ણજી, બીજે કોઠે ધાયો કર્ણ જી. ૧		યોદ્ધે પાછા ચલાવ્યા ચર્ણજી, બીજે કોઠે ધાયો કર્ણ જી. ૧

	~~:::~~::::::::: '''ઢાળ'''		::::::::: '''ઢાળ'''
	કર્ણ ધાયો બીજે કોઠે, હઠીલો મહા શૂર;		કર્ણ ધાયો બીજે કોઠે, હઠીલો મહા શૂર;
	‘જોઈ આવ અભિમનિયા તું રખે ભાગતો ભૂર!{{Space}} ૨		‘જોઈ આવ અભિમનિયા તું રખે ભાગતો ભૂર!{{Space}} ૨
Line 73:		Line 73:
	મુગટ-કુંડળ સાથે વૃષસેનનું મસ્તક નાખ્યું કાપી.{{Space}} ૨૧		મુગટ-કુંડળ સાથે વૃષસેનનું મસ્તક નાખ્યું કાપી.{{Space}} ૨૧

	~~:::~~::::::::: '''વલણ'''		::::::::: '''વલણ'''
	કાપ્યું મસ્તક કુંવરનું, ધડ પડ્યું ધરણી ઢળી રે;		કાપ્યું મસ્તક કુંવરનું, ધડ પડ્યું ધરણી ઢળી રે;
	શીશ પડ્યું જઈ કર્ણને ખોળે, દેખીને મૂર્છા વળી રે.{{Space}} ૨૨		શીશ પડ્યું જઈ કર્ણને ખોળે, દેખીને મૂર્છા વળી રે.{{Space}} ૨૨
	</Poem>		</Poem>

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૪૨|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[બીજે કોઠે અભિમન્યુ કર્ણપુત્ર વૃષસેન..."

2021-11-12T08:45:51Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૪૨|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[બીજે કોઠે અભિમન્યુ કર્ણપુત્ર વૃષસેન..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૪૨|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[બીજે કોઠે અભિમન્યુ કર્ણપુત્ર વૃષસેનની સામે લડે છે, અભિમન્યુ વૃષસેનનું શીશ છેદી નાખતાં કર્ણ મૂર્ચ્છા પામે છે.]}}{{Poem2Close}}

<Poem>
::::::::::::'''રાગ રામગ્રી'''

વ્યૂહમાં પેઠો અભિમન્યુ બાળજી, ધર્ણ ધ્રુજાવી, કૌરવને પળી ફાળ જી;
યોદ્ધે પાછા ચલાવ્યા ચર્ણજી, બીજે કોઠે ધાયો કર્ણ જી. ૧

:::::::::::: '''ઢાળ'''
કર્ણ ધાયો બીજે કોઠે, હઠીલો મહા શૂર;
‘જોઈ આવ અભિમનિયા તું રખે ભાગતો ભૂર!{{Space}} ૨

કાને કર્ણ સાંભળ્યો હશે, દીઠો હશે કૈં વાર;
આ સમો છે દોહ્યલો, સહેવો શત્રુનો માર.{{Space}} ૩

હું ગર્ભવતીના ગર્ભ પાડું, ધનુષ્યને ટંકાર;
શર-ચોટે કાઢું સોંસરી, કરું મેરુ પર્વત પાર.{{Space}} ૪

આદિત્યને અહીં થકી વેધું, તારાને વેધું ત્રાક;
અલ્યા, એકે બાણે એકલો, પૃથ્વી ચઢાવું ચાક.’{{Space}} ૫

અભિમન્યુ વળતું બોલિયો, ‘મૂરખ કાં કરે અભિમાન;
શું ભાર તાણી લે છે માથે, જેમ શકટ હેઠળ શ્વાન.’{{Space}} ૬

વચન સાંભળી વીરનાં, કર્ણને ચઢિયો કાળ;
ક્રોધ કરીને મોકલ્યો, વૃષસેન નામે બાળ.{{Space}} ૭

પિતા કહે : ‘રે પુત્ર પરાક્રમી છોડિયો બળવંત;
મુને એ મારવો નવ ઘટે, તું આણ એનો અંત.’{{Space}} ૮

કુંવર એણી પેર બોલિયો : ‘એ તે કેટલું કામ?’
એવું કહીને પરવર્યો, તાતને કરી પ્રણામ.{{Space}} ૯

સૌભદ્રે ભણી સુભટ આવ્યો ચડાવીને ચક્ષ;
અન્યોઅન્યે આવિયા, છૂટે બાણ લક્ષે લક્ષ.{{Space}} ૧૦

વૃષસેનનાં અગણિત બાણના ધરણ વળિયા ઢગ;
અભિમન્યુને ઢાંકિયો, જ્યમ ચંદ્રને ઢાંકે મેઘ.{{Space}} ૧૧

તાણતો-મૂકતો જણાય નહિ, શીઘ્રે ત્યાંહાં એ બાણ
વિરાજે વીજળી સરીખો, કૌરવ કરે વખાણ.{{Space}} ૧૨

હય સારથિ અભિમનના પાડ્યા, પાડ્યો શિરનો ટોપ;
કવચ છેદ્યું, અંગ ભેદ્યું, ત્યારે કુંવરને ચડિયો કોપ.{{Space}} ૧૩

રીસે થયો અતિ રાતડો, અરુણ ઉદય સમાન;
આપરૂપ થયો પોતે, જ્યારે અદકું થયું નિદાન.{{Space}} ૧૪

કર્ણનો કુંવર અકળાવિયો, ઢાંકિયો શરની જાળ;
વિરથ કીધો વીરને, જાણ્યું હવે ખૂટ્યો કાળ.{{Space}} ૧૫

ચરણે ચાલી નવ શકે, બાણે તે કીધો રોધ;
ધનુષ ભેદી, કાયા છેદી, ત્યારે ગ્રહી ગદા ધરી ક્રોધ.{{Space}} ૧૬

કર્ણનો કુંવર કેસરી સરખો, તે ધસ્યો મૂકી દોટ;
સૌભદ્રે ત્યારે બાણની સામી કરી સાંસોટ.{{Space}} ૧૭

ગદા ભાંગી કરી કટકા, ગાજ્યો ઉત્તરા-નાથ;
ખભામાંથી છેદિયા વૃષસેનતણા બે હાથ.{{Space}} ૧૮

કર વિના વિરાજતો કુંવર મહાકાળ-ભાથી;
તે ઘૂમતો રણ વિષે, જેમ દંત-વિહોણો હાથી.{{Space}} ૧૯

એક પડ્યું પૈડું રથતણું, પગને અંગૂઠે ભરાવી;
તે ઉછાળ્યું ગગન વિષે, અભિમન્યુને વાગ્યું આવી.{{Space}} ૨૦

ફરી કુંવરે બાણ મૂક્યાં, રીસ અંતરમાં વ્યાપી;
મુગટ-કુંડળ સાથે વૃષસેનનું મસ્તક નાખ્યું કાપી.{{Space}} ૨૧

:::::::::::: '''વલણ'''
કાપ્યું મસ્તક કુંવરનું, ધડ પડ્યું ધરણી ઢળી રે;
શીશ પડ્યું જઈ કર્ણને ખોળે, દેખીને મૂર્છા વળી રે.{{Space}} ૨૨
</Poem>