KhyatiJoshi at 12:09, 1 November 2021

2021-11-01T12:09:33Z

← Older revision		Revision as of 12:09, 1 November 2021
Line 77:		Line 77:
	પેટી મૂકી માતા આગળ : ‘મુને શિવ થયા કૃપાળ રે.’ ૨૧		પેટી મૂકી માતા આગળ : ‘મુને શિવ થયા કૃપાળ રે.’ ૨૧
	</poem>		</poem>
			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = કડવું ૪
			\|next = કડવું ૬
			}}
			<br>

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૫|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[ માતાએ અહિલોચનને સત્ય હકીકતથિ પરિચિત..."

2021-11-01T12:08:35Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૫|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[ માતાએ અહિલોચનને સત્ય હકીકતથિ પરિચિત..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૫|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[ માતાએ અહિલોચનને સત્ય હકીકતથિ પરિચિત કર્યો. અહિલોચન કૃષ્ણને હણવા તત્પર બન્યો. માતાનો વાર્યો ન રોકાતાં કૈલાસ પર્વત પર જઈ હઠયોગ આદર્યો. મહાદેવને પ્રસન્ન કરી, એમની પાસેથી વજ્ર-પિંજર મેળવી અહિલોચન સ્વસ્થાને પાછો ફર્યો.]}}{{Poem2Close}}

<poem>
'''રાગ રામગ્રી'''

::::::પુત્ર કાંઈ દીઠો અતિશે રોતો જી,
::::::હૃદયાફાટે, આંસુ લોહતો જી.
::::::‘અરે અહિલોચન! મારા વહાલા જી!
::::::કોણે કષ્ટિયો? કહેને કાલા જી.{{Space}} ૧

:::: '''ઢાળ'''
કોણે, કાલા! કષ્ટિયો જે પીડા પામ્યો તુંય?
આંખડીએ આંસુ ભર્યાં છે, સનમન્યો તે શુંય?’{{Space}} ૨

પુત્ર વળતું બોલિયો : ‘માતાજી, અવિધારો;
સર્પ માત્રે મહેણું દીધું, મુને કહ્યો નઠારો.{{Space}} ૩

કોણ સ્થાનક આપણું રે? કોણ મારો તાત?
ઉદર ભરવા અહીં વસ્યાં તે કોણ કારણ, માત?’{{Space}} ૪

વચન સુણી કુંવર કેરાં ગળગળી થઈ નાર,
સ્વામીનાં સુખ સાંભર્યાં, નયણે વહે જળધાર :{{Space}} ૫

‘પુત્ર! મુજને શું પૂછે છે? મેં કહ્યું કઈ પેરે જાય?
પેટ ભરો પરવશ થઈ, લખ્યું ફોક નવ થાય.{{Space}} ૬

બાપ તારો મહા બળિયો, પ્રસિદ્ધ તેનું નામ,
ચૌદ લોક ચરણે નમ્યાં, પણ કૃષ્ણેે ફેડ્યો ઠામ.’{{Space}} ૭

સાંભળી સુત બોલિયો : ‘મેં આજ જાણી પેર;
હવે કૃષ્ણના કટકા કરું, પછી વસું બાપને ઘેેર.’{{Space}} ૮

જનુની કહે : ‘જગદીશ મોટો, તું નોહે તેની જોડ;
તું છે જાતે એકલો, હરિને જાદવ છપ્પન ક્રોડ.{{Space}} ૯

તાત તારો જીતતો તે મહાદેવને વરદાન;
તુજને કો ઓળખે નહિ, બેસી રહે આ સ્થાન.’{{Space}} ૧૦

વળતો અહિલોચન ઓચરે : ‘જઈ ઈશ્વરને આરાધું;
અમર થઈને સંઘારું હું જાદવનું કુળ બાધું.’{{Space}} ૧૧

એવું કહી ઊભો થયો, મા મૂકી મામા પાસ;
વાર્યો કોનો નવ રહ્યો, જઈ પરવર્યો કૈલાસ.{{Space}} ૧૨

નવે દ્વાર જ રૂંધિયાં ને બાંધ્યો શ્વાસોચ્છ્વાસ;
જમણા પગને અંગૂઠે ઊભો રહ્યો ખટ માસ.{{Space}} ૧૩

પછે પંચવદન પધારિયા, હુવા તે તુષ્ટમાન :
‘માગ માગ રે, બાળકા!’ મહાદેવ કહે : ‘વરદાન.’{{Space}} ૧૪

અહિલોચન આવી નમ્યો ત્યારે સદાશિવને ચર્ણ :
‘વરદાન આપો એટલું, હુંથી કૃષ્ણ પામે મર્ણ.’{{Space}} ૧૫

મહાદેવે મન વિમાસિયું જે મરે નહિ જગદીશ;
પછે વિચારીને આપિયું વજ્રપંજર શ્રીઈશ.{{Space}} ૧૬

પિપીલિકા પેસી નવ શકે, સાંચરે નહિ પવન,
એવી પેટી આપીને પછે બોલ્યા પંચવદન :{{Space}} ૧૭

‘જે કો પેસે પંજર વિષે’ એમ કહે પિનાકપાણ,
‘દ્વાર દેતામાં તેહના જશે નીસરી પ્રાણ.’{{Space}} ૧૮

ઈશ્વર કહે : ‘હો અહિલોચન! જો હોય તુજમાં આય,
તો કંઠે ઝાલી કૃષ્ણજીને ઘાલ પેટી માંય.’ {{Space}} ૧૯

એવું કહીને અવિનાશી હવા અંતર્ધાન;
પુત્રે પેટી લીધી મસ્તક, આવિયો નિજ સ્થાન.{{Space}} ૨૦

:::: '''વલણ'''
સ્થાન નિજ માતા તણું, પાતાળમાં મોસાળ રે;
પેટી મૂકી માતા આગળ : ‘મુને શિવ થયા કૃપાળ રે.’ ૨૧
</poem>

અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૫ - Revision history

KhyatiJoshi at 12:09, 1 November 2021

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૫|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[ માતાએ અહિલોચનને સત્ય હકીકતથિ પરિચિત..."