KhyatiJoshi at 11:27, 2 November 2021

2021-11-02T11:27:04Z

← Older revision		Revision as of 11:27, 2 November 2021
Line 76:		Line 76:
	::::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૭		::::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૭
	</Poem>		</Poem>
			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = કડવું ૮
			\|next = કડવું ૧૦
			}}
			<br>

KhyatiJoshi at 11:25, 2 November 2021

2021-11-02T11:25:29Z

← Older revision		Revision as of 11:25, 2 November 2021
Line 71:		Line 71:
	:::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૬		:::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૬

	વલણ		::::: '''વલણ'''
	‘જાઓ પછે સંગ્રામ કરવા,’ એમ બોલ્યા શ્રીગોવિંદ રે;		‘જાઓ પછે સંગ્રામ કરવા,’ એમ બોલ્યા શ્રીગોવિંદ રે;
	અહિલોચને પછે શું કીધું, તે કહે ભટ પ્રેમાનંદ રે.		અહિલોચને પછે શું કીધું, તે કહે ભટ પ્રેમાનંદ રે.
	::::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૭		::::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૭
	</Poem>		</Poem>

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૯|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[શ્રીકૃષ્ણ અને અહિલોચન પરસ્પર સ્વપરિ..."

2021-11-02T11:24:22Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૯|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[શ્રીકૃષ્ણ અને અહિલોચન પરસ્પર સ્વપરિ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૯|}}

{{Poem2Open}}
{{Color|Blue|[શ્રીકૃષ્ણ અને અહિલોચન પરસ્પર સ્વપરિચય આપે છે. શ્રીકૃષ્ણ અહિલોચન સાથેનો પોતાનો સંબંધ જજમાનગુરુનો દર્શાવી વજ્રપેટી વિશે જિજ્ઞાસા વ્યક્ત કરે છે. અને પેટીનું પ્રમાણ નક્કી કરવા અહિલોચનને પેટીમાં પ્રવેશવા લલચાવે છે.]}}{{Poem2Close}}

<poem>
:::::'''રાગ ગોડી ઝૂમખડી'''
વાયક સાંભળી સ્નેહ તણાં અસુર પામ્યો આનંદ જી;
પ્રેમે લાગ્યો પૂછવા, ન ઓળખ્યા ગોવિંદ, માયા મોટી જી.{{Space}} ૧

પરમેશ્વર-શું પ્રીત કરી પણ અંતરમાં છે ખોટી જી,
નવ સમજ્યો દાનવ અલ્પમતિ, જે હરિની માયા મોટીજી {{Space}} ૨

‘કહો, ઋષિજી! ક્યાંથી આવ્યા? શું તમારું નામ જી?
મારા પિતાને કેમ સંભારો? કોણ વસ્યાનો ઠામ?
:::::::::::::: માયા૦ {{Space}} ૩

તમો તે મુજને શું જાણો? હું અયદાનવનો તન જી.’
એવું સાંભળી હરખ્યા હરજી, ધાઈ દીધું આલિંઘન.
::::::::::::::: માયા{{Space}} ૪

હાથે ઝાલી હડપચી ને બોલ્યા શ્રી ભગવાન જી :
‘સાચે અયદાનવનો કુંવર, હું ગુરુ, તું જજમાન.
:::::::::::::: માયા{{Space}} ૫

ગયાં નેત્ર અંધને આવે, વંધ્યા પ્રસવે તન જી,
એવું મારે થયું; હશે, ભાઈ! સાચું કે સ્વપન?
::::::::::::: માયા {{Space}} ૬

તું સરખો ભારે ભડ, ભાઈ! બેસી રહ્યો શું ઘેર જી?
કૃષ્ણ-શત્રુને હાથે હણ્યો નહિ, ન વાળ્યું બાપનું વેર!
::::::::::::::: માયા{{Space}} ૭

શુક્રાચાર્ય તે નામ મારું, હુંથી કાળ પામે બીક જી;
દુઃખી થયો જજમાન જ મરતાં, જીવ્યું તે મારું ધીક.
::::::::::::::: માયા{{Space}} ૮

કો જનુનીએ જન્મ્યો નથી જે જદુપતિયાને પછાડે જી,
દાઝ ઓલવી મયદાનવની, મુજને સુખ પમાડે.
:::::::::::::: માયા{{Space}} ૯

કહે કુંવર, તું કેમ ઊછર્યો? મેં હવે હાથે ઝાલ્યો જી;
વજ્રપંજર ક્યાંથી પામ્યો? આ મારગે કેમ ચાલ્યો?’
::::::::::::::: માયા{{Space}} ૧૦

શમીવૃક્ષની છાયા હેઠળ બેઠા બંને એકાંત જી;
અહિલોચને વાત જ માંડી, આવ્યો ન જાણે અંત.
::::::::::::::: માયા{{Space}} ૧૧

વહાલો ગુરુ જાણીને કુંવર કર જોડી ઓચરિયો જી :
‘પાતાળમાં પ્રસવ થયો ને મોસાળમાં ઊછરિયો.
:::::::::::::: માયા{{Space}} ૧૨

ઈશ્વર આરાધી પંજર પામ્યો, એહથી કારજ સરશે જી;
કૃષ્ણને ઘાલું પેટી માંહે, અકળાઈ આફણિયે મરશે.’
::::::::::::::: માયા{{Space}} ૧૩

એવું સાંભળી હરજી બોલ્યાઃ ‘એ કામ કઈ પેરે થાશે જી?
દ્વાર પેટીનું સાંકડું દીસે તે શામળો કેમ સમાશે?
:::::::::::::: માયા{{Space}} ૧૪

કામ કાચું ન કીજે, કુંવર! જ્ઞાન-દૃષ્ટે નીરખો જી;
પેસીને જુઓ પરમાણું પેટીનું, કૃષ્ણિયો છે તુજ સરખો.
::::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૫

પાસે મૂક્યા બદલાઓ બંને, જૂજુઆ નવ ઓળખાઓ જી;
માટે પેટીમાં પેસી નીસરો, પછે સંગ્રામે જાઓ.
:::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૬

વલણ
‘જાઓ પછે સંગ્રામ કરવા,’ એમ બોલ્યા શ્રીગોવિંદ રે;
અહિલોચને પછે શું કીધું, તે કહે ભટ પ્રેમાનંદ રે.
::::::::::::::: માયા૦{{Space}} ૧૭
</Poem>

અભિમન્યુ આખ્યાન/કડવું ૯ - Revision history

KhyatiJoshi at 11:27, 2 November 2021

KhyatiJoshi at 11:25, 2 November 2021

KhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૯|}} {{Poem2Open}} {{Color|Blue|[શ્રીકૃષ્ણ અને અહિલોચન પરસ્પર સ્વપરિ..."