HardikSoni: Created page with " {{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે, {{space}}ઝાંખી દિશા પણ જણાય,..."

2021-06-18T15:53:40Z

Created page with "<poem> {{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે, {{space}}ઝાંખી દિશા પણ જણાય,..."

New page

<poem>
{{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે,
{{space}}ઝાંખી દિશા પણ જણાય, અનિષ્ટ પાસે,
{{space}}જામી ગઈ તરત ઘોર, કરાલ રાત,
{{space}}લાગી બધે પ્રસરવા પુર માંહી વાત.
ઇંદ્રપ્રસ્થજનો આજે વિચાર કરતા હતા;
એક બાબતને માટે શંકા સૌ ધરતા હતા. 
{{space}}દુર્યોધનપ્રેષિત દૂત એક,
{{space}}દેખાવમાં ઘાતક દુષ્ટ છેક.
{{space}}જતો હતો અંધ થતી નિશામાં,
{{space}}સુગુપ્ત રાજગૃહની દિશામાં!
શાને આવ્યો હશે, તેની કલ્પનાઓ ચલાવતા;
ભય સંદેહ દર્શાવી, શિર કોઈ હલાવતા! 
{{space}}નિગૂઢ શંકા પુરવાસીઓની આ,
{{space}}જરાય નિષ્કારણ તો નહોતી હા!
{{space}}કરેલ આમંત્રણ ધર્મરાજને,
{{space}}રમાડવા દ્યૂત અનિષ્ટભાજને.
હા કહીને રજા આપી યશસ્વી જ્યેષ્ઠ પાંડવે;
બોલાવ્યા ત્રણ બંધુને મળવાને પછી હવે. 
{{space}}શિશુસમાન ગણી સહદેવને,
{{space}}ખબર આ કંઈયે ન કર્યા હતા;
{{space}}અવર સર્વ ગયા નૃપની કને,
{{space}}પરમ દુઃખિત અંતરમાં થતા!
કનિષ્ઠ દ્રૌપદી સાથે પોતાના વાસમાં હતો,
સતી ખેદ હતી જોતી વદને વધતો જતો. 
{{space}}ત્રિકાળનું જ્ઞાન હતું કુમારને.
{{space}}નજીક આંખે નીરખે થનારનેઃ
{{space}}સ્વપક્ષનો દ્યૂત વિષે પરાજય,
{{space}}વળી દીસે દ્રૌપદીમાનનો ક્ષય!
જાણે બધું તથાપિ કૈં કહેવાની રજા નહીં,
શમાવી ન શકે તેથી મૂંઝાય મનની મહીં. 
{{space}}નહીં શકું હાય! બચાવી કોઈને,
{{space}}અશક્ત જેવો રહું બેસી રોઈને;
{{space}}ખરે! દીસે દુઃખદ શાપ આ મને,
{{space}}નિહાળું છું ભૂત ભવિષ્ય જ કને!
‘હા ધિક્! હા ધિક્! કૃતઘ્ની હું આમ મૌન ધરી રહું :
આવતું વાદળું દેખી મુખથી ન કશું કહું!’ 
{{space}}વિચારતાં નેત્ર જલે ભરાય છે,
{{space}}શરીરનું ચેતન ત્યાં હરાય છે;
{{space}}લઈ જઈને પ્રિય વક્ષની સમી,
{{space}}ગ્રહી કરે મસ્તકથી રહ્યો નમી!
રહી જરા ફરી પાછો છૂટો થાય શરીરથી :
‘પ્રિયે! સ્પર્શ કરું શું હું! અધિકાર જરા નથી!’ 
{{space}}કરાય શું નિષ્ફળ જ્ઞાન સર્વ આ,
{{space}}થનાર ચીજો નવ થાય અન્યથા :
{{space}}સદૈવ ચિંતા દિલમાં વહ્યા કરું;
{{space}}અનેક હું એકલડો સહ્યા કરું! 
{{space}}રજની મહીં, સખી, ઘણીક વેળા,
{{space}}નયન મળે નહીં ઊંઘ જાય ચાલી;
{{space}}કરી તુજ શિરકેશ સર્વ ભેળા,
{{space}}વદનસુધાકરને રહું નિહાળી!’ 
{{space}}આવું કહ્યું, ત્યાં શિર શૂળ ચાલ્યું,
{{space}}રહ્યું નહીં મસ્તક મત્ત ઝાલ્યું;
{{space}}મારી કુમારે અતિ આર્ત્ત હાય,
{{space}}કહ્યું, ‘હવે એક જ છે ઉપાય!’ 
{{space}}ચાલી જરા ને ગ્રહી એક શીશી,
{{space}}પ્યાલી ભરી દંતથી ઓષ્ઠ પીસી :
{{space}}ખાલી કરી કંઠ વિષે ત્વરાથી;
{{space}}ગયો બધો એ બદલાઈ આથી! 
રાતી બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;
સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!
(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)

</poem>

અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/અતિજ્ઞાન - Revision history

HardikSoni: Created page with " {{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે, {{space}}ઝાંખી દિશા પણ જણાય,..."