અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ઉમાશંકર જોશી/ચૈત્રની રાત્રિઓમાં - Revision history

KhyatiJoshi at 12:58, 20 October 2021

2021-10-20T12:58:45Z

← Older revision		Revision as of 12:58, 20 October 2021
Line 51:		Line 51:
	[https://ekatra.pressbooks.pub/kavyasvado/chapter/ચૈત્રની-રાત્રિઓમાં-સુગં/ આસ્વાદ: સુગંધથી રણકતી ને ચાંદનીથી છલકતી રાત્રિઓનો અ-પૂર્વ અનુભવ — જયદેવ શુક્લ]		[https://ekatra.pressbooks.pub/kavyasvado/chapter/ચૈત્રની-રાત્રિઓમાં-સુગં/ આસ્વાદ: સુગંધથી રણકતી ને ચાંદનીથી છલકતી રાત્રિઓનો અ-પૂર્વ અનુભવ — જયદેવ શુક્લ]
	<br>		<br>

			{{HeaderNav2
			\|previous = બોલે બુલબુલ
			\|next = ચાલને, ચૈત્રની ચાંદની રાતમાં ચાલીએ
			}}

Atulraval at 14:57, 6 September 2021

2021-09-06T14:57:28Z

← Older revision		Revision as of 14:57, 6 September 2021
Line 47:		Line 47:
	{{Right\|અમદાવાદ, ૧૭-૪-૧૯૫૨}}		{{Right\|અમદાવાદ, ૧૭-૪-૧૯૫૨}}
	</poem>		</poem>
			<br>
			<center>◼
			[https://ekatra.pressbooks.pub/kavyasvado/chapter/ચૈત્રની-રાત્રિઓમાં-સુગં/ આસ્વાદ: સુગંધથી રણકતી ને ચાંદનીથી છલકતી રાત્રિઓનો અ-પૂર્વ અનુભવ — જયદેવ શુક્લ]
			<br>

MeghaBhavsar at 07:03, 10 July 2021

2021-07-10T07:03:12Z

← Older revision		Revision as of 07:03, 10 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}

			{{Heading\|ચૈત્રની રાત્રિઓમાં\|ઉમાશંકર જોશી}}
	<poem>		<poem>
	આવે ગ્રીષ્મ ત્વરિત ગતિ, નાસે મધુ ધૂર્ત, છાનો		આવે ગ્રીષ્મ ત્વરિત ગતિ, નાસે મધુ ધૂર્ત, છાનો

HardikSoni at 13:17, 23 June 2021

2021-06-23T13:17:13Z

← Older revision		Revision as of 13:17, 23 June 2021
Line 42:		Line 42:
	{{space}}કાને મારે પડી જતું કશું ચૈત્રની રાત્રિઓમાં!		{{space}}કાને મારે પડી જતું કશું ચૈત્રની રાત્રિઓમાં!

	અમદાવાદ, ૧૭-૪-૧૯૫૨		{{Right\|અમદાવાદ, ૧૭-૪-૧૯૫૨}}
	</poem>		</poem>

HardikSoni: Created page with " આવે ગ્રીષ્મ ત્વરિત ગતિ, નાસે મધુ ધૂર્ત, છાનો વેરી ચારે દિશ વિભવ ઉ..."

2021-06-23T13:16:53Z

Created page with "<poem> આવે ગ્રીષ્મ ત્વરિત ગતિ, નાસે મધુ ધૂર્ત, છાનો વેરી ચારે દિશ વિભવ ઉ..."

New page

<poem>
આવે ગ્રીષ્મ ત્વરિત ગતિ, નાસે મધુ ધૂર્ત, છાનો
વેરી ચારે દિશ વિભવ ઉદ્રેક-ઘેલી કલાનો:
ઝૂમી પુષ્પે સુરભિ, તરુની ઝૂકી ઘેઘૂર છાયા,
ને આસન્નપ્રસવ સુહતી શી વનશ્રીની કાયા!
સ્વપ્નૌત્સુક્યે વિકલ ઝબકી ઊઠતી કોકિલાનો
{{space}}કુંજે કુંજે સ્વર ભટકતો ચૈત્રની રાત્રિઓમાં.

વ્યોમે પૃથ્વી મૃદુ અભિસરે સૌરભોન્મત્ત મંદ,
દિક્પ્રાન્તોમાં અવિરત વહંતો મુખોચ્છ્વાસગંધ.
હૈયે એને યુગ યુગ તણી ઊછળે પ્રીતિ છાની,
લ્હેરે અંગે પરિમલભરી પામરી ચંદિરાની.
બ્રહ્માંડે એ ભ્રમણ કરતી, ગુંજતી નવ્ય છંદ,
{{space}}નક્ષત્રોથી પ્રણય રચતી ચૈત્રની રાત્રિઓમાં.

ચિત્તે આવી કુહુક સહસા ક્યાંકથી થાય સાદ.
જન્મોનો શું ક્ષણ મહીં સરે-ઓસરે સૌ વિષાદ!
વિશ્વાન્તર્ના નિભૃત સભરા મૌનનું હૈયું ખોલી,
કો સંચેલું સકલ મૃદુ સંગીત દેતું શું ઢોળી!
સૂરો વ્હેતો લહર લહરીએ લચે સંપ્રસાદ,
{{space}}રોમે રોમે રતિ વિરચતો ચૈત્રની રાત્રિઓમાં.

મારે હૈયે મધુર કહીંથી મોગરો મત્ત મ્હેક્યો;
મુદ્રા પામી શુચિ દલની કો શુભ્ર હૈયેથી લ્હેક્યો.
હો ધોવાતા અમૃતમય કાસારમાં કૌમુદીના
એવા સોહે ઉડુગણ નભે મોગરા મોદ-ભીના.
ને ખીલેલી તિમિર-લતિકાથીય ઉત્ફુલ્લ બ્હેક્યો
{{space}}તારે હૈયે સહજ રસ જે ચૈત્રની રાત્રિઓમાં.

મૂંગી-ઘેરી કટુક-મધુરી આંગણે લીમડાની
ફેલી છાયા ગુપત સુણતી ગોઠડી મલ્લિકાની.
શેરી ખૂણે અરણિ પમરે, ને ભરીને અરણ્ય
લ્હેરાતી સૌરભ કરમદી ને કડાની વરેણ્ય.
પૃથ્વી પારે રમી ઢળકતો માતરિશ્વા, મુદાની
{{space}}સંચારી ર્હે અઢળક સુધા ચૈત્રની રાત્રિઓમાં.

આ શાતામાં જગત-સરણીનાં રહસ્યો પ્રમાણું,
ધીરું ધીરું ખળળ વહતું વિશ્વનું વ્હેણ માણું;
ઉષ્માસ્પર્શે થતી ફલવતી સૃષ્ટિનું ઝીલું હાસ;
ચૈત્ર-શ્રીમાં સૃજનપ્રતિભાનો સમુલ્લાસ-રાસ.
પૃથ્વી-હૈયે થકી સરી જતું કોડીલું ગીત છાનું
{{space}}કાને મારે પડી જતું કશું ચૈત્રની રાત્રિઓમાં!

અમદાવાદ, ૧૭-૪-૧૯૫૨
</poem>