અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી/લઘુતમ સાધારણ અવયવ - Revision history

KhyatiJoshi at 15:20, 20 October 2021

2021-10-20T15:20:58Z

← Older revision		Revision as of 15:20, 20 October 2021
Line 49:		Line 49:
	{{Right\|૫-૯-’૫૦}}		{{Right\|૫-૯-’૫૦}}
	</poem>		</poem>


			{{HeaderNav2
			\|previous = આઠમું દિલ્હી
			\|next = આજ મારો અપરાધ છે, રાજા!
			}}

Atulraval: Atulraval moved page અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી/લઘુત્તમ સાધારણ અવયવ to અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી/લઘુતમ સાધારણ અવયવ without leaving a redirect

2021-09-03T21:48:52Z

Atulraval moved page અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી/લઘુત્તમ સાધારણ અવયવ to અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી/લઘુતમ સાધારણ અવયવ without leaving a redirect

← Older revision	Revision as of 21:48, 3 September 2021
(No difference)

Atulraval at 20:05, 3 September 2021

2021-09-03T20:05:53Z

← Older revision		Revision as of 20:05, 3 September 2021
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}

	{{Heading\|~~લઘુત્તમ~~ સાધારણ અવયવ\|કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી}}		{{Heading\| લઘુતમ સાધારણ અવયવ\|કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી}}
	<poem>		<poem>
	અંધારાના ઢગલા જેવા		અંધારાના ઢગલા જેવા

MeghaBhavsar at 07:18, 10 July 2021

2021-07-10T07:18:41Z

← Older revision		Revision as of 07:18, 10 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}

			{{Heading\|લઘુત્તમ સાધારણ અવયવ\|કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી}}
	<poem>		<poem>
	અંધારાના ઢગલા જેવા		અંધારાના ઢગલા જેવા

HardikSoni at 16:52, 23 June 2021

2021-06-23T16:52:32Z

← Older revision		Revision as of 16:52, 23 June 2021
Line 44:		Line 44:
	શક્તિ સરખી, સંત, કવિની!		શક્તિ સરખી, સંત, કવિની!
	છે મ્હોંકાણ જ્વલંત છબીની!		છે મ્હોંકાણ જ્વલંત છબીની!
	૫-૯-’૫૦		{{Right\|૫-૯-’૫૦}}
	</poem>		</poem>

HardikSoni: Created page with " અંધારાના ઢગલા જેવા {{space}}વૃક્ષો ઝૂમે બંને હાથ; વચમાં રસ્તો વળે સાં..."

2021-06-23T16:52:12Z

Created page with "<poem> અંધારાના ઢગલા જેવા {{space}}વૃક્ષો ઝૂમે બંને હાથ; વચમાં રસ્તો વળે સાં..."

New page

<poem>
અંધારાના ઢગલા જેવા
{{space}}વૃક્ષો ઝૂમે બંને હાથ;
વચમાં રસ્તો વળે સાંકડો,
{{space}}અકળાતાં રજનિની બાથ.
{{space}}મોટર-બત્તી તેજ કરું!
{{space}}પ્રકાશ-કેડી હું પ્રગટું!
વેગ વધાર્યો, ઢાળ આવતાં,
{{space}}આગળ કો મોટર દેખાય—
સરકંતા અંધારા જેવું
{{space}}કાળમુખમાં લબકું જાય.
{{space}}મુજ બત્તીનું તેજ ઝીલી!
{{space}}બારી આગળ જાય ખીલી!
મોટા શ્યામ ગુલાબ સરીખો
{{space}}અંબોડો રૂપકોર મઢ્યો.
બટમોગરની ચક્ર વેણીએ
{{space}}તિબેટ-શાલીગ્રામ જડ્યો.
{{space}}અર્ધ ઊંઘમાં એ દર્શન!
{{space}}થાતાં સ્મૃતિઓનાં થનગન!
કોણ હશે? ક્યાં જાતી આજે?
{{space}}ઘેર ભાઈને? કે અભિસાર?
જે મુખ અંબોડાએ ઢાંક્યું,
{{space}}કેમ પામવો એ આકાર?
{{space}}એવી વેણીવાળાં કૈં કૈં
{{space}}મુખનો મનમાં થાય ઉચ્ચાર!
વિહ્વળતા વધતાંની સાથે
{{space}}સુપ્ત સ્મૃતિના થર ઊખડ્યા.
ધુપેલ, વેણી, સો અંબોડા,
{{space}}સો સો ચિત્રો ત્યાં ખખડ્યાં.
{{space}}અમુખને મોઢું આપું!
{{space}}રુઝેલ સો ભીંગડ કાપું!
હશે શેવતી? — ભણતાં સાથે;
{{space}}બાળા? — સફર કરેલી એક;
{{space}}બીજ? — પાતળી? રાધા?—જાડી;
{{space}}પ્રેમી? — જેણે ના પાડી.
મૂરખ, કવિ! જો મોઢું દેવું,
{{space}}જગદંબા આદ્યા સર્જાવ!
અંબોડે અંબોડે ગૂંથ્યા
{{space}}લઘુતમ શા ઈશ્વરના ભાવ!
પ્રેમજોશ તો લઘુતમ અવ્યય
{{space}}જેનું ‘પ્રત્યેકા’ ભાજક.
કવિ કને જે વિશ્વવિજય તે,
{{space}}સંત મને પહેલું ત્યાજક.
શક્તિ સરખી, સંત, કવિની!
છે મ્હોંકાણ જ્વલંત છબીની!
૫-૯-’૫૦
</poem>