અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/દુર્ગેશ ભટ્ટ/— (પથ્થરના મૌનની ગલીમાં...) - Revision history

KhyatiJoshi at 10:45, 23 October 2021

2021-10-23T10:45:45Z

← Older revision		Revision as of 10:45, 23 October 2021
Line 22:		Line 22:
	:::::::::::શ્વાસોની દીવાલોમાં રહી મ્હાલવું પડે.		:::::::::::શ્વાસોની દીવાલોમાં રહી મ્હાલવું પડે.
	</poem>		</poem>


			{{HeaderNav
			\|previous=[[ અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ચિનુ મોદી `ઈર્શાદ'/કેમ છો? \| કેમ છો?]] \| કેમ છો? સારું છે? દર્પણમાં જોયેલા ચહેરાને]]
			\|next=[[અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/સુમન શાહ/વિમાન કાગળનાં \| વિમાન કાગળનાં]] \| વહેલી સ્હવારનો રોજ ઉડાડું છું વિમાન કાગળનાં...]]
			}}

MeghaBhavsar at 06:38, 15 July 2021

2021-07-15T06:38:46Z

MeghaBhavsar at 06:38, 15 July 2021

2021-07-15T06:38:05Z

← Older revision		Revision as of 06:38, 15 July 2021
Line 4:		Line 4:

	<poem>		<poem>
	::::::::::પથ્થરના મૌનની ગલીમાં ચાલવું પડે,		:::::::::::પથ્થરના મૌનની ગલીમાં ચાલવું પડે,
	આંખોમાં અંધકારને નિહાળવું પડે.		:::::::::::આંખોમાં અંધકારને નિહાળવું પડે.
	કોઈકની વ્યથા અને કોઈકનું હૃદય,		:::::::::::કોઈકની વ્યથા અને કોઈકનું હૃદય,
	સૂનકારને આખર સુધી સંભાળવું પડે.		:::::::::::સૂનકારને આખર સુધી સંભાળવું પડે.
	વેરાન રણ વિશે ઊગી જાય જો કુમાશ,		:::::::::::વેરાન રણ વિશે ઊગી જાય જો કુમાશ,
	આંખોનું વ્યર્થ ઝાંઝવું જ માનવું પડે.		:::::::::::આંખોનું વ્યર્થ ઝાંઝવું જ માનવું પડે.
	સૂને પરોઢ આંખથી જલકણ ખરી પડે,		:::::::::::સૂને પરોઢ આંખથી જલકણ ખરી પડે,
	ઝાકળનું રૂડું નામ એને આપવું પડે.		:::::::::::ઝાકળનું રૂડું નામ એને આપવું પડે.
	ઉત્સવ મચેલી રંગભરી મેદનીનું મુખ,		:::::::::::ઉત્સવ મચેલી રંગભરી મેદનીનું મુખ,
	જલતી શમાએ રાતભર ઉજાળવું પડે.		:::::::::::જલતી શમાએ રાતભર ઉજાળવું પડે.
	મુક્તિનું આસમાન ઝંખતા આ જીવને,		:::::::::::મુક્તિનું આસમાન ઝંખતા આ જીવને,
	શ્વાસોની દીવાલોમાં રહી મ્હાલવું પડે.		:::::::::::શ્વાસોની દીવાલોમાં રહી મ્હાલવું પડે.
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar at 06:37, 15 July 2021

2021-07-15T06:37:19Z

← Older revision		Revision as of 06:37, 15 July 2021
Line 4:		Line 4:

	<poem>		<poem>
	::::::::પથ્થરના મૌનની ગલીમાં ચાલવું પડે,		::::::::::પથ્થરના મૌનની ગલીમાં ચાલવું પડે,
	આંખોમાં અંધકારને નિહાળવું પડે.		આંખોમાં અંધકારને નિહાળવું પડે.
	કોઈકની વ્યથા અને કોઈકનું હૃદય,		કોઈકની વ્યથા અને કોઈકનું હૃદય,

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|(પથ્થરના મૌનની ગલીમાં...)|દુર્ગેશ ભટ્ટ}} ::::::::પથ્થરના મૌનન..."

2021-07-15T06:36:59Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|(પથ્થરના મૌનની ગલીમાં...)|દુર્ગેશ ભટ્ટ}} <poem> ::::::::પથ્થરના મૌનન..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|(પથ્થરના મૌનની ગલીમાં...)|દુર્ગેશ ભટ્ટ}}

<poem>
::::::::પથ્થરના મૌનની ગલીમાં ચાલવું પડે,
આંખોમાં અંધકારને નિહાળવું પડે.
કોઈકની વ્યથા અને કોઈકનું હૃદય,
સૂનકારને આખર સુધી સંભાળવું પડે.
વેરાન રણ વિશે ઊગી જાય જો કુમાશ,
આંખોનું વ્યર્થ ઝાંઝવું જ માનવું પડે.
સૂને પરોઢ આંખથી જલકણ ખરી પડે,
ઝાકળનું રૂડું નામ એને આપવું પડે.
ઉત્સવ મચેલી રંગભરી મેદનીનું મુખ,
જલતી શમાએ રાતભર ઉજાળવું પડે.
મુક્તિનું આસમાન ઝંખતા આ જીવને,
શ્વાસોની દીવાલોમાં રહી મ્હાલવું પડે.
</poem>

← Older revision		Revision as of 06:38, 15 July 2021
Line 6:		Line 6:
	:::::::::::પથ્થરના મૌનની ગલીમાં ચાલવું પડે,		:::::::::::પથ્થરના મૌનની ગલીમાં ચાલવું પડે,
	:::::::::::આંખોમાં અંધકારને નિહાળવું પડે.		:::::::::::આંખોમાં અંધકારને નિહાળવું પડે.

	:::::::::::કોઈકની વ્યથા અને કોઈકનું હૃદય,		:::::::::::કોઈકની વ્યથા અને કોઈકનું હૃદય,
	:::::::::::સૂનકારને આખર સુધી સંભાળવું પડે.		:::::::::::સૂનકારને આખર સુધી સંભાળવું પડે.

	:::::::::::વેરાન રણ વિશે ઊગી જાય જો કુમાશ,		:::::::::::વેરાન રણ વિશે ઊગી જાય જો કુમાશ,
	:::::::::::આંખોનું વ્યર્થ ઝાંઝવું જ માનવું પડે.		:::::::::::આંખોનું વ્યર્થ ઝાંઝવું જ માનવું પડે.

	:::::::::::સૂને પરોઢ આંખથી જલકણ ખરી પડે,		:::::::::::સૂને પરોઢ આંખથી જલકણ ખરી પડે,
	:::::::::::ઝાકળનું રૂડું નામ એને આપવું પડે.		:::::::::::ઝાકળનું રૂડું નામ એને આપવું પડે.

	:::::::::::ઉત્સવ મચેલી રંગભરી મેદનીનું મુખ,		:::::::::::ઉત્સવ મચેલી રંગભરી મેદનીનું મુખ,
	:::::::::::જલતી શમાએ રાતભર ઉજાળવું પડે.		:::::::::::જલતી શમાએ રાતભર ઉજાળવું પડે.

	:::::::::::મુક્તિનું આસમાન ઝંખતા આ જીવને,		:::::::::::મુક્તિનું આસમાન ઝંખતા આ જીવને,
	:::::::::::શ્વાસોની દીવાલોમાં રહી મ્હાલવું પડે.		:::::::::::શ્વાસોની દીવાલોમાં રહી મ્હાલવું પડે.
	</poem>		</poem>