અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/દેવજી રા. મોઢા/મોર ગળક્યાં ! - Revision history

KhyatiJoshi at 07:49, 21 October 2021

2021-10-21T07:49:55Z

← Older revision		Revision as of 07:49, 21 October 2021
Line 23:		Line 23:
	{{Right\|(અમૃતા, પૃ. ૨૫)}}		{{Right\|(અમૃતા, પૃ. ૨૫)}}
	</poem>		</poem>


			{{HeaderNav
			\|previous=[[અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/દેવજી રા. મોઢા/તમે આવી — \| તમે આવી —]] \| તમે આવી મારું તરબતર આ કીધું જીવન!.]]
			\|next=[[ અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ભાનુભાઈ વ્યાસ ‘સ્વપ્નસ્થ’ /આજ શ્રાવણની રાતના ગાજે \| આજ શ્રાવણની રાતના ગાજે]] \| આજ શ્રાવણની રાતના ગાજે મેઘ — ]]
			}}

MeghaBhavsar at 09:56, 10 July 2021

2021-07-10T09:56:37Z

← Older revision		Revision as of 09:56, 10 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}

			{{Heading\|મોર ગળક્યાં !\|દેવજી રા. મોઢા}}
	<poem>		<poem>
	અને એણે દોર્યાં ભીત ઉપરના મોર ગળક્યા!		અને એણે દોર્યાં ભીત ઉપરના મોર ગળક્યા!

HardikSoni: Created page with " અને એણે દોર્યાં ભીત ઉપરના મોર ગળક્યા! હતો ગોરંભાયો નભ મહીં આષાઢ..."

2021-06-24T09:56:40Z

Created page with "<poem> અને એણે દોર્યાં ભીત ઉપરના મોર ગળક્યા! હતો ગોરંભાયો નભ મહીં આષાઢ..."

New page

<poem>
અને એણે દોર્યાં ભીત ઉપરના મોર ગળક્યા!

હતો ગોરંભાયો નભ મહીં આષાઢી ઘન, અને
ઈશાને થાતા ’તા વીજળી-ચમકારા ઘડી ઘડી;
ભરાતું મા-પાંખે ભયભીત બની ગીજવીજથી;
અમોને યાદા’વ્યું બચપણ અમારી દીકરીનું!

હજી થોડી વેળા ઉપર ચણિયા-ઓઢણી થકી
સજી અંગો ર્‌હેતી ઘર ઘર ઘૂમી બ્હેનપણીનાં
ન ’તું જાગ્યું એમાં જરી દિન-દશા-ભાન, ત્યહીં તો
થયું વોળાવાનું અગન સહ હૈયે કઠણ થૈ!

ફરી આજે એવો ઘન નભ ચડ્યો, વીજ ઝબકી
ફરીથી એની એ, પણ ડરી જઈ ગાજવીજથી
ભરાતી મા-પાંખે ન ’તી અમ સુતા આજ અહીં, ને
અમારી આંખોમાં વિરહ-સ્મૃતિનાં નીર સળક્યાં
— અને એણે દોર્યાં ભીંત ઉપરના મોર ગળક્યા!

{{Right|(અમૃતા, પૃ. ૨૫)}}
</poem>