KhyatiJoshi at 11:34, 19 October 2021

2021-10-19T11:34:54Z

← Older revision		Revision as of 11:34, 19 October 2021
Line 63:		Line 63:
	આતિથ્ય દેવકુલનું પ્રિય! યાચવાને.		આતિથ્ય દેવકુલનું પ્રિય! યાચવાને.
	</poem>		</poem>


			{{HeaderNav2
			\|previous = પિતૃતર્પણ
			\|next = સ્તુતિનું અષ્ટક
			}}

MeghaBhavsar at 10:30, 9 July 2021

2021-07-09T10:30:42Z

← Older revision		Revision as of 10:30, 9 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}
			{{Heading\|ગિરનારને ચરણે\|ન્હાનાલાલ દ. કવિ}}
	<poem>		<poem>
	ઊગ્યું સ્હવાર સુખરૂપ સખિ! અમારું;		ઊગ્યું સ્હવાર સુખરૂપ સખિ! અમારું;

HardikSoni: Created page with " ઊગ્યું સ્હવાર સુખરૂપ સખિ! અમારું; યાત્રા હજો શુભ હવે અમ ઊર્ધ્વગા..."

2021-06-21T12:58:32Z

Created page with "<poem> ઊગ્યું સ્હવાર સુખરૂપ સખિ! અમારું; યાત્રા હજો શુભ હવે અમ ઊર્ધ્વગા..."

New page

<poem>
ઊગ્યું સ્હવાર સુખરૂપ સખિ! અમારું;
યાત્રા હજો શુભ હવે અમ ઊર્ધ્વગામી!
માંડી સિંહાસન રવિ ગિરનાર-શૃંગે
યાત્રાળુને કનક-અંગુલિથી નિમન્ત્રે. 
આકાશમાંથ ઉડુમંગલ સંચર્યું’તું,
આતિથ્ય-અર્ઘ્ય રવિ એક જ અર્પતો’તો,
તે લેઈ લેઈ નમણું ઉર નામતું’તું,
લીલાવિમુગ્ધ પડતું ઢળી દેવપાદે. 
પ્રાચી વિશે વિચરતા અમ સૂર્યદેશે,
જ્ય્હાં તેજનાં ઝરણ કોટિક ફૂટતાં’તાં;
ત્ય્હાં ઊડતા અમિત ભર્ગ તણા ફુવારા :
આત્મન્‌તૃષા છીપવવા લીધ પંથ ત્ય્હાંના. 
ન્હોતી સીમા ગગનનીય રચન્તી બાધા,
ન્હોતી સીમા જગત કે જગબંધનોની :
ન્હોતાં જ સંકલન કો સ્થલકાલનાં ત્ય્હાં;
નિર્બન્ધ એમ વહતા પ્રભુના પ્રવાહે. 
લેતા વિરાટ પગલાં સખિ! વિશ્વગોલે,
વર્ષો સહસ્ર કૂદતા મૃગલાની ફાળે;
આત્મા પુરાણતીર, લોચન વર્તમાન :
એવું હતું બલ, પ્રિયે, નવપ્રેરણાનું. 
હા! કાલરાશિ સરિખા ગિરિ રાજતા તે,
ને એક ભૂતકણ ત્ય્હાં ચરણે પડ્યો’તો :
રાજેન્દ્ર કો થઈ ગયા સખિ! ધર્મગોપ્તા,
તે કુલચન્દ્રની કથા ગુણવંતી ગાતો. 
શું સ્થૂલ-સૂક્ષ્મ લહરી નથી એક પૂરે?
શું સ્થૂલ નેત્ર નવ ચેતનમંત્ર વાંચે?
શું સૂક્ષ્મની ન વસી સુંદરતા સ્થૂલોમાં?
શું સ્થૂલમાં ન ઉભરાય અદૃશ્ય સૂક્ષ્મ? 
જોયું અમે ગિરિકણે, સ્થૂલની શિલામાં,
જોયું અમે જ ઉંડું, અદ્ભુત માંહિ દીઠું:
એ એક શૈલકણનું ઉર ભેદી જોતાં,
ઇતિહાસવાહી લીધ દર્શન ત્ય્હાં પ્રભુનું. 
આદ્યંતમાં જીવન આ જગતનું ભરીને,
ઘોરે અઘોરનીર સાગર કાલ કેરો :
તે સિંધુના જલ તણી દલપાંદડીમાં
મોંઘો સખિ! પરમ બ્રહ્મપરાગ ઊડે. 
મારી છલંગ સખિ! એક સમુદ્ર કૂદ્યા,
નિહાળ્યું ભારત સુસાત્ત્વિક વન્દનીય.
નિહાળી શ્વેત ગિરિમાલની હિતભૂમિ,
ને સાધુ-સાધ્વીની દીઠી મહીં શિવરેખા : 
ઓળંગી એ હિમભૂમિ, જલધિની ઝાડી,
આહ્‌લાદિની વિચરતી દીઠી ધર્મધેનુ :
ત્ય્હાં નીરખી સુભગરાઘવપાદ લંકા
ને વીર વીરી મળી તે મહીં સ્તોત્ર ગાતા : 
સિદ્ધાર્થદેવ દીધ ભારતી એક વત્સા
પોષી સહર્ષ સુરનન્દિની ચન્દ્રગુપ્તે;
દે ખંડ ખંડ દૂધ રાજર્ષિ અશોકા :
સૌ એક શૈલકણમાં ગૂઢ એવું દીઠું. 
ગાલે ઢળે નમણી પાંપણ અર્ધમીંચી,
ઢાંકી વળી વળી જ પાલવ ઊરદેશ;
સંકોરી કોર સરતી કરવેલડીએ;
ત્હેના નથી રસિક શાસ્ત્રીય ભાષ્યકારો? 
દીઠી શિલા મહીંય સાગરની સમૃદ્ધિ,
દીઠો સ્થૂલે મહત ચેતનઓઘ વ્હેતો :
તો શૈલને જડ પછી વદવું પ્રિયે! શેં?
તો શૈલને જડ કહી સખિ? નિન્દવું કાં? 
જ્યોતિ ઝીલી પરમભાવ દિનેશ કેરી
સત્કારી સપ્રભ વિશાલ કૃપાની ધારા,
ચાલ્યા અને પછી પીતા જ વરેણ્ય ભર્ગ
આતિથ્ય દેવકુલનું પ્રિય! યાચવાને.
</poem>

અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ન્હાનાલાલ દ. કવિ/ગિરનારને ચરણે - Revision history

KhyatiJoshi at 11:34, 19 October 2021

MeghaBhavsar at 10:30, 9 July 2021

HardikSoni: Created page with " ઊગ્યું સ્હવાર સુખરૂપ સખિ! અમારું; યાત્રા હજો શુભ હવે અમ ઊર્ધ્વગા..."