KhyatiJoshi at 12:34, 21 October 2021

2021-10-21T12:34:41Z

← Older revision		Revision as of 12:34, 21 October 2021
Line 124:		Line 124:
	{{Poem2Close}}		{{Poem2Close}}
	</div></div>		</div></div>


			{{HeaderNav2
			\|previous = ચિત્ર અને શિલ્પ
			\|next = નક્કી અહીં આ હું રહું છું ?
			}}

Atulraval at 15:37, 20 October 2021

2021-10-20T15:37:11Z

Show changes

MeghaBhavsar at 08:30, 12 July 2021

2021-07-12T08:30:23Z

← Older revision		Revision as of 08:30, 12 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}
			{{Heading\|ચાલતાં ચાલતાં\| પ્રિયકાન્ત મણિયાર}}
	<poem>		<poem>
	શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચારોથી ભર્યો ભર્યો,		શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચારોથી ભર્યો ભર્યો,

HardikSoni: Created page with " શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચારોથી ભર્યો ભર્યો, તેજીલા વીજદીવાની..."

2021-06-28T07:14:59Z

Created page with "<poem> શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચારોથી ભર્યો ભર્યો, તેજીલા વીજદીવાની..."

New page

<poem>
શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચારોથી ભર્યો ભર્યો,
તેજીલા વીજદીવાની વચ્ચેથી હું વહ્યો જતો.
ઓચિંતા નીરખું મારી છાયા શી સરકી જતી
વેગીલી આવતાં કાર દોડતી તીક્ષ્ણ દૃષ્ટિએ,
ચાંપેલી ચરણે મારી છાયા શી સરકી જતી;
સામેથી આવતાં અન્ય વળી ત્યાં કોઈ વાહન
ઘૂમતી શીઘ્ર તો એવી મકાને કો ચડી જતી,
પથના દીપના તેજે ઢોળાયાં જલના સમી;
ઘડીક ઠીંગણું રૂપ લાવતી તો પ્રમાણમાં,
ઓચિંતી વધતી કિંતુ લાંબા કો સળિયા સમી;
એક્કી સાથે ધરે રૂપ ત્રણ કે ચારથી વધુ,
મુખ્યત્વે આકૃતિ માત્ર, ઇન્દ્રિયોનું કશું નહીં;
પુલપે ચાલતો તોયે નદીના પટમાં વહે,
તીરનાં વૃક્ષનાં પર્ણે ચોંટીને ઉપરે ચડે;
ઓચિંતી વ્યોમથી વર્ષા પાણી તો પગથી લગી
જલનાં બિંદુ બિંદુએ આવી તો ગેલમાં જતી,
થંભું હું ક્યાંક તો કેવી જાવાને તડપી રહે
વ્હેતા એ વ્હેણની સાથે મૂકીને મુજને પૂંઠે!
દૃષ્ટિએ મેળવી જેની સાથે ના ક્ષણ એક તે
અજાણી નારીના આછા સાળુમાં જઈને રમે,
આખાયે પથને રોકે એટલી પુષ્ટ થાય એ;
ક્ષણનું સઘળું રૂપ, ક્ષણમાં લુપ્ત થાય, ત્યાં
વિરૂપ રૂપનો પ્રશ્ન? અન્ય સાથે ભળી જવું,
આધીન સર્વ સંજોગે વાંકાચૂકા વળી જવું;
ભરાતી સર્વ આંટામાં ગાડીના મંદ ચક્રમાં
ચાલતાં ર્‌હેંટનું દૃશ્ય દૃષ્ટિ સામે થતું ખડું,
લક્ષ્યને પ્હોંચતાં પહેલાં મારી તે મૉર પ્હોંચતી
અંધારા કોક ખૂણામાં દેખાતી ગેબ એ થતી.
જૂજવાં જૂજવાં રૂપ પેખ્યાંથી ક્લાન્ત હું હવે
લોચનો મીંચીને થંભું સર્વ ત્યાં એકઠાં થતાં,
અજાણ્યા ધૂંધળા આછા ઘેરા અંધાર રૂપમાં;
ફરીને લોચનો ખોલું, નીરખું હું નહીં નવું,
અનંત જૂજવાં રૂપે એ જ હું એ જ હું લહું.
છાયાના રૂપમાં આ તો મારાં સૌ ચિત્ર ચાલતાં,
ચાલતાં ચાલતાં જોયું મારું મેં ચલચિત્ર આ.
</poem>

અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/પ્રિયકાન્ત મણિયાર/ચાલતાં ચાલતાં - Revision history

KhyatiJoshi at 12:34, 21 October 2021

Atulraval at 15:37, 20 October 2021

MeghaBhavsar at 08:30, 12 July 2021

HardikSoni: Created page with " શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચારોથી ભર્યો ભર્યો, તેજીલા વીજદીવાની..."