અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/મકરન્દ દવે/હૈયાની વાત - Revision history

Atulraval at 11:52, 15 October 2022

2022-10-15T11:52:54Z

← Older revision		Revision as of 11:52, 15 October 2022
Line 29:		Line 29:
	{{Right\|૨૪-૮-’૬૩}}		{{Right\|૨૪-૮-’૬૩}}
	</poem>		</poem>

			<br>
			<center>◼
			<br>
			{{#widget:Audio
			\|url=https://wiki.ekatrafoundation.org/images/b/ba/Kokna_Te_Venne-Purushottam_Upadhyay.mp3
			}}
			<br>
			મકરન્દ દવે • કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા! • સ્વરનિયોજન: પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય • સ્વર: વિરાજ-બીજલ
			<br>
			<br>
			<center>◼
			<br>
			<hr>
			<br>

			<br>
			<center>◼
			<br>
			{{#widget:Audio
			\|url=https://wiki.ekatrafoundation.org/images/1/11/Kokna_Te_Venne-Amar_Bhatt.mp3
			}}
			<br>
			મકરન્દ દવે • કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા! • સ્વરનિયોજન: અમર ભટ્ટ • સ્વર: અમર ભટ્ટ
			<br>
			<br>
			<center>◼
			<br>
			<hr>
			<br>

KhyatiJoshi at 11:34, 21 October 2021

2021-10-21T11:34:50Z

← Older revision		Revision as of 11:34, 21 October 2021
Line 29:		Line 29:
	{{Right\|૨૪-૮-’૬૩}}		{{Right\|૨૪-૮-’૬૩}}
	</poem>		</poem>


			{{HeaderNav2
			\|previous = ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ
			\|next = ભીતર ભગવો
			}}

MeghaBhavsar at 07:44, 12 July 2021

2021-07-12T07:44:58Z

← Older revision		Revision as of 07:44, 12 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}
			{{Heading\|હૈયાની વાત\| મકરન્દ દવે}}
	<poem>		<poem>
	કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા!		કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા!

HardikSoni: Created page with " કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા! {{space}}ઉછી-ઉધારાં ન કરીએ; હૈયે ઊગે..."

2021-06-26T05:29:26Z

Created page with "<poem> કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા! {{space}}ઉછી-ઉધારાં ન કરીએ; હૈયે ઊગે..."

New page

<poem>
કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા!
{{space}}ઉછી-ઉધારાં ન કરીએ;
હૈયે ઊગે એવી હૈયાની વાતને
{{space}}ફૂલ જેમ ફોરમતી ધરીએ.
કોયલ તો કોઈનો ટહુકો ન માગે ને
{{space}}મોરલો કોઈની કેકા,
માનવીનું કાળજ તે કેવું કર્યું?
{{space}}પીડ પોતાની, પારકા લ્હેકા!
રૂડા-રૂપાળા સઢ કોકના શું કામના?
{{space}}પોતાને તુંબડે તરીએ.
કોઈ કોઈ સંભારે રામટેકરી,
{{space}}કોઈ ઓઢા-હોથલની ગુહા,
ચોમાસે ક્યાંક ક્યાંક શલોક ચગે
{{space}}ક્યાંક દરદે નીંગળતા દુહા :
જીવતી ને જાગતી જીવનની ખોઈમાં
{{space}}કોઈની ભભૂત ન ભરીએ.
પોતાની વાંસળી પોતે બજાવીએ ને
{{space}}રેલાવી દઈએ સૂર,
ઝીલનારું એને ઝીલી લેશે, ભલે
{{space}}પાસે જ હોય કે દૂર :
ઓલ્યા તો મોતમાં જીવી ગિયા, વીરા!
{{space}}જીવતાં ન આપણે મરીએ.
કોકનાં તે વેણને વીણી વીણીને, વીરા!
{{space}}ઉછી-ઉધારાં ન કરીએ.

{{Right|૨૪-૮-’૬૩}}
</poem>