અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/મણિલાલ ન. દ્વિવેદી/જન્મદિવસ - Revision history

KhyatiJoshi at 10:11, 19 October 2021

2021-10-19T10:11:31Z

← Older revision		Revision as of 10:11, 19 October 2021
Line 24:		Line 24:
	જીવ્યું જીવન જીવવું–અધિક, સાર્થ, સાનંદ, છે.		જીવ્યું જીવન જીવવું–અધિક, સાર્થ, સાનંદ, છે.
	</poem>		</poem>


			{{HeaderNav2
			\|previous = કિસ્મતની દગાબાજી
			\|next = દુનીયાં-બિયાબાઁ
			}}

MeghaBhavsar at 09:49, 9 July 2021

2021-07-09T09:49:18Z

← Older revision		Revision as of 09:49, 9 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}
			{{Heading\|જન્મદિવસ\| મણિલાલ ન. દ્વિવેદી}}
	<poem>		<poem>
	{{Center\|'''પૃથ્વી'''}}		{{Center\|'''પૃથ્વી'''}}

HardikSoni at 17:35, 21 June 2021

2021-06-21T17:35:38Z

← Older revision		Revision as of 17:35, 21 June 2021
Line 1:		Line 1:
	<poem>		<poem>
	{{Center\|''પૃથ્વી''}}		{{Center\|'''પૃથ્વી'''}}
	અનંત યુગ ઊતર્યા, હજી અનન્ત આવી જશે!		અનંત યુગ ઊતર્યા, હજી અનન્ત આવી જશે!
	સુઅલ્પ જીવની શી ત્યાં કથનયોગ્ય કા’ણી હશે?		સુઅલ્પ જીવની શી ત્યાં કથનયોગ્ય કા’ણી હશે?

HardikSoni: Created page with " {{Center|''પૃથ્વી''}} અનંત યુગ ઊતર્યા, હજી અનન્ત આવી જશે! સુઅલ્પ જીવની શી..."

2021-06-21T06:51:12Z

Created page with "<poem> {{Center|''પૃથ્વી''}} અનંત યુગ ઊતર્યા, હજી અનન્ત આવી જશે! સુઅલ્પ જીવની શી..."

New page

<poem>
{{Center|''પૃથ્વી''}}
અનંત યુગ ઊતર્યા, હજી અનન્ત આવી જશે!
સુઅલ્પ જીવની શી ત્યાં કથનયોગ્ય કા’ણી હશે?
અનેક યુગ ને ક્ષણો થઈ રમી નિરાળો રમે.
પ્રવાસ નિજ ખેપતાં નિજ શું ગાન-આનંદ લે. ૧<br>
અપાર સુખ સંપડ્યાં, વિપત વેઠી વંઠી ગયો,
તથાપિ રમતો સદા, ઉભય પાર ઊભો રહ્યો,
યુવા, રસિક, બાલ કે તરુણ, વૃદ્ધ, ભોગી, યતિ,
ન દુઃખ, સુખ ના કહીં;–નિજશું નિજની એ રતિ. ૨<br>
ન દાહ હૃદયે કશો, નયનમાં ન આંસુ વસે,
ન બુદ્ધિ લથડે કહીં, નથી ઉપાધિ ઇચ્છામિષે;
રડે કહીં પડે દુઃખે મનથી પાછલાને સ્મરી,
ન એ કૃપણતા ભરી, ન લઘુતા, સ્વઉરે જરી; ૩<br>
ન ફાંસ નડતી કશી, ન મનમાં ઉછાળો કશો;
અપાર તિમિરે હોરો પ્રકટ હાથ આવી વશ્યોઃ
અગાધ સમતા જડી વિકટ જાલ મમતાની માં,
ખરે! ગયાં વરસ તે ન કદીયે જણાયે ગયાં! ૪<br>
સ્વરૂપ સમજે ન તે અરૂપમૃત્યુમાં આથડે,
સ્વરૂપ રમતે ગયાં વરસ તે ફરી છો જડે,
હજાર હજી નીકળે, ક્ષણ ન એક વા ઊગરે,
જીવ્યું જીવન જીવવું–અધિક, સાર્થ, સાનંદ, છે.
</poem>