KhyatiJoshi at 10:45, 20 October 2021

2021-10-20T10:45:47Z

← Older revision		Revision as of 10:45, 20 October 2021
Line 52:		Line 52:
	{{Right\|(ફૂલદોલ, ૩જી આ. ૧૯૫૮, ‘અભિમન્યુ’માંથી, પૃ. ૧૬-૧૮)}}		{{Right\|(ફૂલદોલ, ૩જી આ. ૧૯૫૮, ‘અભિમન્યુ’માંથી, પૃ. ૧૬-૧૮)}}
	</poem>		</poem>


			{{HeaderNav
			\|previous=[[ અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ભાસ્કર વોરા/વાલમજી! હું તો — \| વાલમજી! હું તો —]] \| વાલમજી! હું તો થોડી ભીની ને ઝાઝી કોરી!]]
			\|next = [[ અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/મનસુખલાલ ઝવેરી/આંખો અટવાણી \| આંખો અટવાણી]] \| આંખો અટવાણી જ્યારે વનની વનરાઈમાં ને ]]
			}}

MeghaBhavsar at 05:15, 10 July 2021

2021-07-10T05:15:15Z

← Older revision		Revision as of 05:15, 10 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}

			{{Heading\|અભિમન્યુનું મૃત્યુ \|મનસુખલાલ ઝવેરી}}
	<poem>		<poem>
	{{space}}ચાપહીન થયે એને ઉરે ઉત્સાહ ઓસર્યો;		{{space}}ચાપહીન થયે એને ઉરે ઉત્સાહ ઓસર્યો;

HardikSoni: Created page with " {{space}}ચાપહીન થયે એને ઉરે ઉત્સાહ ઓસર્યો; {{space}}તે વાધી પલમાં પાછો ગદા..."

2021-06-22T09:17:01Z

Created page with "<poem> {{space}}ચાપહીન થયે એને ઉરે ઉત્સાહ ઓસર્યો; {{space}}તે વાધી પલમાં પાછો ગદા..."

New page

<poem>
{{space}}ચાપહીન થયે એને ઉરે ઉત્સાહ ઓસર્યો;
{{space}}તે વાધી પલમાં પાછો ગદાથી એ કૂદી પડ્યો.
ઘૂમંતો કૌરવોના અતલ ગગનમાં મેઘ-શો ચંડમૂર્તિ,
ઝીલંતો શત્રુવર્ષ્યાં પરશુ, શર અને તોમરો અગ્નિતીખાં,
વીંઝંતો વેગથી એ, વિષમ વડી ગદા, કાળની શક્તિ જેવી,
કૂદી, ઉન્મત્ત, ઘેલો, કુરુકુલદળને છૂંદતો ઘાતઘાતે.

{{space}}જેવો કમલિની કેરી કુંજે કુંજર કૂદતો,
{{space}}એમ કૌરવકુંજોમાં, કૂદતો પાંડુકુંજર.
પ્રૌઢા પાદ-પ્રહારે, ધરણી ધમધમાવંત ભૂકંપ જેવો,
ગર્વીલા સિંહનાદે, ગહન ગગનના ગાભને ગાળનારો;
હારેલા તાત કેરા, તુમુલ થઈ ગદા, વૈરને વાળવાને,
તૂટ્યો દૌઃશાસની ત્યાં રણરમણ ચડ્યા શૂર સૌભદ્ર માથે.
{{space}}ભરયાં જેમ ઘનો ગર્જી, આથડે આભઆંગણે,
{{space}}તેમ જોબનઘેલા બે આથડ્યા સમરાંગણે.

ઝંઝાવાતો સમા એ, ઘૂમી ઘૂમી ઘૂમીને લોક કંપાવનારા,
તોળી તોળી ગદા એ, કડડડ કરતી ઝીંકતા સામસામા;
ગર્જીને દાખવંતા, નિજ કરબલ એ, મત્ત માતંગ જેવા,
ખેલંતા શૌર્ય કેરાં સમર, અમરને આંજતા, યૌવનાળા.
{{space}}મત્ત માતંગ-શા બંને, કરકૌશલ દાખવી,
{{space}}વિસ્મયે, ભયથી, હર્ષે, શૂરનાં ઉર પૂરતા.
{{space}}{{space}}સરર તોળી ગદા અભિમન્યુએ,
{{space}}{{space}}કડડ ઝીંકી જદા પ્રતિપક્ષી-શું,
{{space}}{{space}}ચરર ચિત્ત ચિરાઈ જતાં તહીં,
{{space}}{{space}}‘અરર!’ ઘોષ થયો કુરુસૈન્યમાં.

પણ ત્યાં અંગચાપલ્યે, સરકી કુરુકુંજરે,
ઝીંકી ભીમ ગદા સામી, કરતાં ગર્વગર્જના.
{{space}}સ્વબલથી અભિભૂત જ એ થયો,
{{space}}ક્ષિતિતલે અભિમન્યુય ત્યાં પડ્યો;
{{space}}કડડ કંપ્યું અનંતનું આંગણું,
{{space}}ખળભળ્યા ક્ષિતિના સહુ સંધિઓ.

પડ્યા ભૂમિ પરે બંને વીરો ત્યાં નિજ વેગથી,
પણ ત્યાં પલમાં પાછો, દૌઃશાસની ઊભો થયો.
{{space}}ઊભો થતાં જ ઊઠતા અભિમન્યુ માથે,
{{space}}વિદ્યુત્ સમી નિજ ગદા પળમાં જ ઝીંકી :
{{space}}વ્યાયામશ્રાંત રણવીર રણે હણાતાં,
{{space}}ગાજી રહ્યો કુરુકુલાંકુર સિંહનાદે.
ગૌરક્ષા કાજ ચાલ્યા નિજ જનક તણી આમ કર્તવ્યપૂર્તિ
થાતાં, એના શરીરે અમર દીપી રહ્યો એક આનંદજ્યોતિ;
ઉત્કંઠી અપ્સરાઓ અમર કુસુમ ત્યાં વીરને અંગ વેરે
ડૂબંતા ભાનુયે ત્યાં કનક કિરણથી વીર્ય એનાં વધાવે.
{{space}}સૂર્યમંડળ ભેદીને, વીરનો જ્યોતિ આત્મનો,
{{space}}બ્રહ્મમાં ભળતાં, વિશ્વે શોકોદધિ ફરી વળ્યો.

{{Right|(ફૂલદોલ, ૩જી આ. ૧૯૫૮, ‘અભિમન્યુ’માંથી, પૃ. ૧૬-૧૮)}}
</poem>

અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/મનસુખલાલ ઝવેરી/અભિમન્યુનું મૃત્યુ - Revision history

KhyatiJoshi at 10:45, 20 October 2021

MeghaBhavsar at 05:15, 10 July 2021

HardikSoni: Created page with " {{space}}ચાપહીન થયે એને ઉરે ઉત્સાહ ઓસર્યો; {{space}}તે વાધી પલમાં પાછો ગદા..."