અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ 'કાન્ત' — મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ/અતિજ્ઞાન - Revision history

KhyatiJoshi at 10:36, 19 October 2021

2021-10-19T10:36:38Z

← Older revision		Revision as of 10:36, 19 October 2021
Line 75:		Line 75:
	<center>◼		<center>◼
	<br>		<br>


			{{HeaderNav2
			\|previous = ઉપહાર
			\|next = વસંતવિજય
			}}

Atulraval at 21:20, 6 October 2021

2021-10-06T21:20:30Z

← Older revision		Revision as of 21:20, 6 October 2021
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|અતિજ્ઞાન\| ~~'કાન્ત~~' — મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ}}		{{Heading\|અતિજ્ઞાન\| ‘કાન્ત' — મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ}}
	<poem>		<poem>
	{{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે,		{{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે,
Line 67:		Line 67:
	<br>		<br>
	<center>◼		<center>◼
	~~<br>~~
	{{#widget:Audio		{{#widget:Audio
	\|url=https://wiki.ekatrafoundation.org/images/f/f0/Kant-Atignan-Vinod_Joshi.mp3		\|url=https://wiki.ekatrafoundation.org/images/f/f0/Kant-Atignan-Vinod_Joshi.mp3
Line 73:		Line 72:
	<br>		<br>
	કાવ્યપઠન • વિનોદ જોશી		કાવ્યપઠન • વિનોદ જોશી
	~~<br>~~
	<br>		<br>
	<center>◼		<center>◼
	<br>		<br>

Atulraval at 21:15, 6 October 2021

2021-10-06T21:15:54Z

← Older revision		Revision as of 21:15, 6 October 2021
Line 60:		Line 60:
	{{space}}ખાલી કરી કંઠ વિષે ત્વરાથી;		{{space}}ખાલી કરી કંઠ વિષે ત્વરાથી;
	{{space}}ગયો બધો એ બદલાઈ આથી!<br>		{{space}}ગયો બધો એ બદલાઈ આથી!<br>
	~~રાતી~~ બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;		સતી બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;
	સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!<br>		સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!<br>
	{{Right\|(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)}}		{{Right\|(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)}}

Atulraval at 21:14, 6 October 2021

2021-10-06T21:14:51Z

← Older revision		Revision as of 21:14, 6 October 2021
Line 64:		Line 64:
	{{Right\|(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)}}		{{Right\|(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)}}
	</poem>		</poem>

			<br>
			<center>◼
			<br>
			{{#widget:Audio
			\|url=https://wiki.ekatrafoundation.org/images/f/f0/Kant-Atignan-Vinod_Joshi.mp3
			}}
			<br>
			કાવ્યપઠન • વિનોદ જોશી
			<br>
			<br>
			<center>◼
			<br>

MeghaBhavsar at 09:56, 9 July 2021

2021-07-09T09:56:29Z

← Older revision		Revision as of 09:56, 9 July 2021
Line 1:		Line 1:
			{{SetTitle}}
			{{Heading\|અતિજ્ઞાન\| 'કાન્ત' — મણિશંકર રત્નજી ભટ્ટ}}
	<poem>		<poem>
	{{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે,		{{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે,

HardikSoni at 17:41, 21 June 2021

2021-06-21T17:41:48Z

← Older revision		Revision as of 17:41, 21 June 2021
Line 59:		Line 59:
	{{space}}ગયો બધો એ બદલાઈ આથી!<br>		{{space}}ગયો બધો એ બદલાઈ આથી!<br>
	રાતી બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;		રાતી બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;
	સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!		સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!<br>
	{{Right\|(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)}}		{{Right\|(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)}}
	</poem>		</poem>

HardikSoni at 17:41, 21 June 2021

2021-06-21T17:41:31Z

← Older revision		Revision as of 17:41, 21 June 2021
Line 60:		Line 60:
	રાતી બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;		રાતી બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;
	સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!		સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!
	(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)		{{Right\|(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)}}
	</poem>		</poem>

HardikSoni: Created page with " {{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે, {{space}}ઝાંખી દિશા પણ જણાય,..."

2021-06-21T07:10:43Z

Created page with "<poem> {{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે, {{space}}ઝાંખી દિશા પણ જણાય,..."

New page

<poem>
{{space}}ઉદ્ગ્રીવ દૃષ્ટિ કરતાં નભ શૂન્ય ભાસે,
{{space}}ઝાંખી દિશા પણ જણાય, અનિષ્ટ પાસે,
{{space}}જામી ગઈ તરત ઘોર, કરાલ રાત,
{{space}}લાગી બધે પ્રસરવા પુર માંહી વાત.
ઇંદ્રપ્રસ્થજનો આજે વિચાર કરતા હતા;
એક બાબતને માટે શંકા સૌ ધરતા હતા. 
{{space}}દુર્યોધનપ્રેષિત દૂત એક,
{{space}}દેખાવમાં ઘાતક દુષ્ટ છેક.
{{space}}જતો હતો અંધ થતી નિશામાં,
{{space}}સુગુપ્ત રાજગૃહની દિશામાં!
શાને આવ્યો હશે, તેની કલ્પનાઓ ચલાવતા;
ભય સંદેહ દર્શાવી, શિર કોઈ હલાવતા! 
{{space}}નિગૂઢ શંકા પુરવાસીઓની આ,
{{space}}જરાય નિષ્કારણ તો નહોતી હા!
{{space}}કરેલ આમંત્રણ ધર્મરાજને,
{{space}}રમાડવા દ્યૂત અનિષ્ટભાજને.
હા કહીને રજા આપી યશસ્વી જ્યેષ્ઠ પાંડવે;
બોલાવ્યા ત્રણ બંધુને મળવાને પછી હવે. 
{{space}}શિશુસમાન ગણી સહદેવને,
{{space}}ખબર આ કંઈયે ન કર્યા હતા;
{{space}}અવર સર્વ ગયા નૃપની કને,
{{space}}પરમ દુઃખિત અંતરમાં થતા!
કનિષ્ઠ દ્રૌપદી સાથે પોતાના વાસમાં હતો,
સતી ખેદ હતી જોતી વદને વધતો જતો. 
{{space}}ત્રિકાળનું જ્ઞાન હતું કુમારને.
{{space}}નજીક આંખે નીરખે થનારનેઃ
{{space}}સ્વપક્ષનો દ્યૂત વિષે પરાજય,
{{space}}વળી દીસે દ્રૌપદીમાનનો ક્ષય!
જાણે બધું તથાપિ કૈં કહેવાની રજા નહીં,
શમાવી ન શકે તેથી મૂંઝાય મનની મહીં. 
{{space}}નહીં શકું હાય! બચાવી કોઈને,
{{space}}અશક્ત જેવો રહું બેસી રોઈને;
{{space}}ખરે! દીસે દુઃખદ શાપ આ મને,
{{space}}નિહાળું છું ભૂત ભવિષ્ય જ કને!
‘હા ધિક્! હા ધિક્! કૃતઘ્ની હું આમ મૌન ધરી રહું :
આવતું વાદળું દેખી મુખથી ન કશું કહું!’ 
{{space}}વિચારતાં નેત્ર જલે ભરાય છે,
{{space}}શરીરનું ચેતન ત્યાં હરાય છે;
{{space}}લઈ જઈને પ્રિય વક્ષની સમી,
{{space}}ગ્રહી કરે મસ્તકથી રહ્યો નમી!
રહી જરા ફરી પાછો છૂટો થાય શરીરથી :
‘પ્રિયે! સ્પર્શ કરું શું હું! અધિકાર જરા નથી!’ 
{{space}}કરાય શું નિષ્ફળ જ્ઞાન સર્વ આ,
{{space}}થનાર ચીજો નવ થાય અન્યથા :
{{space}}સદૈવ ચિંતા દિલમાં વહ્યા કરું;
{{space}}અનેક હું એકલડો સહ્યા કરું! 
{{space}}રજની મહીં, સખી, ઘણીક વેળા,
{{space}}નયન મળે નહીં ઊંઘ જાય ચાલી;
{{space}}કરી તુજ શિરકેશ સર્વ ભેળા,
{{space}}વદનસુધાકરને રહું નિહાળી!’ 
{{space}}આવું કહ્યું, ત્યાં શિર શૂળ ચાલ્યું,
{{space}}રહ્યું નહીં મસ્તક મત્ત ઝાલ્યું;
{{space}}મારી કુમારે અતિ આર્ત્ત હાય,
{{space}}કહ્યું, ‘હવે એક જ છે ઉપાય!’ 
{{space}}ચાલી જરા ને ગ્રહી એક શીશી,
{{space}}પ્યાલી ભરી દંતથી ઓષ્ઠ પીસી :
{{space}}ખાલી કરી કંઠ વિષે ત્વરાથી;
{{space}}ગયો બધો એ બદલાઈ આથી! 
રાતી બેભાન શય્યામાં ગંધથી જ પડી ગઈ;
સૂતો જ્યોતિષી પ્યાલીને છાતી સાથે જડી દઈ!
(પૂર્વાલાપ, પૃ. ૭૩-૭૫)
</poem>