https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%89%E0%AA%A6%E0%AA%AF%E0%AA%A8_%E0%AA%A0%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%89%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AA%AE_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B%2F%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%A7%E0%AA%B5%E0%AB%80 ઉદયન ઠક્કરનાં ઉત્તમ કાવ્યો/માધવી - Revision history 2026-05-19T13:10:34Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%89%E0%AA%A6%E0%AA%AF%E0%AA%A8_%E0%AA%A0%E0%AA%95%E0%AB%8D%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%89%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AA%AE_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B/%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%A7%E0%AA%B5%E0%AB%80&diff=72009&oldid=prev Meghdhanu: Created page with "{{SetTitle}} <center><big><big>'''માધવી'''</big></big></center> <poem> '''૧.''' જરાક આઘે જરા સંવતોની પેલે પાર હતા તપસ્વી કોઈ, નામ એમનું ગાલવ ને એમના ગુરુ તે પુણ્યશ્લોક વિશ્વામિત્ર ગુરુને દક્ષિણા દેવાનો જ્યાં સમય આવ્યો ગરવ ક..." 2024-04-06T00:32:23Z <p>Created page with &quot;{{SetTitle}} &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;માધવી&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt; &lt;poem&gt; &#039;&#039;&#039;૧.&#039;&#039;&#039; જરાક આઘે જરા સંવતોની પેલે પાર હતા તપસ્વી કોઈ, નામ એમનું ગાલવ ને એમના ગુરુ તે પુણ્યશ્લોક વિશ્વામિત્ર ગુરુને દક્ષિણા દેવાનો જ્યાં સમય આવ્યો ગરવ ક...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;માધવી&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> &#039;&#039;&#039;૧.&#039;&#039;&#039;<br /> જરાક આઘે જરા સંવતોની પેલે પાર <br /> હતા તપસ્વી કોઈ, નામ એમનું ગાલવ <br /> ને એમના ગુરુ તે પુણ્યશ્લોક વિશ્વામિત્ર<br /> <br /> ગુરુને દક્ષિણા દેવાનો જ્યાં સમય આવ્યો <br /> ગરવ કરીને કહ્યું ગાલવે : શું દઉં, બોલો? <br /> રિસાઈ, રોષ કરી, બોલી ઊઠ્યા વિશ્વામિત્ર <br /> કે આપ આઠસો ઘોડા, ને તેય ઊજળે વાન <br /> અને હા, યાદ રહે : એક બાજુ કાળા કાન!<br /> <br /> થયાં ચકળ ને વકળ નેણ-વેણ ગાલવનાં <br /> સુકાયો કંઠ વળી ગાત્ર પણ ગળી ચાલ્યાં <br /> ન સંતુલન રહ્યું, હણહણતી હાંફતી પૃથ્વી <br /> ઘડીમાં શ્વેત ઘડી શ્યામ દોડવા લાગી <br /> હરીફરીને હરિને સ્મરી રહ્યા ગાલવ... <br /> ફલક ત્યાં ફાટી પડ્યું, ને પ્રભુના હસ્તાક્ષર <br /> શી વીજળીઓ થઈ, ગરજીને ગરુડ આવ્યા! <br /> સમસ્યા સાંભળી, નિશ્ચય કર્યો નિવારણનો <br /> લઈને ચાલ્યા દિશાઓની પાર ગાલવને<br /> <br /> ‘તમારી પાંખના સુસવાટે ઊખડી વૃક્ષો <br /> ધસે છે આંખની સામે, થયું છે ચિત્ત બધિર <br /> સમુદ્રયાળની ઘેઘૂર ગર્જનાઓથી <br /> ઘનાંધકારમાં કાયા ય ના કળાય મને...’ <br /> વિલાપતા રહ્યા ગાલવ, અને ગરુડ ઊતર્યા <br /> પ્રભાતકાળે, પ્રતિષ્ઠાન નામે નગરીમાં.<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;૨.&#039;&#039;&#039;<br /> યયાતિ નામના નૃપને, બે પાંખ જોડીને <br /> કહ્યું ગરુડે કે દાનેશરી! આ બ્રાહ્મણને <br /> અપાવો આઠસો ઘોડા ને તેય ઊજળે વાન...<br /> <br /> ‘કદી બને કે તમે યાચો ને ન હું આપું? <br /> પરંતુ રાજવિભવ કૃષ્ણપક્ષ શશિયર શો <br /> દિવસ ને રાત થતો જાય ક્ષીણ, શું આપું?’<br /> <br /> ‘હા... રૂપવાન ને ગુણવાન મારી કન્યા છે <br /> તમે એ રાખો, મહાપંખ, એની કિંમતમાં <br /> જરૂર આઠસો અશ્વો મળી જશે તમને.’<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;૩.&#039;&#039;&#039;<br /> ‘મળ્યું ન સાધ્ય, પરંતુ આ માધવી નામે <br /> મળી ગયું મને અશ્વોની પ્રાપ્તિનું સાધન!’ <br /> વિચારતા મુનિ, મનમાં ને મનમાં હરખાતા <br /> પહોંચ્યા ધર્મની નગરી સમી અયોધ્યામાં <br /> ભરી સભામાં જઈને કહે છે રાજાને, <br /> ‘લઈને આવ્યો છું શ્રીમાન, કન્યા ઊજળે વાન <br /> કરે જે ગાન તો ગંધર્વો થાય સરવે કાન <br /> દબાતે પાય વળી નૃત્ય શીખવા આવે <br /> કંઈક કિન્નરીઓ જેની પાસ....’ અધવાક્યે <br /> ભ્રુકુટિ ઊંચકી રાજાએ જાણે પ્રશ્ન કર્યો <br /> મુનિએ માધવીનો પ્રેમ-ભાવ સમજાવ્યો<br /> <br /> ‘ના, આઠસો તો નહીં પણ બસો હું આપી શકું...’ <br /> ‘તમે તો એક ચતુર્થાંશ મૂલ્ય આપો છો! <br /> બસો જ છે? તો શરત હુંય સામી મૂકું છું <br /> કે એક પુત્ર થતાંવેંત માધવીને હું <br /> લઈ જઈશ પરત!’ ‘હા’ તરત કહે રાજા<br /> <br /> પછી તો માધવીથી રાજવીને પુત્ર થયો <br /> સદા-સદાની રહી સૂર્યવંશની રીતિ <br /> કે પ્રાણ જાય પરંતુ વચન ન જાય કદી! <br /> સૂરજની સાખે અહો! પત્નીને પરત કીધી<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;૪.&#039;&#039;&#039;<br /> મહામના મુનિ પાછા મળેલા સ્ત્રીધનને <br /> લઈને આવી ચડ્યા તીર્થક્ષેત્ર કાશીમાં <br /> કહેવા લાગ્યા દિવોદાસ નામે રાજાને <br /> ‘બધાંય શાસ્ત્રમાં છે એક શાસ્ત્ર-સામુદ્રિક <br /> ને એ પ્રમાણે જુઓ : સાત સ્થાનકો આનાં <br /> છે સૂક્ષ્મ, અવયવો પાછાં છ યે છ ઉન્નત છે...’<br /> <br /> ફરીથી એ જ પુછાયું ને એ જ કહેવાયું <br /> ફરીથી માધવી લીધી, ફરીથી પુત્ર થયો<br /> <br /> ફરી ફરી કરીને આ રીતે છસો તો થયા<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;૫.&#039;&#039;&#039;<br /> પછી ગુરુને કહ્યું ગાલવે, ‘હે વિશ્વામિત્ર! <br /> તમારી ઇચ્છા પ્રમાણેના આ છસો ઘોડા <br /> અને બસોની અવેજીમાં, માધવી કન્યા’ <br /> હસું-હસું થઈને બોલી ઊઠ્યા વિશ્વામિત્ર, <br /> કે વત્સ, કેમ પહેલાં જ માધવી ન દીધી?<br /> <br /> ફરીથી પુત્ર થયો, કામકાજ પૂરું થયું <br /> તે આપી આવ્યા જઈ દીકરી, યયાતિને<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;૬.&#039;&#039;&#039;<br /> શું ધામધૂમ સ્વયંવર યયાતિએ યોજ્યો! <br /> અનેક દેવતા આવ્યા ને યક્ષ, ગંધર્વો <br /> ને એકમેકથી ચડિયાતા રાજવીઓ પણ<br /> સજાવી પાઘડી લીલી ઊભો હતો વગડો <br /> ને માધવીએ તો વરમાળ એને પ્હેરાવી!<br /> <br /> <br /> {{gap|10em}}(૨૦૧૯)<br /> &lt;/poem&gt;<br /> &lt;poem&gt;&lt;small&gt;<br /> &#039;&#039;&#039;સંદર્ભ :&#039;&#039;&#039; મહાભારત, ઉદ્યોગપર્વ.<br /> છંદવિધાનઃ લગાલગા લલગાગા લગાલગા ગાગા/લલગા <br /> જેમ કે ‘તને પીતાં નથી આવડતું. મૂર્ખ મન મારા!’<br /> &lt;/small&gt;&lt;/poem&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = વરદાન<br /> |next = રામરાજ્ય<br /> }}</div> Meghdhanu