MeghaBhavsar at 09:16, 16 September 2021

2021-09-16T09:16:44Z

← Older revision		Revision as of 09:16, 16 September 2021
Line 43:		Line 43:
	અસંખ્ય આ વૃક્ષ ગણ્યે જઈએ.		અસંખ્ય આ વૃક્ષ ગણ્યે જઈએ.
	</poem>		</poem>




			{{HeaderNav
			\|previous = [[ઉપજાતિ/આજે નથી તું –\|આજે નથી તું –]]
			\|next = [[ઉપજાતિ/ખગોળનું અન્તર\|ખગોળનું અન્તર]]
			}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|લટાર| સુરેશ જોષી}} આવો જરા આજ લટાર મારીએ, વૃક્ષોતણી દીર્..."

2021-07-03T05:51:13Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|લટાર| સુરેશ જોષી}} <poem> આવો જરા આજ લટાર મારીએ, વૃક્ષોતણી દીર્..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|લટાર| સુરેશ જોષી}}
<poem>
આવો જરા આજ લટાર મારીએ,
વૃક્ષોતણી દીર્ઘ કતાર જોઈએ;
ના બેસવું, થંભવું, બોલવું ય
અસંખ્ય આ વૃક્ષ ગણ્યે જઈએ.

જો બેસીએ તો સ્મૃતિનીર બેસતાં
બધું બને નિર્મળનીતર્યું અરે!
ને જોવું ના જે બધું સ્પષ્ટ તે બને
વીંધ્યા કરે દૃષ્ટિ સહસ્ર શૂળે!

ચાલો, જરા એ જળને ડખોળીએ,
આવો, જરા માત્ર લટાર મારીએ.

ભર્યાં ન સાથે ડગ સાત આપણે
ત્યાં મંડપે લગ્નતણાં ભલે ને!
આવો તમે આજ ખુશીથી આપણે
સાથે ભરીએ ડગ સાતસો હવે;
ને સાતસો એ પગલાંની નીચે
દાબી દઈએ સ્મૃતિઓ હજાર,
ભેદ્યા કરે જે ઉર આરપાર!

ના હોમધૂમે થઈ આંખ રાતી,
ને તો ય આજે કણી કોક તાતી
કોર્યા કરે શારડી શી સદાય;
તેની ન હોઠે જરી વાત લાવીએ,
આવો, જરા માત્ર લટાર મારીએ.

બેઠાં ન’તાં આપણ સામસામે
ને ના ધર્યો’તો પટ યે પુરોહિતે,
ગ્રહ્યો નથી પાણિ ય સર્વ સાક્ષીએ.
આજે થયાં આપણ સામસામે,
વચ્ચે પડ્યો આ પટ દૂરતાનો,
ને હાથને પાંખ ઊગી છતાં યે
સાથે છતાં દૂર રહી જ ચાલીએ,
એ દૂરતાના પટને ન છેદીએ,
અધીર એ હાથની પાંખ કાપીએ.

ચાલો, જરા આજ લટાર મારીએ,
અસંખ્ય આ વૃક્ષ ગણ્યે જઈએ.
</poem>

ઉપજાતિ/લટાર - Revision history

MeghaBhavsar at 09:16, 16 September 2021

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|લટાર| સુરેશ જોષી}} આવો જરા આજ લટાર મારીએ, વૃક્ષોતણી દીર્..."