ઓખાહરણ/કડવું ૨૨ - Revision history

MeghaBhavsar at 09:12, 2 November 2021

2021-11-02T09:12:02Z

← Older revision		Revision as of 09:12, 2 November 2021
Line 10:		Line 10:

	નાનાવિધ બંધન બાંધિયાં, કાઢી શકે ના શ્વાસ,		નાનાવિધ બંધન બાંધિયાં, કાઢી શકે ના શ્વાસ,
	એકએકનાં મુખ દામણાં, દેખી થાય ઉદાસ. ૨		એકએકનાં મુખ દામણાં,<ref>દામણાં-દયામણાં-લાચાર</ref> દેખી થાય ઉદાસ. ૨

	બીક બાણાસુર તણી, રાણી ભરે છે ચક્ષ,		બીક બાણાસુર તણી, રાણી ભરે છે ચક્ષ,
Line 30:		Line 30:
	સહાય કરશે શ્યામ-રામ ત્યારે, બાળા! છૂટશે બંધ. ૮		સહાય કરશે શ્યામ-રામ ત્યારે, બાળા! છૂટશે બંધ. ૮

	મારા સમ જો, સુંદરી! ઝાંખો કરો મુખચંદ,		મારા સમ જો, સુંદરી! ઝાંખો કરો મુખચંદ<ref>મુખચંદ્ર-ચંદ્ર જેવું મુખ</ref>,
	આ બંધનથી અતિ લાગે તમારાં નેત્રનાં બુંદ.’ ૯		આ બંધનથી અતિ લાગે તમારાં નેત્રનાં બુંદ.’ ૯

Line 42:		Line 42:
	છોડી છત્રપતિની વર્યો, થઈ પૃથ્વીમાં ખ્યાત ૧૨		છોડી છત્રપતિની વર્યો, થઈ પૃથ્વીમાં ખ્યાત ૧૨

	~~ઊંડળમાં~~ તેં આભ ઘાલ્યો, કામકુંવર! શેેં ન ફૂલે?		ઊંડળ<ref>ઊંડળ-બાથ</ref>માં તેં આભ ઘાલ્યો, કામકુંવર! શેેં ન ફૂલે?
	ઘોડે ચડે તે પડે પૃથ્વી, ભણે તે નર ભૂલે. ૧૩		ઘોડે ચડે તે પડે પૃથ્વી, ભણે તે નર ભૂલે. ૧૩

MeghaBhavsar at 11:31, 1 November 2021

2021-11-01T11:31:20Z

← Older revision		Revision as of 11:31, 1 November 2021
Line 3:		Line 3:

	<poem>		<poem>
	[દીકરી અને જમાઈને કારાવાસમાં ભૂખ્યાં જાણીને બાણાસુરની પત્ની છાનામાનાં તેમના માટે ભોજન મોકલે છે, ઓખાની કરૂણતા જોઈ શ્રીકૃષ્ણ અવશ્ય તેમને ઉગારવા આવશે તેવી હૈયાધારણ અનિરૂધ્ધ ઓખાને આપે છે.]		{{Color\|Blue\|[દીકરી અને જમાઈને કારાવાસમાં ભૂખ્યાં જાણીને બાણાસુરની પત્ની છાનામાનાં તેમના માટે ભોજન મોકલે છે, ઓખાની કરૂણતા જોઈ શ્રીકૃષ્ણ અવશ્ય તેમને ઉગારવા આવશે તેવી હૈયાધારણ અનિરૂધ્ધ ઓખાને આપે છે.]}}

	::::'''રાગ આશાવરી'''		::::'''રાગ આશાવરી'''

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૨૨|}} [દીકરી અને જમાઈને કારાવાસમાં ભૂખ્યાં જાણીને..."

2021-11-01T11:30:07Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૨૨|}} <poem> [દીકરી અને જમાઈને કારાવાસમાં ભૂખ્યાં જાણીને..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૨૨|}}

<poem>
[દીકરી અને જમાઈને કારાવાસમાં ભૂખ્યાં જાણીને બાણાસુરની પત્ની છાનામાનાં તેમના માટે ભોજન મોકલે છે, ઓખાની કરૂણતા જોઈ શ્રીકૃષ્ણ અવશ્ય તેમને ઉગારવા આવશે તેવી હૈયાધારણ અનિરૂધ્ધ ઓખાને આપે છે.]

::::'''રાગ આશાવરી'''
શ્રીશુકદેવ વાણી ઊચરે : સાંભળો, પરીક્ષિત રાય!
કૃષ્ણકુંવર ને કન્યા રાખ્યાં કારાગૃહની માંહ્ય; ૧

નાનાવિધ બંધન બાંધિયાં, કાઢી શકે ના શ્વાસ,
એકએકનાં મુખ દામણાં, દેખી થાય ઉદાસ. ૨

બીક બાણાસુર તણી, રાણી ભરે છે ચક્ષ,
પુત્રી-જમાઈને ભૂખ્યાં જાણી છાનું મોકલે ભક્ષ. ૩

બંધન દેખી નાથનું ઓખા ભરતી નેત્રે નીર;
અનિરુદ્ધ બોલે બળ કરી અબળાને આપે ધીર : ૪

‘જો આદરું તો અસુરકુળને ત્રેવડું તૃણ માત્ર,
શોભા રાખવા શ્વસુરકુળની અમે બંધાવ્યું છે ગાત્ર. ૫

હાકી ઊઠું તો સદ્ય છૂટું, દળું દાનવ-જૂથ,
શું કરું જે શ્વસુરકુળને રાખવું છે શુદ્ધ. ૬

શેં રડો છો, સુંદરી? સસરો શ્રીગોપાળ,
આકાશ-અવની એક થાશે, આણશે સહુનો કાળ. ૭

અગ્ન્યસ્ત્ર કેરી જ્વાળા ઘૂમશે, અસુર થાશે અંધ,
સહાય કરશે શ્યામ-રામ ત્યારે, બાળા! છૂટશે બંધ. ૮

મારા સમ જો, સુંદરી! ઝાંખો કરો મુખચંદ,
આ બંધનથી અતિ લાગે તમારાં નેત્રનાં બુંદ.’ ૯

એમ કરી આસનાવાસના, હરિ આવ્યાનું હારદ,
કોઈ જાણે નહિ એમ કારાગૃહમાં આવ્યા ઋષિ નારદ. ૧૦

લજ્જા તે પામ્યો પરાક્રમી, ને નીચી કીધી દૃષ્ટ,
વપુ ધ્રૂજે ને કાંઈ ન સૂઝે, બોલી ન શકે સ્પષ્ટ. ૧૧

‘શેં લાજે છે, પરાક્રમી? તું બોલ મુજ સંઘાથ;
છોડી છત્રપતિની વર્યો, થઈ પૃથ્વીમાં ખ્યાત ૧૨

ઊંડળમાં તેં આભ ઘાલ્યો, કામકુંવર! શેેં ન ફૂલે?
ઘોડે ચડે તે પડે પૃથ્વી, ભણે તે નર ભૂલે. ૧૩

જાદવકુળ તેં દિપાવિયું, બાંધ્યો લાજે છે શુંય?
કાલે માધવને મોકલું, દ્વારકા જાઉં છું હુંય. ૧૪

:::::'''વલણ'''
હવે હું જાઉં દ્વારકા, ઋષિ ગયા એવું કહી,
શુકદેવ કહે પરીક્ષિતને : દ્વારકામાં શી ગત થઈ. ૧૫

</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = કડવું ૨૧
|next = કડવું ૨૩
}}
<br>