MeghaBhavsar at 05:08, 3 November 2021

2021-11-03T05:08:25Z

← Older revision		Revision as of 05:08, 3 November 2021
Line 10:		Line 10:
	:::'''ઢાળ'''		:::'''ઢાળ'''
	રાજન રીઝ્યો દૈત્યનો, તે શરણ શંકરને ગયો,		રાજન રીઝ્યો દૈત્યનો, તે શરણ શંકરને ગયો,
	પાયે લાગી ~~પંચવદનને~~ સમાચાર સઘળો કહ્યો : ૨		પાયે લાગી પંચવદન<ref>પંચવદન-શિવજીનું એક નામ</ref>ને સમાચાર સઘળો કહ્યો : ૨

	‘પુત્ર જે પ્રદ્યુમન તો, તેણે કુળને લગાડ્યું લાંછન,		‘પુત્ર જે પ્રદ્યુમન તો, તેણે કુળને લગાડ્યું લાંછન,
Line 41:		Line 41:

	પટ્ટી, ફરસી, પરિઘ, ભાલા, ભોગળ ને ભીંડીમાળ,		પટ્ટી, ફરસી, પરિઘ, ભાલા, ભોગળ ને ભીંડીમાળ,
	ખાંડાં, ખપુવા, ત્રિશૂલ શક્તિ, વઢે વીર વિકરાળ. ૧૨		ખાંડાં, ખપુવા<ref>ખપુવા-એક પ્રકારનું શસ્ત્ર</ref>, ત્રિશૂલ શક્તિ, વઢે વીર વિકરાળ. ૧૨

	ગિરિ તરુવર અસ્થિ ચર્મ વરસે દાનવ દુષ્ટ,		ગિરિ તરુવર અસ્થિ ચર્મ વરસે દાનવ દુષ્ટ,
	સાંગ ભાલા મલ્લ બાઝે, પડે પાટુ ને મુષ્ટ; ૧૩		સાંગ ભાલા મલ્લ બાઝે, પડે પાટુ ને મુષ્ટ; ૧૩ f

	પ્રબળ માયા આસુરી, તેણે થઈ રહ્યો અંધકાર,		પ્રબળ માયા આસુરી, તેણે થઈ રહ્યો અંધકાર,
Line 52:		Line 52:
	ધર્મ ચૂકી, મામ મૂકી, કાયર પુરુષ પળાય. ૧૫		ધર્મ ચૂકી, મામ મૂકી, કાયર પુરુષ પળાય. ૧૫

	~~શ્રોણિતની~~ ત્યાં સરિતા વહે, ભયાનક ભાસે ભોમ,		શ્રોણિત<ref>શ્રોણિત-લોહી</ref>ની ત્યાં સરિતા વહે, ભયાનક ભાસે ભોમ,
	પદપ્રહારે રુધિર ઊડે, સૂરજ ઢંકાયો વ્યોમ! ૧૩		પદપ્રહારે રુધિર ઊડે, સૂરજ ઢંકાયો વ્યોમ! ૧૩

Line 70:		Line 70:
	અસ્થિ ચર્મની, મેદની બે પાળી બંધાઈ રહી. ૨૧		અસ્થિ ચર્મની, મેદની બે પાળી બંધાઈ રહી. ૨૧

	માતંગ-અંગ મસ્તકવિહોણાં, તે બિહામણાં વિકરાળ,		માતંગ<ref>માતંગ-આખલો</ref>-અંગ મસ્તકવિહોણાં, તે બિહામણાં વિકરાળ,
	કુંભસ્થળ શું કાચલાં! શીશ-કેશ શેવાળ! ૨૨		કુંભસ્થળ શું કાચલાં! શીશ-કેશ શેવાળ! ૨૨

Line 77:		Line 77:

	દુંદુભિ તણાયાં રથ ભાંગિયા, શોભીતા શું વહાણ!		દુંદુભિ તણાયાં રથ ભાંગિયા, શોભીતા શું વહાણ!
	નીરખીને આ નદી દારુણ, કોપે ચડ્યા શૂલપાણ. ૨૪		નીરખીને આ નદી દારુણ,<ref>દારૂણ-કરૂણ</ref> કોપે ચડ્યા શૂલપાણ. ૨૪

	:::'''વલણ'''		:::'''વલણ'''
	શૂલપાણિજી સૂંઢિયા, વૃષભ હાંક્યો ભૂધર ભણી,		શૂલપાણિજી સૂંઢિયા, વૃષભ હાંક્યો ભૂધર<ref>ભૂધર-શ્રીકૃષ્ણ</ref> ભણી,
	વિપ્ર પ્રેમાનંદ કહે કથા, રાડ વાધી હરિ-હર તણી. ૨૫		વિપ્ર પ્રેમાનંદ કહે કથા, રાડ વાધી હરિ-હર તણી. ૨૫
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૨૫|}} {{Color|Blue|[મુંઝાયેલો બાણાસુર શિવજીને અનિરૂધ્ધ અન..."

2021-11-01T11:56:53Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૨૫|}} <poem> {{Color|Blue|[મુંઝાયેલો બાણાસુર શિવજીને અનિરૂધ્ધ અન..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૨૫|}}

<poem>
{{Color|Blue|[મુંઝાયેલો બાણાસુર શિવજીને અનિરૂધ્ધ અને કૃષ્ણ વિશે ફરિયાદ કરતાં હરિ-હરની સેના વચ્ચે ધમાસાણ યુધ્ધ થાય છે. અહીં યુધ્ધની ભીષણતાનું વર્ણન બીભત્સતાનો અનુભવ પણ કરાવે છે.]}}

:::'''રાગ સામેરી'''
આવ્યા જુદ્ધે તે શંકરરાય, સેવકની કરવા સહાય;
ટોળે ભોળો ને ભગવાન, દેખી રીઝ્યા દૈત્ય-રાજાન. ૧
:::'''ઢાળ'''
રાજન રીઝ્યો દૈત્યનો, તે શરણ શંકરને ગયો,
પાયે લાગી પંચવદનને સમાચાર સઘળો કહ્યો : ૨

‘પુત્ર જે પ્રદ્યુમન તો, તેણે કુળને લગાડ્યું લાંછન,
જામાત્ર-પદવી ભોગવી, ચોરી સેવ્યું ઓખા-ભવન. ૩

મેં બંધને અનિરુદ્ધ રાખ્યો, હણતાં મુજને દયા આવી;
એવા અપરાધ ઉપર આવ્યા કૃષ્ણ કટક ચડાવી.’ ૪

વાત વિરોધની સાંભળી, શંકરને ચડિયો ક્રોધ.
‘જાઓ જાદવને સંહારો’’ શિવે હકાર્યા જોદ્ધ. ૫

જુદ્ધે તે આવ્યા ભૂત ભૈરવ, પ્રેત બહુ પિશાચ,
શાકિણી શિકોતરી સંચરી, ‘ભક્ષ ભક્ષ’ કરતી વાત. ૬

પંચદૂત સાથે પરવર્યા, કાશી તણા કોટવાળ,
વીર વૈતાળ ને કોઈલા, આગળ કર્યો પશુપાળ; ૭

બાણાસુર બલિભદ્ર સામો, શંકર ને શ્રીકૃષ્ણ,
સાત્યકિ ને સ્વામી કાર્તિક, નંદી ને ચારુણ. ૮

કૃતવર્મા કૌભાંડ સામો, સાંબ ને ધૂમ્રલોચન;
શોણિતાક્ષ ને સોમકેતુ, ગણપતિને પ્રદ્યુમન; ૯

રથી સામા ૨થી આવ્યા, હસ્તી સામા હસ્તી,
જાદવને શ્રીહરિ હકારે, અસુરને શિવ ઉપસ્તી. ૧૦

ભોગળે ભોગળ પડે, ને થાય ગદાના કટકા,
ગગનમાં જેમ વીજ ચમકે, થાય ખડગના ઝટકા; ૧૧

પટ્ટી, ફરસી, પરિઘ, ભાલા, ભોગળ ને ભીંડીમાળ,
ખાંડાં, ખપુવા, ત્રિશૂલ શક્તિ, વઢે વીર વિકરાળ. ૧૨

ગિરિ તરુવર અસ્થિ ચર્મ વરસે દાનવ દુષ્ટ,
સાંગ ભાલા મલ્લ બાઝે, પડે પાટુ ને મુષ્ટ; ૧૩

પ્રબળ માયા આસુરી, તેણે થઈ રહ્યો અંધકાર,
બહુ વીર વાહન ચકચૂર થયાં, વહે શોણિતની ધાર. ૧૪

અસ્થિ-ચર્મ ને મેદ-કર્દમ, જાદવ-દૈત્ય દળાય.
ધર્મ ચૂકી, મામ મૂકી, કાયર પુરુષ પળાય. ૧૫

શ્રોણિતની ત્યાં સરિતા વહે, ભયાનક ભાસે ભોમ,
પદપ્રહારે રુધિર ઊડે, સૂરજ ઢંકાયો વ્યોમ! ૧૩

કુતૂહલ દેખી દેવ કંપ્યા, હવો તે હાહાકાર,
બલિભદ્ર ને બાણાસુર વઢે, કેમ સહે ભૂમિ ભાર? ૧૭

જોગણીનું ભક્ષ ચાલ્યું, શિવસેનાની વૃત્ત્ય,
સંતોષ પામી શાકિણી, કલ્લોલ કરતી નૃત્ય. ૧૮

કોઈ કાયર થઈને નાઠા, આફણિયે ઓસરિયા,
શૂરા વાઢિયા શૂર પ્રખ્યાતે, આવી અપ્સરાએ વરિયા. ૧૯
ઓખા-અનિરુદ્ધ કારણે રોળાયા રાણા રાય,
કુસુમસેજ્યાએ પોઢતા તે રુધિર માંહ્ય તણાય. ૨૦

સાગર-શું સંગમ હવો, શોણિતની સરિતા વહી,
અસ્થિ ચર્મની, મેદની બે પાળી બંધાઈ રહી. ૨૧

માતંગ-અંગ મસ્તકવિહોણાં, તે બિહામણાં વિકરાળ,
કુંભસ્થળ શું કાચલાં! શીશ-કેશ શેવાળ! ૨૨

નર-કર શું ભુજંગ ભાસે! મુખકમળ શું કમળ!
નેત્ર મચ્છ, ને મુગટ બગલાં, નરનાભિ તે વમળ, ૨૩

દુંદુભિ તણાયાં રથ ભાંગિયા, શોભીતા શું વહાણ!
નીરખીને આ નદી દારુણ, કોપે ચડ્યા શૂલપાણ. ૨૪

:::'''વલણ'''
શૂલપાણિજી સૂંઢિયા, વૃષભ હાંક્યો ભૂધર ભણી,
વિપ્ર પ્રેમાનંદ કહે કથા, રાડ વાધી હરિ-હર તણી. ૨૫
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = કડવું ૨૪
|next = કડવું ૨૬
}}
<br>

ઓખાહરણ/કડવું ૨૫ - Revision history

MeghaBhavsar at 05:08, 3 November 2021

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૨૫|}} {{Color|Blue|[મુંઝાયેલો બાણાસુર શિવજીને અનિરૂધ્ધ અન..."