https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%95%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%9F%E0%AB%80_%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%A1%E0%AA%B3_%E0%AA%AA%E0%AA%B9%E0%AB%87%E0%AA%B2%E0%AB%81%E0%AA%82%2F%E0%AA%AA%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80_%E0%AA%AA%E0%AB%82%E0%AA%A8%E0%AA%AEકંકાવટી મંડળ પહેલું/પોષી પૂનમ - Revision history2026-04-15T03:11:36ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.38.2https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%9F%E0%AB%80_%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%A1%E0%AA%B3_%E0%AA%AA%E0%AA%B9%E0%AB%87%E0%AA%B2%E0%AB%81%E0%AA%82/%E0%AA%AA%E0%AB%8B%E0%AA%B7%E0%AB%80_%E0%AA%AA%E0%AB%82%E0%AA%A8%E0%AA%AE&diff=37174&oldid=prevKhyatiJoshi: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading | પોષી પૂનમ |}} {{Poem2Open}} આજ તો પોષ મહિનાની પૂનમ આવી છે. ભાઈની નાન..."2022-05-24T08:50:04Z<p>Created page with "{{SetTitle}} {{Heading | પોષી પૂનમ |}} {{Poem2Open}} આજ તો પોષ મહિનાની પૂનમ આવી છે. ભાઈની નાન..."</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
{{Heading | પોષી પૂનમ |}}<br />
<br />
<br />
{{Poem2Open}}<br />
આજ તો પોષ મહિનાની પૂનમ આવી છે. ભાઈની નાની બહેન આજ આખો દી ઉપવાસ કરશે. આજ તો બહેન પૂનમ રહી છે.<br />
થાપેલાં છાણાંથી તો રંધાય નહિ, એટલે બહેન સૂંડલી લઈને વગડામાંથી અડાયાં વીણી લાવે છે. સાંજે એક બોઘરણું ને એક લોટો લઈને પોતે જ નદીએ પાણી ભરવા જાય છે. જતી જતી ગાય છે કે —<br />
{{Poem2Close}}<br />
<poem><br />
::પોષ મહિનાની પૂનમે રે <br />
:::: અગાસે રાંધ્યાં અન્ન વા’લા! <br />
::જમશે માની દીકરી રે <br />
:::: પીરસે બેનીનો વીર વા’લા!<br />
</poem><br />
{{Poem2Open}}<br />
ઊટકીને એનું અરીસા જેવું નાનું બેડું ભરી આવે છે. સાંજે તો બહેન નાહી છે, ધોઈ છે, બહેને તો અગાસીએ ચૂલો માંડ્યો છે. બહેન રસોઈ કરે છે : અગાસી હોય તો અગાસીએ, નીકર છાપરા વગરની ગમે તે જગ્યાએ : પણ ઉઘાડા આભ નીચે.<br />
સોળે કળાનો ચંદ્રમા ચડ્યો છે. બહેનના રાંધણામાં તો તેનાં કિરણોમાંથી અમી વરસે છે. હોંશેભરી બહેન રાંધે છે.<br />
અને રાંધણું પણ શું? પહોંચ હોય તો ચૂરમું, ને ન પહોંચ હોય તો ચોખા. એને મન તો ચોખા પણ બત્રીસ જાતનાં ભોજન જેવા મોંઘેરા છે.<br />
બીજી બનાવે છે ઘઉંની એક ચાનકી. ચાનકીની વચ્ચોવચ પાડે છે એક કાણું. ચાનકી ચંદ્રમા આડે ધરી, કાણા વચ્ચેથી ચંદ્રમાની સામે નિહાળીને બહેન બોલે છે :<br />
{{Poem2Close}}<br />
<poem><br />
::ચાંદા! તારી ચાનકી, <br />
::મારું ચૂરમું! <br />
::ભાઈ જમ્યો! <br />
::બેન ભૂખી!<br />
</poem><br />
{{Poem2Open}}<br />
ભાઈના ઘરના તો ચોખા યે બહેનને મન ચૂરમા સમા. વળી ફરી વાર બોલે છે :<br />
{{Poem2Close}}<br />
<poem><br />
::ચાંદા! તારી ચાનકી, <br />
::કૂતરા તારી રોટલી, <br />
::આજ મારી પોષી પૂનમ.<br />
</poem><br />
{{Poem2Open}}<br />
એવી પૂનમના તેજમાં તરબોળ બનતી બનતી બહેન ભાઈની પાસે જમવાની રજા માગે છે :<br />
{{Poem2Close}}<br />
<poem><br />
::પોષી પોષી પૂનમડી <br />
::અગાસે રાંધ્યાં અન્ન; <br />
::ભાઈની બેન જમે કે કેમ?<br />
</poem><br />
{{Poem2Open}}<br />
ભલો ભાઈ હોય તે કહેશે, કે જમ્ય બેન જમ્ય!<br />
એટલે બહેન જમે. વળી નઠોર ભાઈ હોય તો બહેનને ટળવળાવવા ખાતર કહેશે, કે રમ્ય!<br />
ભાઈ હા ન પાડે ત્યાં સુધી બહેનથી જમાય જ નહિ.<br />
{{Poem2Close}}<br />
<poem><br />
::પોષી પોષી પૂનમડી, <br />
::સાત ભાઈની બેનડી, <br />
::ઙાઈ કહે તો જમે, <br />
::નીકર બેન રે’ ભૂખી!<br />
</poem><br />
{{Poem2Open}}<br />
ઘણા ઘણા ભાઈઓ આજ સંભારી સંભારીને કહે છે કે નાનપણમાં અમે ય બહેનોને ના પાડીને ભૂખી રાખી છે. તો યે બહેન તે બહેન. એનાં હેત કંઈ ઊતર્યાં છે કદી?<br />
{{Poem2Close}}</div>KhyatiJoshi