https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%95%E0%AA%AE%E0%AA%B2_%E0%AA%B5%E0%AB%8B%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B%2F31_%E0%AA%9C%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AB%81%E0%AA%97%E0%AA%B0 કમલ વોરાનાં કાવ્યો/31 જાદુગર - Revision history 2026-04-12T03:14:16Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%AE%E0%AA%B2_%E0%AA%B5%E0%AB%8B%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B/31_%E0%AA%9C%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AB%81%E0%AA%97%E0%AA%B0&diff=69304&oldid=prev Meghdhanu: +1 2024-02-07T16:47:11Z <p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;જાદુગર&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;<br /> &lt;poem&gt;<br /> એક<br /> જાદુગરે<br /> હૅટમાંથી સસલું કાઢ્યું<br /> કોટમાંથી કબૂતર<br /> ડાબા હાથે સંતરું<br /> સંતરામાંથી ખોવાયેલી વીંટી<br /> આંખો મીંચી<br /> કશું ગણગણી<br /> ઇલમની લકડી ફેરવી<br /> મુઠ્ઠીમાં<br /> માગ્યું તે દીધું<br /> આંગળી અડકાડી<br /> ટુકડા કરેલું જોયું<br /> એકને બમણું<br /> બમણાને ઘણું<br /> ઘણાનું એક કર્યું<br /> સાવ સામે જ હતું<br /> તે અલોપ કરી દીધું.<br /> પછી જાદુગરે ખડખડાટ હસ્યા કર્યું<br /> ટોળામાંથી<br /> એક છોકરો કહે :<br /> જાદુગર<br /> તારા જાદુની<br /> મને બીક લાગે છે.<br /> તું<br /> મને પતંગિયું બનાવી<br /> ઉડાડી દે તો?<br /> જાદુગરે<br /> ખડખડાટ હસ્યા કર્યું<br /> હાથની પાંખો કરી<br /> જાદુગર<br /> છોકરાની આંખોમાં ઊડી ગયો.<br /> <br /> <br /> બે<br /> કોઈપણ ફૂલનું નામ બોલો<br /> જાદુગર<br /> એની સુગંધ ઉડાડે<br /> મનના છાના ખૂણે<br /> ધરબી રાખેલી વાત<br /> પટ્<br /> પકડી પાડે<br /> જાદુગરની આંખે પાટા વીંટો<br /> હાથપગને મુશ્કેટાટ સાંકળો બાંધો<br /> તાળાકૂંચી લગાવો<br /> અહીંથી ગાયબ થઈ<br /> ત્યાં નીકળે<br /> આંખોના અણસારે<br /> કાગળ પર શબ્દો વેરે<br /> ફૂંકથી અક્ષરો ભૂંસી નાખે<br /> ઝડપમાં<br /> દૃશ્યાદૃશ્યની જાળ<br /> ગૂંથે<br /> વિખેરી નાખે<br /> ઘૂમરાતી લાકડી પર<br /> સમયના<br /> ત્રણે ખંડ ટેકવી દે<br /> ઉન્માદની કોઈ પળે<br /> પડદો ઊંચકતાં<br /> કહી દે :<br /> વાત સાવ સાદીસીધી છે<br /> દેખાય છે તે હોય જ<br /> ન દેખાતું ન જ હોય<br /> એવું નથી<br /> <br /> ત્રણ<br /> યે ડંડૂકા તોડુંગા... તેરા જાદુ પકડુંગા<br /> ચપટી ખંખેરી હાથ ઉછાળી<br /> લાકડી ફેરવતો જાદુગર કહેઃ<br /> લે તાળી...<br /> ત્યાં તો છોકરાની હથેળીમાં<br /> એક ઊંચું ઊંચું ઝાડ ઊગી આવે<br /> ભરચ્ચક ડાળોમાં ઝૂલતું<br /> એ ઝાડ પર<br /> છોકરો સર્...સર્... ચડતો જાય<br /> એકેક ડાળ<br /> ફૂલોથી ફળોથી લચી પડેલી<br /> કલબલતી<br /> ઠેકઠેક પંખીના ઝૂંડ<br /> ડાળથી ડાળ<br /> છેક છેલ્લી ડાળે<br /> જાદુગર<br /> વાંસળી વગાડે<br /> ફરતે<br /> પાંખો ફરફરાવતી પરીઓ ઊડે<br /> ગંધ ઢોળે<br /> જાદુગર<br /> વાંસળી અળગી કરી કહેઃ<br /> દે તાળી<br /> ને છોકરો<br /> મુઠ્ઠી ભીડી સડસડાટ દોડે<br /> જુએ તો<br /> પાંદડે પાંદડે ખડખડાટ હસતો જાદુગર<br /> ને ખળભળતું આખું ઝાડ<br /> સાવ હેઠે ઊતરે ત્યારે<br /> હથેળીમાં<br /> વીખરાઈ રહેલું ધુમ્મસ<br /> સામે<br /> આંખો ઉલાળતો જાદુગર<br /> કહેઃ<br /> લે... આ લાકડી<br /> છોકરાના લંબાયેલા હાથમાં<br /> પીંછું<br /> &lt;/poem&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = 30 કશું ખોવાતું નથી<br /> |next = 32 ઘેટાળાં ઘોડાં*<br /> }}</div> Meghdhanu