https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%9C%E0%AB%87%E0%AA%B6_%E0%AA%AA%E0%AA%82%E0%AA%A1%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AB%A7%E0%AB%A7._%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BF%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B0 કવિશ્રી રાજેશ પંડ્યાની કવિતા/૧૧. રાત્રિસંસાર - Revision history 2026-05-22T09:49:23Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%9C%E0%AB%87%E0%AA%B6_%E0%AA%AA%E0%AA%82%E0%AA%A1%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AB%A7%E0%AB%A7._%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BF%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B0&diff=66748&oldid=prev Meghdhanu: +1 2023-11-18T16:27:19Z <p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>&lt;br&gt;<br /> &lt;center&gt;&lt;big&gt;&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;રાત્રિસંસાર&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;&lt;/big&gt;&lt;/center&gt;<br /> &lt;poem&gt;<br /> ૧<br /> એક રાતે<br /> હું ગાઢ જંગલમાં ભૂલો પડ્યો <br /> જેનું એક પણ ઝાડ <br /> કપાયું નહોતું.<br /> ટેબલ તો દૂરની વાત છે <br /> હજી હોડીય બનાવી નહોતી કોઈએ <br /> આ જંગલની બહાર જવા <br /> ઊંડી નદી વટાવવી પડે એવું નહોતું. <br /> વળી માંસ શેકવા<br /> બળતણનીય કડાકૂટ નહોતી <br /> કાચેકાચું પચી જાય એવી <br /> મજબૂત હોજરી હતી ત્યારે. <br /> ત્યારે <br /> આખો દિ’ શિકારની શોધમાં <br /> રઝળવું પડતું<br /> પછી પેટ ભરાયે <br /> ઘારણ ન ચડે તો જ નવાઈ <br /> ગુફામાં ઊતરી <br /> આડે પથરો અઢેલી દેવાનો<br /> કડી સાંકળ કે<br /> આગળિયો ઇસ્ટાપડી કશ્શુંય નહીં. <br /> બારણાં ખખડે ને આંખ ઊઘડે<br /> એ પ્હેલાં<br /> ઘસઘસાટ ઊંઘી શકાય ધરાઈને<br /> એવા ગાઢ જંગલમાં હું <br /> ભૂલો પડ્યો. ગઈ રાતે.<br /> <br /> ર<br /> ગઈ રાતે<br /> મારા સપનામાં<br /> આખું આકાશ ઊતરી આવ્યું.<br /> એક એક<br /> તારાનો પગથિયાં ચડી<br /> હું ત્યાં પહોંચી ગયો.<br /> સપ્તર્ષિની પૂંછડીએ લટકીને થોડી વાર<br /> પતંગની જેમ આમતેમ<br /> ઊડતો રહ્યો<br /> થોડી વાર હરણિયાની શિંગડી ઝાલીને ઘસડાતો રહ્યો<br /> અડધી રાત સુધી તો <br /> આ બધું ચાલતું રહ્યું હેમખેમ<br /> પછી ખબર નહીં <br /> કોણ જાણે કેમ<br /> ત્રાજવાનાં બેય છાબડાંમાં<br /> પગ બરોબર થિર ઠેરવી શકાયા નહીં<br /> ને તીર નિશાન ચૂકી ગયું<br /> માછલીની આંખ વીંધ્યા વિના<br /> સીધું<br /> ચન્દ્રની વચોવચ<br /> જઈને ખૂંપી ગયું ઘચ્ચ<br /> <br /> ...ત્યારની ઘડી ને આજનો દિ’<br /> રોજ રાતે<br /> ઘરના છાપરામાંથી સપનાં <br /> ટપકતાં રહે ટપ ટપ ટપ <br /> એને ચાંદરણાં જેમ<br /> હથેળીમાં ઝીલી<br /> મુઠ્ઠી બંધ કરી લઉં છું. <br /> રોજ રાતે.<br /> <br /> <br /> ૩<br /> રોજ રાતે<br /> વાળુમાં વધી રહી છે <br /> ગુજરાતીમાં બોલી ન શકાય એવી વાનગીઓ <br /> નૂડલ્સ કે પિત્ઝા એમ ચીની કે ઇટાલિયનમાં <br /> બોલવામાં આવે ત્યારે જ <br /> એનો પૂરેપૂરો સ્વાદ લઈ શકાય<br /> <br /> જો કે ક્યારેક મને બહુ યાદ આવી જાય છે <br /> ગુજરાતી થાળી ત્યારે <br /> હું ‘પૃથ્વીચંદ્રચરિત’ ઉઘાડી વાંચું છું આ કડી :<br /> <br /> ઉપરિ કૂરકરંબા દહીં વાપરઈ, <br /> ઈણ પરિ લોક ભોજન કરઇં.<br /> <br /> જોકે નેટ ઉપર ક્યાંય ઑનલાઇન મૂકવામાં <br /> આવી નથી આ રચનાની રેસિપી. <br /> અને લાઇબ્રેરી તો બધી હસ્તપ્રત ભંડારો જેવી <br /> બની ગઈ છે આજકાલ એટલે <br /> હું ટેરવે ટેરવે સર્ચ કરતો રહું છું મધ્યકાલ <br /> પછી મોડી રાતે શોધવા નીકળી પડું છું <br /> સિદ્ધરાજ જયસિંહને મુનશીની આંગળી ઝાલી <br /> ‘ગુજરાતનો નાથ’ વાંચતાં વાંચતાં <br /> આંખમાં ઊંઘ ઘેરાવા લાગે <br /> ઊંઘરેટી આંખે ગુજરાતનો સુવર્ણયુગ <br /> ચમકારા કરી ઝબકાવી દે <br /> છેવટ બેય પાંપણો વચ્ચે ગુજરાતનો નાથ બંધ કરી <br /> મૂકી દઉં છું ઓશીકા નીચે <br /> કે તરત સપનાંઓ મને તાણી જાય<br /> ક્યાંના ક્યાંય જ્યાં ખંભાતનો અખાત તરીને <br /> ઊપડેલાં વહાણ ચાલ્યાં જાય છે <br /> અંધારાં પાણીમાં <br /> અધમધરાતે.<br /> <br /> ૪<br /> છે ને <br /> કાલ રાતે મારાં સપનાંમાં <br /> એક જંગલ ઊગી નીકળ્યું <br /> જંગલમાંથી એક ઝાડ <br /> ચાલવા માંડ્યું <br /> ચાલતાં ચાલતાં <br /> નદીને કાંઠે પહોંચ્યું <br /> નદીનું પાણી પીધું <br /> ને ત્યાં જ રોકાઈ ગયું<br /> <br /> પછી<br /> હવામાં તરતું એક પંખી આવ્યું <br /> ઝાડે એને ખભા પર બેસાડી દીધું <br /> બેઠાં બેઠાં એને થયું કે <br /> ઝાડનાં ફળ ખાઉં <br /> એણે ફળ ખાધું ને <br /> ત્યાં જ રોકાઈ ગયું. <br /> <br /> થોડી વાર પછી <br /> તડકાની ગુફામાંથી એક માણસ <br /> બ્હાર કૂદ્યો <br /> એના ખભે પથ્થરનો થેલો હતો <br /> એમાં પંખી ને નદી ને ઝાડ <br /> બધું ભરીને <br /> એ ચાલવા લાગ્યો <br /> ચાલતાં ચાલતાં મારી આંખમાં <br /> ભૂલો પડ્યો.<br /> <br /> &lt;/poem&gt;<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ૧૦. ઝાડનાં કાવ્યો<br /> |next = ૧ર. ઘરનાં કાવ્યો<br /> }}</div> Meghdhanu