https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%9C%E0%AB%87%E0%AA%B6_%E0%AA%AA%E0%AA%82%E0%AA%A1%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AB%AB._%E0%AA%AD%E0%AB%82%E0%AA%95%E0%AA%82%E0%AA%AA
કવિશ્રી રાજેશ પંડ્યાની કવિતા/૫. ભૂકંપ - Revision history
2026-05-20T05:19:58Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%9C%E0%AB%87%E0%AA%B6_%E0%AA%AA%E0%AA%82%E0%AA%A1%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AB%AB._%E0%AA%AD%E0%AB%82%E0%AA%95%E0%AA%82%E0%AA%AA&diff=66741&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2023-11-18T16:16:40Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div><br><br />
<center><big><big>'''ભૂકંપ'''</big></big></center><br />
<poem><br />
<br />
'''મૃત શિશુને'''<br />
<br />
તેં હજી પગ મૂક્યો નથી<br />
એ પહેલાં તો ધરતી ધણધણી ઊઠી છે.<br />
<br />
મા-બાપુ-બેન બધાં તને ઘેરીને ઊભાં હોય<br />
ને તાળીઓની વચ્ચે તું<br />
પા પા પગલી ભરે<br />
એ રોમાંચે પૃથ્વી રણઝણવા લાગે<br />
એ પહેલાં<br />
ધરતી ધણધણી ઊઠી છે.<br />
<br />
હમણાં સુધી તો<br />
તારું નાનું પગલું<br />
અને પૃથ્વીની વિશાળતા બંને <br />
પરસ્પર પડકારરૂપ હતાં.<br />
<br />
આદિકાળથી<br />
મેરુદંડના ટેકે ટટ્ટાર થયો ત્યારથી<br />
પૃથ્વી પોતાના ઉદરમાં ઊંડે, <br />
તને જેવો છે તેવો<br />
એક પણ પગલું ભરે એ પહેલાં જ <br />
પોતામાં સમાવી લેવા<br />
પ્રતીક્ષા કરતી હતી.<br />
<br />
આજે સામસામા છેડાથી<br />
મા-બાપુ કાટમાળ ફેંદે છે<br />
એક એક પથરા ઊંચકી ફેંકે છે <br />
દબાયેલું-ચગદાયેલું પગલું <br />
પેટાળથીય મળી આવે જો....<br />
<br />
છેવટ થાકેલી મા પોતાના પેટ પર<br />
હાથ મૂકી ઊભી રહે છે.<br />
<br />
'''પુનરવતાર'''<br />
<br />
આ વખતે પણ<br />
મારો હાથ ઝાલી રાખ્યો તેં <br />
પહેલી વાર ઝાલ્યો હતો એમ જ <br />
પ્રેમ અને ઉષ્માથી થોડો સકંપ. <br />
મને થયું કે ઊગરી જઈશ <br />
હંમેશની જેમ આ વખતે પણ. <br />
<br />
...પણ મને બચાવી લેવાના <br />
દરેક પ્રયત્ને <br />
તું અંત ભણી પગલાં ભરતી હતી.<br />
એ જાણતો નહોતો. <br />
<br />
આજે તો તેં એવી રીતે હાથ ઝાલ્યો <br />
જાણે રીતસરના આંકડા જ ન ભીડ્યા હોય! <br />
<br />
આખરી ભીંસને લીધે <br />
થયેલા પરસેવાની ભીનાશ હજી <br />
હથેળીમાં ટકી રહી છે.<br />
એમાં તરતા તારા સ્પર્શની <br />
ભાતો ઉકેલતો બેઠો છું.<br />
<br />
સામે <br />
કાટમાળ નીચેથી <br />
કાલે કે પછી ક્યારેક તારો દેહ મળી આવે <br />
ત્યાં સુધીમાં તો હું <br />
તને પુનર્જીવિત કરી ચૂક્યો હઈશ.<br />
<br />
<br />
'''ઘર'''<br />
<br />
ઘર વચ્ચે ઊભા રહીને જોઈએ<br />
તો સામે ભૂજિયો દેખાય<br />
<br />
પાછળ હમીરસર<br />
મરી ગયેલી માછલીઓથી ભરેલું. <br />
ડાબી બાજુ દરિયો થોડે દૂર. <br />
જમણી બાજુ થોડે દૂર રણ.<br />
<br />
ઉપર આકાશ<br />
પણ હવે સાવ નજીક <br />
બારસાખ જેટલે જ ઊંચે શુક્ર<br />
તોરણનાં મોતી જેમ ઝળકે <br />
બધાં ગ્રહ નક્ષત્ર તારા <br />
હજીય એવાં ને એવાં ચળકે <br />
ઘરની વચ્ચે.<br />
<br />
ઘરની વચ્ચે <br />
આખ્ખું આકાશ ઊતરી આવ્યું છે <br />
મધરાતે <br />
ઊભા રહી જોઈએ તો થાય <br />
કે ઘર <br />
આટલું વિશાળ પહેલાં ક્યારેય નહોતું.<br />
<br />
<br />
'''ચાંદની રાતે'''<br />
<br />
આજે ફરી એક વાર<br />
મોહેં-જો-દરોની શેરીઓમાંથી પસાર<br />
થઉં છું.<br />
<br />
થોડી વાર પછી ચંદ્ર ઊગે છે.<br />
એનાં અમૃતકિરણો વેરાયેલા<br />
કાટમાળ પર પ્રસરે છે.<br />
અને વસ્તુઓમાં આકાર પાછા વળે છે.<br />
<br />
ભલે થોડા ઝાંખા... પડછાયા જેવા<br />
કે પછી પ્રતિબિંબ જેવા<br />
<br />
સત્ય અને ભ્રાંતિની વચ્ચે હોય તેમ.<br />
<br />
સમગ્ર રણવિસ્તાર પણ<br />
સમુદ્રની જેમ હિલ્લોળાવા લાગે છે.<br />
<br />
આવી ચાંદની રાતે જ<br />
રણ અને દરિયો<br />
સાવ પાસે પાસે આવી જાય છે.<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = ૪. ચાંદો<br />
|next =૬. પૂર<br />
}}</div>
Meghdhanu