Meghdhanu at 15:27, 20 September 2023

2023-09-20T15:27:55Z

← Older revision		Revision as of 15:27, 20 September 2023
Line 35:		Line 35:
	રહી ગયા હસ્ત વહંત પાંગળા !		રહી ગયા હસ્ત વહંત પાંગળા !
	નીચે પડ્યાં સર્જકશ્રેષ્ઠ આંગળાં !		નીચે પડ્યાં સર્જકશ્રેષ્ઠ આંગળાં !



	<small>૨૩-૧-’૩૧</small>		<small>૨૩-૧-’૩૧</small>

Meghdhanu: +1

2023-09-20T15:27:43Z

New page

{{SetTitle}}
 

<center><big><big>'''૧૪. સર્જકશ્રેષ્ઠ આંગળાં'''</big></big></center>

{{Block center|<poem>
“બેટા ! અહીં એ છરી કાં ન આણે?”
વદી ફરી વૃદ્ધ નમી ઊભો થયો;
પડી મૂકી શાળ અપૂર્ણ વાણે,
ધરી ભીનાં નેન નીચાં, શમી ગયો.
ત્રિભંગથી સ્હેજ છટા પ્રસારી;
ભરી બધે સ્વાંગ સુવર્ણ રંગના.
સંધ્યા તણા કેશ જરા સમારી
ડૂબે રવિ શાશ્વત કાલગંગમાં.
“બેટા ! અહીં એ છરી કાં ન આણે?”
વદી ફરી વૃદ્ધ નમી ઊભો થયો;
પડી મૂકી શાળ અપૂર્ણ વાણે,
અનંત આરે કંઈ શોધવા ચહે.
ગ્રહી છુરીઃ ઓષ્ઠ સુમંદ ધ્રૂજેઃ
લહી રહે પાંચ સુરેખ આંગળાંઃ
ને આંખમાં ભાવ અકથ્ય ઝૂઝે,
ધીમે ધીમે શબ્દ સરંત પાંગળા —
“જનો તણી લાજ તમે વિદારી,
ઢાંક્યાં તમે લોક ધ્રૂજંત ટાઢમાં;
ઢાંકી જરા, સુંદરતા પ્રસારી,
લૂછ્યા ભીના દેહ તમે અષાઢમાં.
“દિલ્હી તણી એ નવયૌવનાઓ
સજી સુવસ્ત્રો શબનમ્ સમાં વણી;
કૃતાર્થ ભાવે સજી નુર્‌જહાંઓ,
હવા સમાં ચીર ઝીણાં વણી વણી.
“પરંતુ એવી તમ સૌ કળાએ
ગુલામ શો આ મને કરી મૂક્યો;
કલા તણી સુંદર સર્જનાએ
હીણો કર્યો આજ મને.”—વદી ઝૂક્યો.
રહી ગયા હસ્ત વહંત પાંગળા !
નીચે પડ્યાં સર્જકશ્રેષ્ઠ આંગળાં !

૨૩-૧-’૩૧
{{gap|8em}}(કોડિયાં, પૃ. ૮૭-૮૮)</poem>}}

 
{{HeaderNav2
|previous = ૧૩. અવલોકિતેશ્વર
|next = ૧૫. કૂકડાંનું ગીત
}}

કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી/૧૪. સર્જકશ્રેષ્ઠ આંગળાં - Revision history

Meghdhanu at 15:27, 20 September 2023

Meghdhanu: +1