https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF-%E0%AA%86%E0%AA%9A%E0%AA%AE%E0%AA%A8_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%A3%E0%AB%80_%E2%80%93_%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AE%E0%AA%AE%E0%AB%8B%E0%AA%B9%E0%AA%AE%E0%AB%8D%E0%AA%AE%E0%AA%A6_%E0%AA%B6%E0%AB%87%E0%AA%96%2F%E0%AB%AA%E0%AB%AF._%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%9B%E0%AA%BE_%E0%AA%AB%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%82
કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – ગુલામમોહમ્મદ શેખ/૪૯. પાછા ફરતાં - Revision history
2026-07-22T08:17:35Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.45.0
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF-%E0%AA%86%E0%AA%9A%E0%AA%AE%E0%AA%A8_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%A3%E0%AB%80_%E2%80%93_%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AE%E0%AA%AE%E0%AB%8B%E0%AA%B9%E0%AA%AE%E0%AB%8D%E0%AA%AE%E0%AA%A6_%E0%AA%B6%E0%AB%87%E0%AA%96/%E0%AB%AA%E0%AB%AF._%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%9B%E0%AA%BE_%E0%AA%AB%E0%AA%B0%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%82&diff=64525&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2023-09-17T03:11:41Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<br><br />
<br />
<center><big><big>'''૪૯. પાછા ફરતાં'''</big></big></center><br />
<br />
{{Block center|<poem><br />
'''૧'''<br />
ગયા ત્યારે બધું નકરું હતું, આપણું, આપથી અદકેરું<br />
– પાછા ફરતાં પરાયું!<br />
આ મેજ, આ ખૂણો, અહીં બેસી કર્યાં કંઈ કાજ, <br />
ખાટલે મૂક્યા’તા પત્રો, અધૂરી કવિતા... <br />
બધું ત્યાં જ છે. <br />
દીવાલે ડાઘા, હતા તેવા જ છે. <br />
જાળીએ જાળાં, <br />
માળિયે તાળું, <br />
આ બારી હજી પૂરી વસાતી નથી, <br />
પંખોય કચડાટ ભૂલ્યો નથી! <br />
આંગણુંય ભર્યું ભર્યું <br />
પાંદડાંની પથારી. <br />
મધુમાલતી મ્હોરી છે, રાતરાણીય વરસશે, <br />
આંબો ને આસોપાલવ અડગ ઊભા, <br />
જાસૂદનો રંગ બદલાયો નથી. <br />
આ ટોચેલાં સીતાફળ અડધાં મૂકી <br />
પોપટ ઊડી ગયા છે! <br />
– અને ત્યાં ખિસકોલું ઝડપવા લપાઈ બિલ્લી,<br />
ગયા ત્યારે બચ્ચું હતી, તે જ કે?<br />
હતું તેવું જ<br />
આ બધું <br />
ટોળાં કેમ છોડી ગયાં? <br />
'''૨''' <br />
ટોળાં તો ગયાં, <br />
ઘર હજી અકબંધ. <br />
પણ આ વાસ શેની? <br />
તાળું ખોલતાં જ ફોયણે ચડી,<br />
આંગળેથી આગળે, નકૂચે લબડી<br />
જાળી ને સળિયે સળવળી <br />
દીવાનખાને <br />
ઢોલિયે <br />
ઢળી, <br />
ઠરી ઠામડે. <br />
ચોંટી બધે ચીકણી, હવામાં હણહણી. <br />
હજી બેઠા નથી ત્યાં તો <br />
વ્હાલથી ગોઠવેલી <br />
દીકરીની ચોપડીઓમાંથી <br />
અક્ષરો ઊતરી પડ્યા <br />
કીડિયારે, <br />
માના ઘરડા પટા૨ે પૈડાં આવ્યાં, <br />
મોલેલાની મટોડી માતા <br />
ઊતરી ગઈ પગથિયાં <br />
– ને આ ગોદડાં ને ગાદલાંય ઊપડ્યાં!<br />
વળગણીએ ધ્રૂજતી ખીંટી ઢીલી થઈ ઢળી<br />
ને ટીંગાતું ઘ૨ <br />
લૂગડાંનો ગોટો વાળી<br />
અમને નોધારા મૂકી<br />
ઝાંપે જઈ ઊભું.<br />
'''૩'''<br />
દરિયાપારથી દીકરી આવી<br />
આખે રસ્તે બધું એમનું એમ જ.<br />
વિમાનવાટે, સ્ટેશને, રસ્તે<br />
ગઈ વેળાની દુનિયા<br />
હતી તેવી ને તેવી. <br />
વિમાની ખાણું પહેલાં જેવું જ <br />
ફિસ્સું હતું, <br />
બારીનાં વાદળ એવાં જ ભરમીલાં. <br />
સ્ટેશન એવું જ કામઠું <br />
ભભડાટે ભરેલું. <br />
ટોળાં એવાં ને એવાં <br />
બોલી બદલાઈ નથી, <br />
ગાળોય નવી નથી! <br />
કૂતરાં ને ભૂંડ, <br />
હરાયાં ઢોર <br />
હજુ ભસે, ભૂંકે પહેલાં જેવું જ. <br />
કહે છે કે કશું થયું નથી, <br />
શાંતિ છે, <br />
બધું ઠરીઠામ. <br />
તો પછી આ દુકાનદાર અવળું કેમ બોલે છે?<br />
રિક્શાવાળો ટોળાંમાંનો તો નહિ હોય?<br />
અને આટલે દહાડે પાછા ફર્યા તો પણ<br />
આ ઘર<br />
અમને લેવા આગળ કેમ આવતું નથી?<br />
<br />
<small>૨૦૦૨-૦૩ </small><br />
{{gap|8em}}<small>(અથવા અને, પૃ. ૧૫૦-૧૫૪)</small></poem>}}<br />
<br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = ૪૮. મનોહર સ્થળે માંદગી<br />
|next = ૫૦. ખોરડું<br />
}}</div>
Meghdhanu