https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF-%E0%AA%86%E0%AA%9A%E0%AA%AE%E0%AA%A8_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%A3%E0%AB%80_%E2%80%93_%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AD%E0%AA%B6%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%B0_%E0%AA%A0%E0%AA%BE%E0%AA%95%E0%AA%B0%2F%E0%AB%AA%E0%AB%AA.%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%A8 2026-05-20T00:04:11Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF-%E0%AA%86%E0%AA%9A%E0%AA%AE%E0%AA%A8_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%A3%E0%AB%80_%E2%80%93_%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AD%E0%AA%B6%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%B0_%E0%AA%A0%E0%AA%BE%E0%AA%95%E0%AA%B0/%E0%AB%AA%E0%AB%AA.%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%A8&diff=39011&oldid=prev 2022-06-17T10:44:10Z

<p></p> <a href="https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF-%E0%AA%86%E0%AA%9A%E0%AA%AE%E0%AA%A8_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%A3%E0%AB%80_%E2%80%93_%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AD%E0%AA%B6%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%B0_%E0%AA%A0%E0%AA%BE%E0%AA%95%E0%AA%B0/%E0%AB%AA%E0%AB%AA.%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%A8&amp;diff=39011&amp;oldid=38944">Show changes</a>

MeghaBhavsar https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF-%E0%AA%86%E0%AA%9A%E0%AA%AE%E0%AA%A8_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%87%E0%AA%A3%E0%AB%80_%E2%80%93_%E0%AA%B2%E0%AA%BE%E0%AA%AD%E0%AA%B6%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%B0_%E0%AA%A0%E0%AA%BE%E0%AA%95%E0%AA%B0/%E0%AB%AA%E0%AB%AA.%E0%AA%AA%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%A8&diff=38944&oldid=prev 2022-06-17T06:20:10Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|૪૪.પ્રશ્ન|}} &lt;poem&gt; સર, આપે પૂછ્યું કે હું લંગડાઉં છું કેમ ? તે તો...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|૪૪.પ્રશ્ન|}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> સર, આપે પૂછ્યું કે હું લંગડાઉં છું કેમ ?<br /> તે તો સર વા છે<br /> ::: વાર્ધક્યને કારણે<br /> અને આમ સતત આવી ઉત્તરકાંઠાની<br /> ::::: રઝળપાટને લીધે.<br /> તે તો છે સર. હોય.<br /> ::: જી આપ કંઈ બોલ્યા ?<br /> હં હં... હં...<br /> અરે સાહેબ રઝળપાટમાં શૉપિંગ કરવાનો<br /> ::::: સમય મને<br /> ના મળ્યો કદી.<br /> તેથી વસ્રરહિત છું.<br /> ::: ને ટેવાઈ ગયો છું.<br /> ને ઢાંકવા જેવું પણ શું છે ?<br /> આ નિત્ય નગ્નધાકોર જિજ્ઞાસાને ?<br /> કોઈ ઉદ્દેશ વગર કે કોઈ તુલના વગર<br /> ::::: લંગડાતો<br /> લંગડાતો ઊંચકીને ફરું છું<br /> ::: પ્રશ્ન.<br /> સામસામે રાખેલા અરીસામાં <br /> ::: પડતાં <br /> endless પ્રતિબિમ્બોને<br /> ::: પૂછી પૂછીને<br /> આવ્યો છું.<br /> લૂછી લૂછીને અંતઃકરણના <br /> ::: અરીસાને<br /> પૂછતો રહ્યો છું હું.<br /> જેના ભૂતલમાં અંદર<br /> સદીઓથી ઊંઘતા<br /> પાપોને જગાડીને મેં પૂછ્યું છે<br /> ને અજવાળાની નીકોમાં વહેતા<br /> મારા પરંપરાના બધિર<br /> ::: બોબડા<br /> પડછાયાને પૂછ્યું છે.<br /> પુણ્યના ખોબામાં નિર્નિમેષ<br /> ::: તાકીને<br /> પૂછ્યું છે લૂંટાઈ જવાના ભય વગર <br /> :::: અંધારી આલમમાં<br /> રાત પછી અધરાતે<br /> ::: મધરાતે<br /> રેડ લાઇટમાં વર્તમાનની ભીંતો પર <br /> :::: હલબલતા<br /> વસનરહિત પડછાયાને <br /> ::: ઊંચકીને;<br /> જે<br /> પુણ્યના ખોબામાંથી ઢોળાઈ જતા<br /> :::: દશ ધારે.<br /> તોળ્યા ના તોળાય કદી<br /> ::: તુલનામાં<br /> કોઈ.<br /> મરણોન્મુખ પિપાસાના ઉત્કંઠમાં મેં<br /> :::: માટી<br /> નાખી છે ઉત્તરને ઉગાડવા.<br /> :::: ફૂટતાં ઊગતાં<br /> મરણને ઊગશે ઊગશે <br /> :::: ઉત્તરફળ<br /> તેવી પ્રતીક્ષામાં મેં<br /> નિર્નિમેષ તાક્યું છે.<br /> ક્રૂર નથી હું.<br /> છું તો છું મજબૂર.<br /> :::: શૂર નથી<br /> ધડથી છૂટા પડ્યા પછીયે તાક્યા કરતી આંખોવાળો તે<br /> જે આયાનમાં ઊભો છે<br /> :::: ભગ્ન<br /> ધડ વગર તાકતો<br /> અંદર<br /> અથવા બહાર<br /> ઉત્તરની આશામાં <br /> સદીઓની સદીઓથી<br /> :::: નદીઓની<br /> ::::: નદીઓમાં નદીઓનો<br /> હાલકડોલક હિસાબ છે –<br /> શ્રીમદ્ ચઢાવતો વાદનનો<br /> :::: કાનડૂબ<br /> રંજનનો <br /> :: મન હરણ થઈ <br /> :::: વીંધાઈ ગયાનો.<br /> હા, સર તટ ઉત્તરનો આવે તો ના નૌકાનું કામ. <br /> ના નદિઓના <br /> સદીઓના હિસાબનું <br /> કંઈ કામ.<br /> ના સર, હું મનરંજનવિદ્ધ નથી.<br /> સિંહ જેવાએ મેં ઘેટું બનીને પરંપરાની<br /> પાછળ પાછળ<br /> ચાલ્યાં કર્યું છે એમ નથી.<br /> યથાસમય અટકી ગયો છું <br /> સ્વયં<br /> સ્વેચ્છાથી પરંપરાથી<br /> બટકી ગયો છું.<br /> અને જખમી થયેલો વાઘ ધસતી વખતે<br /> શિકારીના<br /> <br /> ભાલાને <br /> ગણકારતો નથી તેમ મેં<br /> કોઈ પણ વિઘાતક પ્રતિકારને ગણકાર્યો નથી –<br /> એ જાણવા<br /> કે શું છે મારો જવાબ.<br /> ઘાતકી થવું સહેલું છે, સર<br /> પોતાનો ઘાત કરવો સહેલો નથી.<br /> મેં<br /> સતત મને ઉન્મૂલ કરી <br /> ખોદ્યો છે<br /> ધખનામાં ઉત્કટ <br /> જવાબની.<br /> મારા જ લોહીમાં<br /> ભમી ભમીને ઘોંઘાટોમાં<br /> કાન<br /> મારા બહેરા થઈ ગયા છે.<br /> મેં કર્મ માત્રને બાળ્યાં છે<br /> નિર્લિપ્ત થવા <br /> મરી દૃષ્ટિસૃષ્ટિના<br /> વિસ્તારોમાં<br /> રઝળી.<br /> દેશકાળને પરાધીન કરી મેં <br /> સ્વાધીન<br /> સૂતેલી<br /> શ્રદ્ધાના આશયને અતલ<br /> ઉલેચી નાખ્યો છે.<br /> કહ્યાગરી ભાષા આખી પર<br /> ત્રાસ ત્રાસ<br /> વરતાવ્યો છે.<br /> ધોરી માર્ગ ઉજ્જડ કરી નાખ્યા છે.<br /> કડાકા સાથે<br /> સિસૃક્ષાના ઘનઘોર<br /> તૂટી પડ્યો છું –<br /> કાગળની હોડીમાં બેસી નીકળેલા<br /> અંતઃસ્રોતાનાં આભાાસી જળમાં –<br /> સદીઓથી સરતા<br /> મંગળ જેવા<br /> વિશેષણોના પડઘાઓ પર.<br /> સંબંધોના સ્નેહસ્પર્શની<br /> માયાની મમતાની<br /> ઘટાટોપ મનઃસ્થલીઓ<br /> મેં બાળી છે<br /> મારામાં ભડભડ <br /> પામવા ઉત્તરને<br /> જિજ્ઞાસાથી ઝૂમ કરીને દૃષ્ટિને.<br /> પાપીનું વહાણ પણ સમુદ્ર તરી જાય છે.<br /> મેં તો પુણ્યના સમુદ્રને <br /> આકંઠ <br /> પીધો છે અને<br /> મૂતરતાં <br /> મૂતરતાં મારી તૃષિત તલપતી<br /> જિજ્ઞાસાને <br /> તન્મય કરી છે<br /> અર્થોત્કટ<br /> એકાદશ ચાંપોને ચપચપ<br /> દબાવતાં –<br /> મારી ઘનઘોર બિનંગત એકલતાની<br /> લૅબમાં.<br /> યસ સર, અસ્તવ્યસ્તના ઍટમ્સને <br /> એના સબપાર્ટિકલ્સને <br /> નિશ્ચયના ચીપિયાથી પકડ્યા છે<br /> ઉત્તરને<br /> હસ્તામલક કરીને તાકવા.<br /> અને સમજાવું છે :<br /> ના ના, આ તો અટકચાળાં છે<br /> પલાયન છે<br /> પ્રશ્નથી દૂર જવાનાં, એને ભૂલી જવાનાં.<br /> બૂરાઈ<br /> કોઈ પણ બૂરાઈ <br /> નિત્ય રહેતી નથી તે સાચું.<br /> પણ અગેઇન તે તો આડવાત છે.<br /> પ્રશ્નનો ઉત્તર બૂરાઈમાં છુપાયો નથી<br /> કે નથી છુપાયો ભલાઈમાં<br /> સર, આ સ્વાનુભવની એરણના<br /> રણકારા છે.<br /> લાલસા છે, તૃષ્ણા છે<br /> આમ અંદર છે<br /> તેથી તે બહાર છે.<br /> તેને અવળસવળ ઉથલાવી છે <br /> અંદર<br /> પ્રતપ્ત ભડભડતા ભંડકિયામાં<br /> લાલચોળ<br /> જિજ્ઞાસાથી <br /> અંતે તો ઠરી જવા.<br /> છતાં<br /> ઠરી ઠામ ક્યાં થઈ છે<br /> મારામાં<br /> સતત વીંઝતી પાંખોવાળી<br /> નિત્ય ઉજાગર આંખોવાળી<br /> ઝાંખોવાળી<br /> કાળી ધોળી કાબર ચીતરી<br /> આભાસોની<br /> સપાાટીઓને ચીખી ચીખીને<br /> પીંખવાવાળી<br /> ઉત્કટ છતાં અનુત્કટ<br /> આમ<br /> અંગત છતાં બિનંગત મારી જિજ્ઞાસા.<br /> હા એ જાણે છે સમજે છે.<br /> લૉંગ શૉટથી ખસતા ખસતા<br /> મિડ શૉટમાં<br /> તાકે છે<br /> બ્રહ્મના અંડને ફૂટતું<br /> ઉત્તરપંખીને પાંચ ખોલતું તાકે છે<br /> તરત<br /> ઝૂમ કરીને કલોઝઅપમાં <br /> ને<br /> કટ.<br /> કલ્પનોત્તરો ઊડે છે નીલ નીલ નભમાં<br /> ને નીચે<br /> મૌનમાં <br /> વાણીમાં<br /> સ્થલકાલસહિત વહેતી<br /> નદીઓનાં<br /> સ્થળકાલરહિત<br /> વહેતાં ને કહેતાં<br /> વહેણમાં<br /> માણસનાં.<br /> ને નિર્વિશેષ શેષને <br /> તાકે છે<br /> કણ કણમાં<br /> કણ કણને <br /> એક્સ્ટ્રીમ ક્લૉઝઅપમાં –<br /> થરક્યા વગર. <br /> ચરકની કણીઓ છે<br /> પંખીલોકની<br /> ધારેલા ઉત્ પછીના<br /> ઉત્તરની <br /> ઉત્તમની<br /> પાંખ વગર પણ ઊડતી<br /> છાપાની ભાષામાં<br /> ને<br /> કવિવરની આશામાાં <br /> જ્યાં<br /> અંડ થયું છે છિન્ન<br /> ને ભિન્ન થયું છે પંડ <br /> સજીવ ધબકતા ઉત્તરપંખીનું<br /> જે<br /> ચાંચ ખોલતું ચરકે છે<br /> ખળ ખળ વહી જતી અંતઃશ્રોતામાં.<br /> હા કવિઓ આજ સુધી<br /> આમ<br /> સતત ચરક્યા છે<br /> ને ચરકે છે<br /> તે પાંખ વગર પણ ઉત્તરપંખી થઈ<br /> ઊડવા માટે;<br /> જેથી ચરકી શકાય.<br /> ઉત્સર્ગોના<br /> સર્ગોના સર્ગો રચી શકાય<br /> દુર્નિવાર અનુત્તરા<br /> જિજ્ઞાસાને<br /> ભૂલી જવા<br /> ભૂલી શકાય તો.<br /> ભૂલી જવાના અડાબીડ ઇતિહાસો છે,<br /> સર.<br /> પરના છે, પરાત્પરના છે.<br /> નરના છે, નારાયણના છે.<br /> તરતમનાં<br /> કીડિયારાં છે<br /> ક્રમણભ્રમણ કરતાં <br /> લાઇનસર. <br /> એકમાત્ર ગોપીજનવલ્લભને વરનારા છે<br /> ને વગર તરાપે ભવસાગર તરનારા છે.<br /> અન્યથા ભાંડ છે ભવાયા છે<br /> ભૂલોકથી<br /> સ્વર્લોકમાં <br /> મલકારાથી<br /> પલકારામાં<br /> લઈ જનારા.<br /> કે વેદના વારાથી છે મારી<br /> કરોળિયાની<br /> તંતુજાળ<br /> જિજ્ઞાસાને જિવાડનારી <br /> જે <br /> જીવવા માટે હું ગળી જાઉં છું નિત્ય<br /> અને<br /> કાઢું છું બહાર પાછી<br /> જીવવા માટે<br /> નિત્ય.<br /> અનિત્યનાં અડાબીડ અહંજાળામાં<br /> આ ભક્ષ્યરહિત ભક્ષક એવી<br /> મારી એકલતાનો હિસાબ છે આ ક્ષણ સુધીનો.<br /> છે<br /> પ્રશ્નની મજૂસને તાળું મારી<br /> ચાવી ખોઈ નાખનારા<br /> મારા પડછાયા <br /> કરતાલસહિત અથડાતા<br /> મારા અનેકાન્તની<br /> અવઢવની ગલીઓમાં મને જ.<br /> વળી કોઈ<br /> છે<br /> કાનતંત્રથી રહિત કાનમાં<br /> વગાડનારા<br /> મંત્રની ટોકરીઓ <br /> ડોકરીઓ છે શતસહસ્રજીવી ચાવતી સપનાંઓ<br /> ડાબલીઓ બોખીમાં<br /> નિત્ય વૃદ્ધ<br /> ને<br /> રુદ્ધ.<br /> અને છે અમૃત સમજીને<br /> પાન કરનારાઓ<br /> નિજની અમરતકૂંપીમાંથી<br /> ધારોષ્ણ<br /> ઝીલતા યથાસમય<br /> હા યથાર્થ જ સુપથ્ય તે –<br /> સાચું હોય<br /> હશે <br /> કે છે.<br /> સુપથ્યની ભાષામાં કથ કથ કરી કરીને<br /> શોધું છું હું પથ.<br /> અથથી ખસ્યો નથી આ<br /> તસુએ મારો રથ.<br /> મનોરથ જોડીને<br /> સદીઓથી હણહણવું મારું મારામાં<br /> પદ પછાડતા<br /> ક્રિયા વગરનાં ક્રિયાપદોની જેમ.<br /> ઘાટ ઘડવાના યંત્ર<br /> તંત્ર<br /> ને મંત્ર<br /> પછીના અંતેના હેમના હેમ હોવાના<br /> ને એને દૂરદર્શનથી જોવાના<br /> ને<br /> નિજમાં નિમગ્ન નિજને<br /> નિરંતર<br /> ખોવાનાં<br /> પદ્માસનમાં<br /> હજુ આ ક્ષણ સુધી હું નથી ગયો કચડાઈ.<br /> રાઈનો દાણો છું<br /> નગણ્ય<br /> સર્વથા તુચ્છ<br /> પણ પુચ્છ<br /> પ્રશ્નની નાખે છે<br /> ડહોળી <br /> મન્વંતરના મનમંથનજળ અંધકારમાં<br /> મારા<br /> થંભ થયેલાં.<br /> સત્ પણ નથી અને અસત્ પણ નથી.<br /> ઊર્ધ્વ પણ નથી અને અધઃ પણ નથી<br /> વામ પણ નથી અને દક્ષિણ પણ નથી.<br /> મૃત પણ નથી અને અમૃત પણ નથી.<br /> નિત્ય પણ નથી અને અનિત્ય પણ નથી.<br /> કોઈ દિશાએથી શુભ<br /> કે અશુભ<br /> સુંદર કે અસુંદર<br /> અવાજ<br /> આવતો નથી.<br /> આવતો હોય તો સંભળાતો નથી.<br /> સંભળાતો હોય તો સમજાતો નથી.<br /> તેમ છતાં છે અંધકાર મારામાં.<br /> જ્યાં નથી કોઈ સર, જી હજૂર કે વર.<br /> છે જળ<br /> દુર્નિવાર બળથી પૂછીને<br /> પછડાતો બંબાકાર<br /> પળ પળ મારામાં માણસમાં.<br /> મને અને આ તને<br /> સતત<br /> તરડાયેલાં ખરડાયેલાં ખંડ ખંડ ખંડિત<br /> દર્પણમાં<br /> ભાષાના : શા માટે હા પૂછ્યા કરું છું હું ?<br /> મેં કમિટ કર્યું છે શું ?<br /> {{Right|(મેં કમિટ કર્યું છે શું?, ૨૦૦૪, પૃ. 1૦૪-11૬)}}<br /> &lt;/poem&gt;</div>

MeghaBhavsar