કુંવરબાઈનું મામેરું/કડવું ૧૦ - Revision history

MeghaBhavsar at 07:53, 29 October 2021

2021-10-29T07:53:29Z

← Older revision		Revision as of 07:53, 29 October 2021
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}

	{{Heading\|કડવું ૧૦\| ~~રમણ સોની~~}}		{{Heading\|કડવું ૧૦\|}}

	<poem>		<poem>

MeghaBhavsar at 07:52, 29 October 2021

2021-10-29T07:52:34Z

← Older revision		Revision as of 07:52, 29 October 2021
Line 4:		Line 4:

	<poem>		<poem>
	[મહેતા તો કીર્તનરત જ રહ્યા. ‘વીતી રજની...થયો પ્રાતઃકાળ’-એમાં હવે સુખદ થનારી સ્થિતિનો ધ્વનિ-અર્થ પણ છે. દીકરી વારંવાર હતોત્સાહ થાય છે, પણ પિતા દૃઢ છે : ‘તારે મારે ચિંતા શાની? મોસાળું કરશે શ્રીહરિ.’		{{Color\|Blue\|[મહેતા તો કીર્તનરત જ રહ્યા. ‘વીતી રજની...થયો પ્રાતઃકાળ’-એમાં હવે સુખદ થનારી સ્થિતિનો ધ્વનિ-અર્થ પણ છે. દીકરી વારંવાર હતોત્સાહ થાય છે, પણ પિતા દૃઢ છે : ‘તારે મારે ચિંતા શાની? મોસાળું કરશે શ્રીહરિ.’
	ચૉકમાં મૂકેલી ઠાલી છાબ – એ કેટલું સૂચક દૃશ્ય છે! ]		ચૉકમાં મૂકેલી ઠાલી છાબ – એ કેટલું સૂચક દૃશ્ય છે! ]}}

	(રાગ સામેરી)		(રાગ સામેરી)
	મહેતે ગાઈ પ્રસાદની થાળી, આરોગાવ્યા શ્રી વનમાળી;		મહેતે ગાઈ પ્રસાદની થાળી, આરોગાવ્યા શ્રી વનમાળી;
	હરિપ્રસાદ લીધો પ્રીતે, પછે શું થયું રજની વીત્યે?{{space}} ૧		હરિપ્રસાદ લીધો પ્રીતે, પછે શું થયું રજની વીત્યે?{{space}} ૧
	::::: ઢાળ		::::: '''ઢાળ'''
	વીતી રજની કીર્તન કરતાં, હવો પ્રાતઃકાળ રે;		વીતી રજની કીર્તન કરતાં, હવો પ્રાતઃકાળ રે;
	કુંવરબાઈ કહે તાતને : ‘કરો મોસાળાની ચાલ રે.’ {{space}} ૨		કુંવરબાઈ કહે તાતને : ‘કરો મોસાળાની ચાલ રે.’ {{space}} ૨
Line 33:		Line 33:
	મંડપ મધ્યે મહેતોજી આવ્યા, હાથમાં ગ્રહી છે તાળ રે;		મંડપ મધ્યે મહેતોજી આવ્યા, હાથમાં ગ્રહી છે તાળ રે;
	નાગર સહુ બેઠા થઈ બોલેઃ ‘મહેતાજી! જે ગોપાળ રે.’{{space}} ૯		નાગર સહુ બેઠા થઈ બોલેઃ ‘મહેતાજી! જે ગોપાળ રે.’{{space}} ૯
	::::: વલણ		::::: '''વલણ'''
	મગાવી એક છાબ ઠાલી, મંડપ માંહે આણી ધરી;		મગાવી એક છાબ ઠાલી, મંડપ માંહે આણી ધરી;
	મહેતાજીએ શંખ પૂર્યો, વીનતી શ્રીહરિની કરી. {{space}} ૧૦		મહેતાજીએ શંખ પૂર્યો, વીનતી શ્રીહરિની કરી. {{space}} ૧૦

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૦| રમણ સોની}} [મહેતા તો કીર્તનરત જ રહ્યા. ‘વીતી રજ..."

2021-10-27T09:02:53Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૦| રમણ સોની}} <poem> [મહેતા તો કીર્તનરત જ રહ્યા. ‘વીતી રજ..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|કડવું ૧૦| રમણ સોની}}

<poem>
[મહેતા તો કીર્તનરત જ રહ્યા. ‘વીતી રજની...થયો પ્રાતઃકાળ’-એમાં હવે સુખદ થનારી સ્થિતિનો ધ્વનિ-અર્થ પણ છે. દીકરી વારંવાર હતોત્સાહ થાય છે, પણ પિતા દૃઢ છે : ‘તારે મારે ચિંતા શાની? મોસાળું કરશે શ્રીહરિ.’
ચૉકમાં મૂકેલી ઠાલી છાબ – એ કેટલું સૂચક દૃશ્ય છે! ]

(રાગ સામેરી)
મહેતે ગાઈ પ્રસાદની થાળી, આરોગાવ્યા શ્રી વનમાળી;
હરિપ્રસાદ લીધો પ્રીતે, પછે શું થયું રજની વીત્યે?{{space}} ૧
::::: ઢાળ
વીતી રજની કીર્તન કરતાં, હવો પ્રાતઃકાળ રે;
કુંવરબાઈ કહે તાતને : ‘કરો મોસાળાની ચાલ રે.’ {{space}} ૨

મહેતોજી કહે : ‘પુત્રી મારી! જઈ સહુ સગાંને તેડાં કરો;
વિશ્વાસ આણી મંડપ મધ્યે એક છાબ ઠાલી જઈ ધરો.{{space}} ૩

સર્વ નાત નાગર તણી, પધરાવો સર્વ કુટુંબ રે;
છે વાર નાત મળે એટલી, નથી મોસાળાનો વિલંબ રે.’{{space}} ૪

કુંવરબાઈ કહેઃ ‘તાતજી! મુને કેમ આવે વિશ્વાસ રે?
ઠાલી છાબ હું ક્યમ ધરું? થાયે લોકમાં ઉપહાસ રે.’ {{space}} ૫

મહેતોજી કહેઃ ‘પુત્રી મારી! છો વૈષ્ણવની દીકરી રે;
તારે-મારે ચિંતા શાની? મોસાળું કરશે શ્રી હરિ રે.’{{space}} ૬

પ્રેમવચન સુણી તાતનું સાસુ કને આવ્યાં વહુ રેઃ
‘મારો પિતાજી મોસાળું કરે, બાઈ! સગાં તેડાવો સહુ રે.’ {{space}} ૭

પંડ્યે ખોખલે તેડાં કીધાં, મળ્યું આખું ગામ રે;
વિચાર વેવાઈ-વર્ગે માંડ્યો : ‘જાશે મહેતો મૂકી મામ રે.’{{space}} ૮
મંડપ મધ્યે મહેતોજી આવ્યા, હાથમાં ગ્રહી છે તાળ રે;
નાગર સહુ બેઠા થઈ બોલેઃ ‘મહેતાજી! જે ગોપાળ રે.’{{space}} ૯
::::: વલણ
મગાવી એક છાબ ઠાલી, મંડપ માંહે આણી ધરી;
મહેતાજીએ શંખ પૂર્યો, વીનતી શ્રીહરિની કરી. {{space}} ૧૦
</poem>

{{HeaderNav2
|previous = કડવું ૯
|next = કડવું ૧૧
}}