કુંવરબાઈનું મામેરું/કડવું ૧૧ - Revision history

MeghaBhavsar at 05:14, 1 November 2021

2021-11-01T05:14:00Z

← Older revision		Revision as of 05:14, 1 November 2021
Line 11:		Line 11:

	‘મોસાળાના ઢંગ વેવાઈએ માંડ્યા,		‘મોસાળાના ઢંગ વેવાઈએ માંડ્યા,
	નાગરના વહેવાર સહુ એણે છાંડ્યા.{{space}} ૨		નાગરના વહેવાર<ref>વહેવાર = રિવાજ</ref> સહુ એણે છાંડ્યા.{{space}} ૨

	જુઓ છાપાં, તિલક ને તાળ, જુઓ તુલસીમાળા,		જુઓ છાપાં, તિલક ને તાળ, જુઓ તુલસીમાળા,
	નરસૈંયો કરશે નૃત્ય, ગાશે ટોપીવાળા.’{{space}} ૩		નરસૈંયો કરશે નૃત્ય, ગાશે ટોપીવાળા<ref>કાન-ઢંકાતી ટોપી પહેરેલા સાધુઆ</ref>.’{{space}} ૩

	જોવા મળી નાગરી નાત, બહુ ટોળેટોળાં,		જોવા મળી નાગરી નાત, બહુ ટોળેટોળાં,
Line 23:		Line 23:

	મહેતાને કહે : ‘જે શ્રીકૃષ્ણ,’ હસીને પરું જોતી,		મહેતાને કહે : ‘જે શ્રીકૃષ્ણ,’ હસીને પરું જોતી,
	સોહે અધર ઉપર અનંત ~~વેસરનાં~~ મોતી. {{space}} ૬		સોહે અધર ઉપર અનંત વેસર<ref>નાકે પહેરવાની નથણી</ref>નાં મોતી. {{space}} ૬

	સજ્યા સોળ શણગાર, ચીર, ચરણાં, ચોળી,		સજ્યા સોળ શણગાર, ચીર, ચરણાં, ચોળી,
	જોબન-મદમાતી નાર કરે બહુ ઠીંઠોળી.{{space}} ૭		જોબન-મદમાતી નાર કરે બહુ ઠીંઠોળી<ref>ઠઠ્ઠા-મશ્કરી</ref>.{{space}} ૭

	માળા, મોતી-હાર ઉર પર ઢળકે છે,		માળા, મોતી-હાર ઉર પર ઢળકે છે,
Line 32:		Line 32:

	કોઈ છૂટે અંબોડે નાર, વેણી લાંબી છે,		કોઈ છૂટે અંબોડે નાર, વેણી લાંબી છે,
	કો’ને ઝાંઝર ઝમકે પાય, કડલાં કાંબી છે.{{space}} ૯		કો’ને ઝાંઝર ઝમકે પાય, કડલાં કાંબી<ref>પગનાં ઘરેણાં</ref> છે.{{space}} ૯

	નાનાં તિલક રસાળ ભાલે કીધાં છે,		નાનાં તિલક રસાળ ભાલે કીધાં છે,
Line 49:		Line 49:
	વહેવારિયા દસવીસ ટોપીવાળા છે!{{space}} ૧૪		વહેવારિયા દસવીસ ટોપીવાળા છે!{{space}} ૧૪

	કુંવરવહુને ધન્ય, પિયરપનોતી છે!		કુંવરવહુને ધન્ય, પિયરપનોતી<ref>પિયરપક્ષે નસીબદાર. અહીં કટાક્ષમાં; પરંતુ કડવું- ૧૫(કડી ૨૫)માં એના સાચા અર્થમાં. </ref> છે!
	બાપ વજાડે શંખ, સાધર પહોતી છે!’{{space}} ૧૫		બાપ વજાડે શંખ, સાધર પહોતી છે<ref>મનના કોડ પૂરા કર્યા છે (વક્રોક્તિ છે)</ref>!’{{space}} ૧૫

	કોઈ વાંકાબોલા વિપ્ર બોેલે ઉપહાસે :		કોઈ વાંકાબોલા વિપ્ર બોેલે ઉપહાસે :
Line 61:		Line 61:
	વિશ્વાસ રાખો, દીકરી!’ કહી કરમાં લીધી તાળ રે;		વિશ્વાસ રાખો, દીકરી!’ કહી કરમાં લીધી તાળ રે;
	કાગળ મૂક્યો છાબમાં, મહેતે સમર્યા શ્રીગોપાળ રે. {{space}} ૧૮		કાગળ મૂક્યો છાબમાં, મહેતે સમર્યા શ્રીગોપાળ રે. {{space}} ૧૮
	</poem>		</poem><br>

	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2
	\|previous = કડવું ૧૦		\|previous = કડવું ૧૦
	\|next = કડવું ૧૨		\|next = કડવું ૧૨
	}}		}}<br>

MeghaBhavsar at 08:03, 29 October 2021

2021-10-29T08:03:22Z

← Older revision		Revision as of 08:03, 29 October 2021
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}

	{{Heading\|કડવું ૧૧\| ~~રમણ સોની~~}}		{{Heading\|કડવું ૧૧\|}}

	<poem>		<poem>

MeghaBhavsar at 08:02, 29 October 2021

2021-10-29T08:02:59Z

← Older revision		Revision as of 08:02, 29 October 2021
Line 4:		Line 4:

	<poem>		<poem>
	[ ઠઠ્ઠો કરવા અને કુતૂહલથી આવેલી નાગર સ્ત્રીઓના સૌંદર્ય-શણગારનું સ્વભાવોક્તિ વર્ણન કરવાની તક પણ કવિ લે છે! ]		{{Color\|Blue\|[ ઠઠ્ઠો કરવા અને કુતૂહલથી આવેલી નાગર સ્ત્રીઓના સૌંદર્ય-શણગારનું સ્વભાવોક્તિ વર્ણન કરવાની તક પણ કવિ લે છે! ]}}

	(રાગ મારુ)		(રાગ મારુ)
Line 58:		Line 58:
	મહેતે કીધી સાન ‘રહેજે વિશ્વાસે. {{space}} ૧૭		મહેતે કીધી સાન ‘રહેજે વિશ્વાસે. {{space}} ૧૭

	::: વલણ		::: '''વલણ'''
	વિશ્વાસ રાખો, દીકરી!’ કહી કરમાં લીધી તાળ રે;		વિશ્વાસ રાખો, દીકરી!’ કહી કરમાં લીધી તાળ રે;
	કાગળ મૂક્યો છાબમાં, મહેતે સમર્યા શ્રીગોપાળ રે. {{space}} ૧૮		કાગળ મૂક્યો છાબમાં, મહેતે સમર્યા શ્રીગોપાળ રે. {{space}} ૧૮

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૧| રમણ સોની}} [ ઠઠ્ઠો કરવા અને કુતૂહલથી આવેલી નાગર..."

2021-10-27T09:11:57Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧૧| રમણ સોની}} <poem> [ ઠઠ્ઠો કરવા અને કુતૂહલથી આવેલી નાગર..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|કડવું ૧૧| રમણ સોની}}

<poem>
[ ઠઠ્ઠો કરવા અને કુતૂહલથી આવેલી નાગર સ્ત્રીઓના સૌંદર્ય-શણગારનું સ્વભાવોક્તિ વર્ણન કરવાની તક પણ કવિ લે છે! ]

(રાગ મારુ)
મહેતે વજાડ્યો શંખ, સમર્યા વનમાળી;
લાગી હસવા ચારે વર્ણ, માંહોમાંહે દે તાળીઃ {{space}} ૧

‘મોસાળાના ઢંગ વેવાઈએ માંડ્યા,
નાગરના વહેવાર સહુ એણે છાંડ્યા.{{space}} ૨

જુઓ છાપાં, તિલક ને તાળ, જુઓ તુલસીમાળા,
નરસૈંયો કરશે નૃત્ય, ગાશે ટોપીવાળા.’{{space}} ૩

જોવા મળી નાગરી નાત, બહુ ટોળેટોળાં,
મુખ મરડી કહે છે વાત : ‘આપશે ઘરચોળાં.’{{space}} ૪

બહુ નાની-મોટી નાર મંડપ માંહે મળી,
કરે વાંકી છાની વાત, સાકર-પેં ગળી.{{space}} ૫

મહેતાને કહે : ‘જે શ્રીકૃષ્ણ,’ હસીને પરું જોતી,
સોહે અધર ઉપર અનંત વેસરનાં મોતી. {{space}} ૬

સજ્યા સોળ શણગાર, ચીર, ચરણાં, ચોળી,
જોબન-મદમાતી નાર કરે બહુ ઠીંઠોળી.{{space}} ૭

માળા, મોતી-હાર ઉર પર ઢળકે છે,
જડાવ ચૂડો હાથ, કંકણ ખળકે છે.{{space}} ૮

કોઈ છૂટે અંબોડે નાર, વેણી લાંબી છે,
કો’ને ઝાંઝર ઝમકે પાય, કડલાં કાંબી છે.{{space}} ૯

નાનાં તિલક રસાળ ભાલે કીધાં છે,
રમાડવા સરખાં બાળ કેડે લીધાં છે. {{space}} ૧૦

કો જોવા ઠાલી છાબ અબળા ઊઠે છે,
કો વહુઆરુ લજ્જાળ, નણદી-પૂંઠે છે.{{space}} ૧૧

કો’ શીખવી બોલાવે બાળ, વારી રાખે છે;
કો’ વાંકાબોલી નાર, વાંકું ભાખે છે :{{space}} ૧૨

‘બાઈ, કુંવરવહુનો બાપ કરશે મામેરું;
લેઈશ પટોળું શ્રીકાર, સાડી નહિ પહેરું.{{space}} ૧૩

વૈષ્ણવને શાની ખોટ? કંઠે માળા છે,
વહેવારિયા દસવીસ ટોપીવાળા છે!{{space}} ૧૪

કુંવરવહુને ધન્ય, પિયરપનોતી છે!
બાપ વજાડે શંખ, સાધર પહોતી છે!’{{space}} ૧૫

કોઈ વાંકાબોલા વિપ્ર બોેલે ઉપહાસે :
‘મૂકો છાબમાંહે બે પહાણ, વાયે ઊડી જાશે.’{{space}} ૧૬

મૂક્યો દીકરીએ નિઃશ્વાસ, આવી પિતા પાસે;
મહેતે કીધી સાન ‘રહેજે વિશ્વાસે. {{space}} ૧૭

::: વલણ
વિશ્વાસ રાખો, દીકરી!’ કહી કરમાં લીધી તાળ રે;
કાગળ મૂક્યો છાબમાં, મહેતે સમર્યા શ્રીગોપાળ રે. {{space}} ૧૮
</poem>

{{HeaderNav2
|previous = કડવું ૧૦
|next = કડવું ૧૨
}}