https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%97%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B7%E0%AA%BE%2F%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%A3 ગંધમંજૂષા/કર્ણ - Revision history 2026-05-10T15:38:24Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%97%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B7%E0%AA%BE/%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%A3&diff=61442&oldid=prev Meghdhanu: +created chapter 2023-05-28T05:13:44Z <p>+created chapter</p> <p><b>New page</b></p><div>{{center|&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;કર્ણ&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> <br /> હું કોણ ?<br /> હું કર્ણ ! <br /> પણ કોણ કર્ણ !<br /> સૂતપુત્ર કે સૂર્યપુત્ર ?<br /> રાધાપુત્ર કે કુંતાપુત્ર ? <br /> એક અકળ પ્રહેલિકા હતું <br /> એક રહસ્યમય આવેષ્ટનની અંદર જ<br /> ઘૂંટાતું રહ્યું જે સતત<br /> દિવસોને ઉદ્વિગ્ન<br /> અને રાત્રિઓને અનિંદ્ર રાખતું જે રહસ્ય <br /> આજે બન્યું છે સ્પષ્ટ - નિર્મમ.<br /> <br /> પિતા સૂર્ય અજવાળે ઉજાળે બધું જ <br /> વનશ્રી, ઘેરી ઉપત્યકાઓ, <br /> ઉજાળે ક્યારેક તો અંધારી ગુફાના અવાવરું ખૂણાને પણ.<br /> તો મને જ કાં પ્રજાને અંધકારમાં ! <br /> પિતા પૂષન્ પોષે સમસ્ત ઉદ્ભિજ્જ પ્રાણીજ સૃષ્ટિને<br /> તો મને જ કાં શોષે આખુંય જીવન !<br /> ક્યારેક તો નાના થઈ રમવા આવે <br /> નાના સરખા ખાબોચિયામાં,<br /> લખલખતો તડકો બની વેરાય વિસ્તીર્ણ મેદાનોમાં,<br /> ઝિલાય જરી અમથી ઝાકળમાં, <br /> રક્તિમ આભા બની અવતરે કોઈ ખોબો ભરી અંજલિમાં<br /> તો મારાથી જ કેમ રહ્યાં યોજન યોજન જન્મ દૂર ?<br /> બૃહદ્ આ વિશ્વમાં<br /> સહુ ગ્રસ્ત છે નાનાવિધ પ્રશ્નોથી.<br /> પણ ‘હું કોણ’નો ઉત્તર<br /> આપી શકે છે કોણ ? <br /> વરસોથી સૂતો હું <br /> પક્ષ્મસૂક્ષ્મ પ્રશ્નશય્યા ૫૨ <br /> અનેક વાર પ્રશ્નપીડા દાહક થઈ ઊઠી છે અચાનક <br /> પણ એથીય દાહક એથીય વેધક તો છે <br /> આ નિર્મમ સત્ય <br /> - હું કોઈ નિર્જન નદીને કાંઠે <br /> કોઈ સાંધ્યવેળાએ પિતા અધિરથને <br /> પેટીમાં તરતો મળેલો - તરછોડાયેલો. <br /> આજેય તણાઉં છું કાયાકાષ્ઠની મંજૂષામાં <br /> એક અનાથ બાળક લઈને. -<br /> <br /> જેનું એક એક અંગ જાય છે ગળતું <br /> તે જ હું છું અંગદેશનો રાજવી. <br /> શાસન ચાલે યોજનો-યોજન સુધી <br /> અનેક નરશ્રેષ્ઠ રૃપાલો ૫૨, <br /> શાસન ચાલે અંગદેશના શ્મશ્રુવાન યુયુત્સુ યોદ્ધાઓ પર <br /> પણ<br /> શાસન ન ચાલે મારું જ મારા પર.<br /> <br /> કાયાના કિલ્લામાં અંગઅંગ પોકારે છે બંડ <br /> ફાટફાટ આ જીવનમાં <br /> અંદરથી તો પામ્યો છું અફાટ અવકાશ.<br /> હું રિક્ત <br /> એકાંતથી સિક્ત<br /> <br /> પિતા સૂર્યના પ્રકાશે ઝળહળે છે મારો મુગુટ <br /> પણ<br /> આ સેનાપતિપદના રક્તતિલક સાથે <br /> લલાટ પર જાણે ધારણ કરું છું<br /> એક અદૃશ્ય કાલિમા. <br /> દુંદુભિઓ, રણભેરીઓ વાગે છે બહાર<br /> શંખકુહરમાંથી ગોરંભાઈને ઊઠે છે ભીષણ ધ્વનિ બહાર,<br /> બહાર ઘોષ છે, ઉદ્ઘોષ છે મારા નામનો.<br /> કોઈ દિગ્વિજયી રાજાની શિબિકાની જેમ જ <br /> બધાં ઊંચકે છે મારા નામને<br /> તો મને જ કેમ સંભળાયા કરે છે ઉલૂકનો અમંગળ અવાજ <br /> દિશાઓ કેમ દીસે છે દારુણ ?<br /> ભીતર શું કોર્યા કરે છે સતત <br /> જંઘાના મૂળનાય મૂળ સુધી ?<br /> <br /> હું ફેંકું તીરો, તોમરો, શક્તિઓ સહસ્ર, <br /> ઊંચકું દસેય દિગ્ગજોને એક બાવડે, <br /> બાંધું આઠ આઠ અશ્વોને એક સાથે. <br /> પણ બાંધી ન શક્યો એ કામિનીને એક દઢ આશ્લેષમાં.<br /> <br /> લાંઘી શકાય દુર્લંઘ્ય પર્વતો, <br /> ઓળંગી શકાય સાતસાત સમુદ્રો <br /> અગ્નિઝરતી ચમરબંધીઓની આણ <br /> પણ ઓળંગી ન શકાયું <br /> કામિનીના સ્તનનું મહાવર્તુળ, <br /> તેની પૃથુલ જંઘાની એક દીર્ઘચાપ. <br /> ઊતરી શકાય ઊંડે <br /> અતલ વિતલ પાતાલના તલમાં <br /> પણ ઊતરી ન શક્યો <br /> કૃષ્ણાની એક નાનીશી આંખમાં <br /> ને કરીકરીનેય <br /> શું કરી શકે <br /> આ બલિષ્ઠ બાહુઓનું બળ ?<br /> <br /> નારીનાં જ બે રૂપ <br /> પામીએ જેમાં આપણે આપણું સ્વરૂપ : <br /> જનની અને માનુની. <br /> હું એથી વંચિત<br /> જન્મોજન્મનું આ જ મારું સંચિત. <br /> હું કુંઠાથી ભરીભરી એ નારી કુંતીનું કરુણાંત કુતૂહલ<br /> તેના યૌવનના ઉંબરની પહેલી ઠેસ. <br /> નિરાધાર જન્મ્યો. <br /> રાજ્યને પડછાયે ઊછર્યો - પામ્યો ભર્ત્સના<br /> રાજ્યરૂપે પામ્યો એક દયનીય ભિક્ષા<br /> વિદ્યારૂપે પામ્યો શાપ.<br /> <br /> પૃષ્ઠ એક ફરી ગયું હોત તો, <br /> તો હું હોત...<br /> હું હોત હસ્તિનાપુરનો રાજ્યારૂઢ રાજ્યની <br /> કામિનીનો જ્યેષ્ઠ પતિ, <br /> પણ કઈ સત્તા<br /> કયું અનુશાસન રોકી રહ્યું મને ? <br /> ને કહી દીધું કુંતીને<br /> જેની છાતીમાં સુકાયું છે પહેલા ધાવણનું દૂધ, <br /> પણ જેની આંખમાં ક્યારેય નથી સુકાયું એક આંસુ ? <br /> હું જેના ફંગોળાતા જીવનનું નીરમ <br /> ને કુંતીને નિર્મમ થઈને કહી દીધું <br /> જાઓ મા<br /> હવે જાઓ<br /> હવે તો બધું જ ઉચ્છિષ્ટ <br /> આ કાયા<br /> ગર્ભની સહસ્ર આંગળીઓથી ઘડી તેં, <br /> રક્તથી સીંચી તેં, <br /> પોષી જેને રાધાએ, <br /> કેળવી જે કાયાને મેં, <br /> ચાહી જેને વલ્લભાએ, <br /> હવે તેમાં કોઈનોય નહીં ભાગ. <br /> બધો ભાગ હવે... <br /> હું મહારથી અતિરથી <br /> પણ અધિરથનો પુત્ર અર્ધરથી. <br /> ભીષ્મનાં વેણ ખૂંચે છે શલ્યની જેમ<br /> ને શલ્યનાં વેણ જાણે બાણ.<br /> મારા કર્ણ-મધ્યે હતું કવચ,<br /> ને કવચકુંડળની વચ્ચે કવચ પહેરીને બેઠું હતું જીવન – આશ્વસ્ત<br /> જેનું મેં દાન કર્યું છે<br /> એક બ્રાહ્મણના - મીંઢા મૃત્યુના - ક્ષુદ્ર ભિક્ષાપાત્રમાં. <br /> નિસ્તેજ આ સેનાપતિપદના મુકુટનો ચળકાટ.<br /> વિ૨સ આ જીવન.<br /> રંગરાગ રતિરંજનની સ્મૃતિ નહીં, <br /> વિરતિનો જ છેલ્લો સ્વાદ.<br /> <br /> સમુદ્ર રત્નહીન,<br /> લુપ્ત જ્યોતિ આકાશની, <br /> પૃથ્વી વિગતયૌવના. <br /> આજે કોઈ નથી રોષ. <br /> ન મા કુંતી પર,<br /> ન દ્રોણ ૫૨, <br /> ન મરણાસન્ન ભીષ્મ પર, ન કૃષ્ણ પર <br /> કે <br /> ને સ્વયં મારા પર.<br /> <br /> કંપે છે ગાત્ર<br /> અંતે આ જ છે માત્ર.<br /> ચાલે શોધ જીવનની જીવનભર <br /> ને અંતે સારવવા મથો તો સરકીને સરી જાય સર્પની જેમ.<br /> <br /> પાર્થથીય પ્રખર પ્રતિસ્પર્ધી સાથે <br /> લડતો રહ્યો છું અહર્નિશ. <br /> આજે<br /> અઢાર અક્ષૌહિણી સેના મારી અંદર આ તરફ <br /> અઢાર અક્ષૌહિણી સેના મારી અંદર તે તરફ <br /> પણ હવે એ પરમવિષ્ટિકારે માંડી છે <br /> મારી સાથે જ વિષ્ટિ.<br /> <br /> જન્મમરણ<br /> જયપરાજય<br /> માનઅપમાનની બહાર એક બિન્દુ ૫૨ <br /> ક્ષણાર્ધ માટે પણ ટક્યો છે પગ. <br /> જે ક્ષણમાં પામ્યો છું બધું યુગપત.<br /> શું વરદાન શું શાપ <br /> તું મને ગમે તે આપ. <br /> અંગદેશ નહીં, <br /> હસ્તિનાપુર નહીં, <br /> દ્યાવાપૃથ્વીનું સામ્રાજ્ય નહીં, <br /> એક વિશાળ<br /> વિશાળથીય વિશાળતર સામ્રાજ્ય છે ભીતર.<br /> જ્યાં કોઈ નથી કરતું રાજ્યાભિષેક<br /> જ્યાં કોઈ નથી કરતું પદચ્યુત. <br /> ભલે સરી જવા દો સર્વ વિદ્યા<br /> – તે તો અવિદ્યા<br /> ભલે ગળવા દો રથનું ચક્ર ભૂમિમાં, <br /> ડૂબી જવા દો પૃથ્વી મારી આંખમાં,<br /> ડૂબી જવા દો નદીતટે ઊગેલાં પ્રભાતો,<br /> હસ્તિનાપુરના પ્રાસાદો, <br /> કામિનીની કાયાના કિલ્લાઓ, <br /> સ્તનના ખંડેરો.<br /> <br /> મસ્તક પરનો મણિ લઈ <br /> નાગરાજ રહેવા જાય જેમ અધોલોકમાં<br /> તેમ સરી જવા દો મને એ સામ્રાજ્યનો રાજવી થઈ રહેવા.<br /> પિતા સૂર્ય ! <br /> રહેવા દો મને અંધકારના ગર્ભમાં જ.<br /> &lt;/poem&gt;}}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = અવરોહે આરોહણ<br /> |next = બોધિજ્ઞાન<br /> }}</div> Meghdhanu