https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%97%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B7%E0%AA%BE%2F%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%B9 ગંધમંજૂષા/રાતની રાહ - Revision history 2026-07-22T04:41:14Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.45.0 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%97%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B7%E0%AA%BE/%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%B9&diff=61438&oldid=prev Meghdhanu: +created chapter 2023-05-28T03:39:14Z <p>+created chapter</p> <p><b>New page</b></p><div>{{center|&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;રાતની રાહ&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> આકાશી મેદાનમાં બરછીદાવ રમતો સૂર્ય થાકે છે, <br /> પરસેવો લૂછે છે. ફળફળતી બપોર. પછી<br /> ધીમે ધીમે સાંજ સીઝે છે.<br /> પાછાં ફરે છે પારેવાં ઘરઘરના છજામાં. <br /> પાછા ફરે છે દરેક પગ ઘરમાં.<br /> ઢીલી થાય છે ટાઈની પકડ <br /> ખૂલતા બટન પછી શરીર આવે છે શરીરમાં રહેવા.<br /> હાથ રમે છે શિશુઓ સાથે,<br /> પ્રિયાની ડોકના વળાંક સાથે. <br /> ફરી ફરી એ જ નવીન<br /> આવે છે રાત...<br /> <br /> તારી નાભિમાં સંતાઈ રહેલો અંધકાર <br /> બહાર નીકળી આવે છે બધું જ.<br /> અંધકાર ઝમે છે છેક આપણા મૂળ સુધી. <br /> ડૂબે છે વસ્તુઓની તીક્ષ્ણરેખા,<br /> ડૂબે છે દુકાનોનાં પાટિયાં, ગલીઓ, શહેરો.<br /> ડૂબે છે હેડલાઇનો ને હોર્ડિંગો.<br /> ડૂબે છે અનેક નિહારિકાઓ દૂર દૂરના તારાઓ.<br /> <br /> અંધકારનો ઓઘ<br /> અંધકારનો મેઘ <br /> ફરી વળે છે બધે જ <br /> બધું જ ડુબાડતો,<br /> ડૂબે છે નામ તારું, નામ મારું<br /> નામ નામમાત્રનું.<br /> ટેરવે ટેરવે ઊગે છે દેહના ઢોળાવ.<br /> સ્તનનું સ્નિગ્ધ વર્તુળ.<br /> તું તો આવીને સમાય કાનની ઉષ્ણ બૂટમાં <br /> પાનીની ઘૂંટીમાં<br /> તું, ના, તે તો હું જ.<br /> <br /> કાયાની માટીમાં સ્પર્શનું સ્ફુરણ <br /> ઉર્વર દેહ પાંખો ઉઘાડે, ચોતરફ ઊડઊડ પતંગિયાની <br /> તું કયા કામરુદેશની નારી ? <br /> બનાવી દે છે મને<br /> ઘડીકમાં પશુ <br /> તો ઘડીકમાં શિશુ.<br /> <br /> સવારે ફરી પ્રકાશનો પિંડ ઘોળાય.<br /> અંધકાર હળવે હળવે સંકેલી લે અંગો. <br /> પરીઓની પાંખમાંથી ખરેલાં પીંછાં રહી જાય પથારીમાં<br /> બે-ચાર...<br /> ને દિવસના કોશેટામાં ફરી પૂરાઈને આપણે જોઈએ છીએ, <br /> રાતની રાહ...<br /> રાહ અંધકારના સૂર્યની.<br /> &lt;/poem&gt;}}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = તું<br /> |next = ઘર<br /> }}</div> Meghdhanu