https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%97%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B7%E0%AA%BE%2F%E0%AA%B6%E0%AA%B0%E0%AA%A6%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%86_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%A7_%E0%AA%A6%E0%AA%BF%E0%AA%B5%E0%AA%B8%E0%AB%8B%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82 2026-05-21T19:07:09Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%97%E0%AA%82%E0%AA%A7%E0%AA%AE%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B7%E0%AA%BE/%E0%AA%B6%E0%AA%B0%E0%AA%A6%E0%AA%A8%E0%AA%BE_%E0%AA%86_%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AB%8D%E0%AA%A7_%E0%AA%A6%E0%AA%BF%E0%AA%B5%E0%AA%B8%E0%AB%8B%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82&diff=61434&oldid=prev 2023-05-28T03:11:23Z

<p>+created chapter</p> <p><b>New page</b></p><div>{{center|&lt;big&gt;&#039;&#039;&#039;શરદના આ શ્રાદ્ધ દિવસોમાં&#039;&#039;&#039;&lt;/big&gt;}}<br /> <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;<br /> <br /> શરદના આ શ્રાદ્ધ દિવસોમાં<br /> કોઈ કર્ણમૂળમાં રહી રહીને કહી જાય છે સાવ જનાન્તિક <br /> ‘આપણી નિયતિમાં મૃત્યુ જ નિશ્ચિત છે <br /> અને એ મનસ્વી છે સાવ તેના સ્થળકાળમાં.&#039; <br /> હાશ !<br /> એથી અફર બીજું કશું જ વરદાન નથી<br /> <br /> આવા જ કોઈ એક દિવસે<br /> શરદનાં શસ્ય-ક્ષેત્રોની શ્યામલતા છોડી <br /> આ સોનલ તડકાનું ગીત ભૂલી જઈ<br /> ગંધવતી તૃણવતી પૃથ્વીની માયા ખંખેરી<br /> એ બધાં ચાલ્યા ગયાં છે <br /> ગોલોકના નિબિડ અંધકારમાં<br /> સોયના નાકામાં તરસ થઈ બેઠાં છે <br /> પ્રેતયોનિમાં રઝળે છે અહીંતહીં <br /> ભૂતભડકો થઈ ભટકે છે સીમમાં<br /> ને<br /> કોઈ એકલદોકલને ભડકાવે છે.<br /> સામે છાપરા પર છાંટોક દૂધ ને બટકુંક ભાખરી માટે<br /> મોં વકાસતા કૂતરાઓ વચ્ચે <br /> કાગડાઓની ઝપાઝપી <br /> કાગવાસના આહ્વાને મારા પિતૃઓ ઝાંઉઝાંઉ કરતાં ઊતરે છે <br /> કેટલાક તો હજી હમણાં જ ચૂંથીને આવ્યા છે ? <br /> જડબાના પોલાણમાં સડે છે સ્કંધ જંઘાનું માંસ <br /> હાથમાં છે મદભરી કાયાનો જુગુપ્સિત સ્પર્શ <br /> પે...લો દૂર વીજળીના તાર પર બેઠેલો કાગડો <br /> મારા પ્રપિતામહ હશે<br /> કમળ તોડતાં ગામના તળાવમાં મગર તાણી ગયેલી <br /> પેલી બારીમાંથી કોઈના ઘરના અંતરંગમાં ડોકિયાં કરતો કાગડો<br /> તે કદાચ<br /> અમારા કુટુંબનાં બાળવિધવા ફૈબા હશે. <br /> ક્યારેક છાનોમાનો કપાળ પર ચાંલ્લો કરી જોતા.<br /> <br /> કોઈ દરિયો ખેડતા દેવ થયેલા<br /> કોઈ ધીંગાણે ચડી પાળિયો થયેલા<br /> કોઈને મરકીએ તેડાવેલા<br /> મરણના એ બધાં પાળેલાં<br /> <br /> કઈ બુભુક્ષા<br /> કઈ લાલસા <br /> કઈ ઘુમાયા કરતી ઇચ્છાઓ <br /> ભારેખમ શિલાની જેમ તળિયે બેસેલી વિફળ કામનાઓ <br /> પેઢી દર પેઢી<br /> મારા લુપ્ત સુપ્ત પિતૃઓને હડબડાવીને લલચાવે છે<br /> ખેંચીને ઢસડી લાવે છે<br /> કાયાના કિલ્લામાં પૂરી દે છે <br /> બાંધી દે છે મેરુદંડના યૂપની સાથે<br /> લપેટે છે નસનાડીને ચીંથરે<br /> ભરે છે મેદમાંસ ને મજ્જાનું <br /> ભરભર ભૂસું મજાનું<br /> ને<br /> એમાં ફૂંકે છે ઘુમાતો ધૂંધવાતો પ્રાણ<br /> વિરાટના એ યજ્ઞમાં <br /> શોકના ઉદ્ગાન સાથે હોમે છે ક્ષણક્ષણ<br /> પણ પછી એ જ<br /> કાગડિયો રઘવાટ<br /> ઝાંઉ ઝાંઉ ઝાવાં<br /> હજી તો શીરવાસી છું હું<br /> પણ<br /> વાસી છે આ શરીર<br /> ને એથીય વાસી છે આ ભવભવની ભૂખ<br /> હે મારી અનુગામી પેઢીઓ<br /> મને <br /> અમને <br /> મૃતકોને નિવાપાંજલિ આપજો <br /> જાહ્નવીજળનું આચમન <br /> સાવ સાચા ઘીનો દીવો <br /> બને તો ત્રિવેણીમાં ફૂલ <br /> અને જોજો રખે ભૂલતાં કાશી ગયાનું શ્રાદ્ધ <br /> એવી કોઈ નથી કામના <br /> ક્ષીણપુણ્ય થઈને આવ્યો છું <br /> તોય<br /> હવે કોઈ કામના નથી પુણ્યસંચયની <br /> પાપપુણ્યની તુલા ૫૨ એક દિવસે <br /> બેઠી હતી એક અમથી માખી<br /> ને ધબ્બ કરતું જ નમી ગયું હતું પલ્લું. <br /> <br /> પુણ્યનાશા છે જીવનની સ્રોતસ્વિની <br /> ને<br /> પાપનાશા છે મરણની પ્રવહમાન ધારા <br /> વૈતરણીની આ પાર કે પેલે પાર <br /> એવા ભેદનીય પાર <br /> હે અવગતિ પામેલ મારા પિતૃઓ <br /> ગર્ભના ગોદામમાં જ સડી ગયેલી મારી પેઢી <br /> ‘પું’ નામના નરકમાંથી હું તમને તારું છું <br /> સદ્ગતિ પામો <br /> મોક્ષ પામો <br /> નિર્વાણ પામો <br /> યક્ષપ્રિયાની અલકાપુરીની પેલે પાર <br /> જ્યાં નથી વ્યથા માયા સંઘર્ષ <br /> નથી શબ્દ એકે આ પૃથ્વી પરનો <br /> કેવળ<br /> ઉડ્ડયનનો આનંદ <br /> સર સર સર્યાં મેદાનો<br /> સર્યાં શિખરો પછી શિખરો. હરિત ઉપત્યકાઓ. <br /> હવે<br /> નર્યા નીલા અવકાશમાં રક્તા ઝાંય<br /> વર્તુળો પછી મહા વર્તુળો <br /> પરિભ્રમણપથો દીર્ઘચાપો<br /> નક્ષત્રનાં ઝુમ્મરો, પ્રકાશની પ્રલંબ પરસાળો, વિશ્રુતિ તેજપુંજો <br /> તેજની શતશત સલાકાઓ<br /> મહાઘુમ્મટોની મૃવક્ર રેખાઓ <br /> મૌનનો ઘોષ પ્રતિઘોષ<br /> રણન પ્રતિરણન અનુરણન મૌનનું<br /> પણ<br /> કઈ અણજાણ ક્ષણે<br /> થૂ...ક કરીને કોઈ ફેંદી દે છે ઠળિયાની જેમ<br /> ઉશેટી નાખે છે ચોખાની ફોતરીની જેમ<br /> લોફરની જેમ મને હડસેલે છે મારામાં<br /> ને રહે છે એ જ<br /> ફરી ફરી એ જ<br /> તેલના ભાવમાં ગબડતો ગગડતો<br /> રોજિંદો હું,<br /> લે તીખા આ તડકામાં<br /> હુંય ક્યાં ચડી ગયો આડવાતે<br /> હજી તો પંચિયું પે&#039;રી ધાબે વાસ નાખવાની છે<br /> દૂધપાક પૂરી ને વડાં ઝાપટવાનાં છે<br /> ને<br /> ૯.૪૨ની બસ પકડવાની છે.<br /> &lt;/poem&gt;}}<br /> <br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = માતૃમુદ્રા<br /> |next = જોયાં છે મેં<br /> }}</div>

Meghdhanu