https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%97%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%9D%E0%AA%B0%E0%AA%A3%E0%AA%BE%E0%AA%82%2F%E0%AA%AE%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B0_%E0%AA%9C%E0%AA%BE%E0%AA%97%E0%AB%87_%E0%AA%9B%E0%AB%87ગાતાં ઝરણાં/મજૂર જાગે છે - Revision history2026-07-22T06:43:10ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.45.0https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%97%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%9D%E0%AA%B0%E0%AA%A3%E0%AA%BE%E0%AA%82/%E0%AA%AE%E0%AA%9C%E0%AB%82%E0%AA%B0_%E0%AA%9C%E0%AA%BE%E0%AA%97%E0%AB%87_%E0%AA%9B%E0%AB%87&diff=69652&oldid=prevMeghdhanu: +12024-02-14T01:48:59Z<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<br />
<center><big><big><big>'''મજૂર જાગે છે'''</big></big></big></center><br />
<br />
<br />
{{Block center|<poem><br />
છે ઠંડો ઠંડો પવન ને સમય છે સંધ્યાનો,<br />
એ કાળ પૂર્ણ થયો સૂર્યની તપસ્યાનો.<br />
ચમનમાં પક્ષીઓ ઝૂલી રહ્યાં છે હીંડોળે,<br />
કંઈકે જાય છે માળા તરફ ઊડી ટોળે.<br />
નમન કરીને જગતને રવિ સિધાવે છે,<br />
કરીને મજદૂરી મજદૂર ઘેર આવે છે.<br />
<br />
કરે ન ખર્ચ કરજના એ ધાકનો માર્યો,<br />
મળ્યું તે ખાઈને સૂતો એ થાકનો માર્યો.<br />
જગતનું દુખ બધું ભૂલી ગયો એ ક્ષણભરમાં,<br />
ને રાત એની બની માતા એ તિમિરઘરમાં,<br />
<br />
પરંતુ ક્યાં સુધી શ્રમજીવી લઈ શકે વિશ્રામ?<br />
કે પળમાં થઈ ગઈ સ્વપ્ના સમી એ રાત તમામ!<br />
જગાડવાને ઉષા આવી બાંગ પોકારી,<br />
કહે છે રાત્રિ, ‘રે કોણ છે તું ગોઝારી?’<br />
જગતનો ભાર ઉતારી મજૂર થાક્યો છે,<br />
ઘડીક પોઢવા એ મારે ખોળે આવ્યો છે.<br />
દિવસના તાપનો સંતાપ ને સિતમ કેવો?<br />
હજી તો માંડ સૂકાયો છે એનો ૫રસેવો!<br />
<br />
હું એને સ્વપ્નની દુનિયામાં લઈને જાઉં છું,<br />
ઘુમાવી એને ગગનમાં અગન બુઝાવું છું.<br />
જે અવયવોમાં હતું દુખ તે સર્વ સાજા છે,<br />
હતો એ દિવસે મજદૂર, રાતે રાજા છે<br />
પ્રભુ ન આજનો અંધાર મારો જાય કદી,<br />
ન એ ઊઠે, ન જગતમાં સવાર થાય કદી.<br />
<br />
કહ્યું પ્રભાતે કે, ‘ખોટી છે એ બધી ડંફાસ,<br />
મેં જન્મ લીધો છે, આ તારા આખરી છે શ્વાસ.<br />
હું આજ એને જગાડીશ જાગવા માટે,<br />
જે એને લેવાનો હક છે તે માગવા માટે.<br />
એ જાગશે તો જમાનાને જાગવું પડશે,<br />
જગતથી જુલ્મ-અનિષ્ટોને ભાગવું પડશે.’<br />
<br />
તે આંખ ચોળી, ફર્યો પાસું, જોશમાં આવ્યો,<br />
જુઓ, તે ચેત્યો, તે ચમકયો, તે હોશમાં આવ્યો!<br />
લ્યો ઈન્કિલાબની નોબત ફરીથી વાગે છે !<br />
જગતના શોષકો ! ચેતો મજૂર જાગે છે !<br />
૫-૬-૧૯૪૫<br />
</poem><br />
}}<br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = કૃષિકાર<br />
|next = રાફડાના વાસીને<br />
}}</div>Meghdhanu