https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%85%E0%AA%9B%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AA%B8_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE-%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE%2F%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%9B%E0%AB%8B%E0%AA%A4%E0%AA%B0%E0%AA%BE_%E0%AA%B5%E0%AA%B0%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82
ગુજરાતી અછાંદસ કવિતા-સંપદા/પાછોતરા વરસાદમાં - Revision history
2026-04-19T02:47:44Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%85%E0%AA%9B%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AA%B8_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE-%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE/%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%9B%E0%AB%8B%E0%AA%A4%E0%AA%B0%E0%AA%BE_%E0%AA%B5%E0%AA%B0%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82&diff=66630&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2023-11-16T01:38:52Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<br><br />
<big><big>'''પાછોતરા વરસાદમાં'''</big></big><br><br />
'''હરીશ મીનાશ્રુ'''<br />
<br><br><br />
<poem><br />
બધા દેવદૂતો આજે <br />
ઊડાઊડ કરે છે, તીતીઘોડા ને વાણિયાને વેશે વનરાજીમાં, રાજીખુશીથી<br />
<br />
આ ક્ષણે રંગ બદલી શકતો નથી તે આ કાચિંડો કોઈક જન્મે સ્વયં વરુણ હતોઃ <br />
બિલાડીના ટોપ તળે એની જાતકકથાઓ ક્લૉરોફિલમાં ઓગળી રહી છે<br />
<br />
તાજી જ જન્મેલી દેડકીની કુંડળીમાં ગોઠવાઈ ગયું છે ગ્રહમાનઃ <br />
દેહસ્થાને ઠેકા લગ્નસ્થાને કેકા, ને પનોતી? - હવડ કૂવાને પાયે<br />
<br />
જળના રેલાએ રઘવાટમાં પૂરી દીધું છે કીડિયારું <br />
ને એ શરીરોની કીડિયાસેરથી ગોરાડુ માટીમાં મૃત્યુની રતાશ ઉમેરાઈ છે<br />
<br />
હર્ષશોકથી નિરપેક્ષ છે એમનાં ઝાંઝરનો ઢગલો : તીણો ત્રંત્રંકાર તમરાંનો,- <br />
લીલ બાઝેલા મરડિયા પર શમી ગયો છે ઝંઝારવ<br />
<br />
ફૂદાંની ખરી પડેલી પાંખો જોઈને ડઘાઈ ગયેલા શબ્દો <br />
આજે વધારે જોરથી વળગી પડ્યા છે અભિધાને<br />
<br />
પંખીમાત્રના પગ પલળીને એવા દીસે છે જાણે કૂણાંકોમળ દીટાં ને <br />
ડાળીઓને ન્હોર ભેરવી થિર થવા મથે છે લોહીની સગાઈ<br />
<br />
બધાં પીછાં, ખબર નહીં શાથી - ઇમોશનલ થઈ જઈને, પાંદડીઓ બની ગયાં છે <br />
ને બધાં જ જીવજનાવરની તગતગતી આંખો પાણીનાં ટીપાં<br />
<br />
પૃથ્વીના પેટમાંથી મનગમતી ભૂમિતિ ઉઠાવીને વ્હાલેશરી વેલાઓ વેંત વેંત વધે છે <br />
ચલાયમાન દૃષ્ટિની સાથે રાજીખુશીથી, ચળી જાય છે ચંચળ ભાત, પાંદડાંના કૅલિડોસ્કોપમાં<br />
<br />
એક અજનબી બીજ પી ગયું છે લીલાગરનું એક બુંદ <br />
તે એના પેટમાં લથડિયાં ખાય છે એક ઓળખીતું કલ્પવૃક્ષ, લયપૂર્વક<br />
<br />
ગઈ રાતના તારાઓનું ડહોળું દ્રાવણ સંઘર્યું હોય<br />
એવા ઉદાસ ચળકારા છે ચારેબાજુ ફેલાયેલાં ખાબોચિયાંમાં<br />
<br />
ધનુષ્યની જેમ<br />
સવાર બપોર લગી લચી ગઈ છે પણ હવામાં સાંજનો સનકારો વર્તાય છે <br />
જાણે અજવાસને સમયનું ભાન જ નથી<br />
<br />
ચટકો ભરીને હમણાં જ કોઈ જીવડું પગની પિંડીએ <br />
ઉમળકાથી ઢીમણું કરી ગયું છે, એની કવિતા જેવી ખંજવાળ આવે છે<br />
<br />
પ્રાચીન હસ્તલિખિત પોથીનાં પાનાંઓ જેવા લેન્ડસ્કેપથી ભરેલા આ રસ્તે <br />
હું આમ તો નીકળ્યો છું કશાક દુન્યવી કામે<br />
<br />
ત્યાં, બે ખેતરવાં છેટે, ગઈ કાલના વરસાદની પાછળ ચાલ્યા જતા જોઉં છું.<br />
વાન્ગ વેઈ અને ર્યોકાનને <br />
એટલે વળી જાઉં છું અહીંથી જ પાછો<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = નર્યો એંઠવાડ<br />
|next = બનારસ ડાયરી-૬<br />
}}</div>
Meghdhanu