https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%85%E0%AA%9B%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AA%B8_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE-%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE%2F%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B8%E0%AA%A3ગુજરાતી અછાંદસ કવિતા-સંપદા/વાસણ - Revision history2026-05-18T06:58:38ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.38.2https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%85%E0%AA%9B%E0%AA%BE%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AA%B8_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE-%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE/%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B8%E0%AA%A3&diff=66657&oldid=prevMeghdhanu: +12023-11-16T02:25:04Z<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<br><br />
<big><big>'''વાસણ'''</big></big><br><br />
'''રવીન્દ્ર પારેખ'''<br />
<br><br><br />
<poem><br />
આ તાંબાનો લોટો<br />
અશોક વસંતરાવ કળવીણકરનાં સ્મરણાર્થે ઘરમાં આવેલો<br />
એલ્યુમિનિયમની ડોલ ૫૨<br />
નામ છે બાપુશેઠ ધોંડુશેઠ સોના૨નું <br />
નામ કોતરનારે ધોંડુને બદલે ઘોડું કોતરી મારેલું<br />
પણ નામ હતું ને કોતરાઈ ચૂક્યું હતું. <br />
આ કૂકર બાપાની સ્મૃતિમાં વહેંચેલું<br />
નામ કોતરેલું મગનશેઠ ગણપતશેઠ પારેખ<br />
પણ હાથમાંથી બેત્રણ વખત છટકી ગયેલું,<br />
એટલે ‘શેઠ’ છુંદાઈ ગયેલા.<br />
કૂકરથી બહેન રીસાયેલી <br />
નામ આગળ સ્વર્ગસ્થ નો’તું કોતરાવ્યું એટલે<br />
એ કૂકર ન લઈ ગઈ<br />
ઘરમાં જ રહ્યું<br />
પછી તો ઘણું ‘રંધાયું’ એમાં<br />
ને નામ પણ<br />
બાપાના સ્વભાવની જેમ જ<br />
તપતું રહ્યું છે.<br />
કાંસાની થાળી કુસુમકાકી વખતે વહેંચેલી.<br />
એ ય પડી તેવી જ તૂટી ગઈ -<br />
કાકીની જેમ જ!<br />
સસરાની સ્મૃતિમાં ચાંદીની થાળી આપેલી,<br />
શાંતારામ કાવટકરના નામે <br />
સાસુએ એક થાળી વધારે આપેલી દોહિત્રને<br />
ને એમ બે શાંતારામ ઘરે આવેલા<br />
પછી તો સાસુ પણ ગઈ<br />
ઘરમાં ચાંદીના પવાલાનો વધારો થયેલો<br />
સ્વ. દ્વારકાબાઈ શાંતારામ કાવટકર નામ હજી તાજું જ છે.<br />
તે એટલા માટે કે મારી પત્ની એમાં<br />
પાણી નથી પીવા દેતી!<br />
ચાંદી છે, ઘસાય તો ખરી જ ને!<br />
આ પિત્તળનો વાટકો મારા મિત્રએ વહેંચેલો <br />
તેનો દીકરો નદીમાં ડૂબી ગયેલો તેની યાદમાં –<br />
નામ કોતરનારે ચિ. ચિંતનના સ્મરણાર્થે કોતરી મારેલું.<br />
પણ થાય શું? નામ હતું ને ચિરંજીવી કોતરાઈ ચૂક્યું હતું.<br />
એ આપતી વખતે ભાભીનું કાળજું ચિરાયેલું<br />
રોજ એ વાટકો વીંછળાય છે, <br />
પણ પેલાં આંસુ ધોવાતાં નથી <br />
વાસણો એટલાં વપરાયાં છે કે <br />
હવે તો નામો યે માંડ વંચાય છે <br />
એમ લાગે છે જાણે મારું ઘર <br />
ભંગારની દુકાન છે.<br />
મારા ઘરમાં એક્કે વાસણ નામ વગરનું નથી... <br />
જોકે એક વાસણ હજી કંસારાની દુકાનમાં છે, <br />
મારે ત્યાં આવવાની ઉતાવળ કરતું.<br />
ઇચ્છા તો એવી છે કે મારું નામ એના પર <br />
જોઈને જાઉં.<br />
નામ કોતરતા કંસારાનો હાથ દુકાનેથી જ <br />
મારા પર ફરતો હોય તેવા અવાજે હું ચમકું છું. <br />
ને એકાએક વાસણ થવા લાગું છું -<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = માણસ હોવું<br />
|next = યાદ<br />
}}</div>Meghdhanu