ગુજરાતી કવિતાનો આસ્વાદ/ચાલતાં ચાલતાં - Revision history

MeghaBhavsar at 07:30, 8 September 2021

2021-09-08T07:30:52Z

← Older revision		Revision as of 07:30, 8 September 2021
Line 100:		Line 100:
	'''{{Right\|– Jain Crichton Smith (New Poets 1959)}}'''		'''{{Right\|– Jain Crichton Smith (New Poets 1959)}}'''
	</poem>		</poem>




			{{HeaderNav
			\|previous = [[ગુજરાતી કવિતાનો આસ્વાદ/તણખલું\|તણખલું]]
			\|next = [[ગુજરાતી કવિતાનો આસ્વાદ/–\|–]]
			}}

MeghaBhavsar at 09:58, 29 June 2021

2021-06-29T09:58:09Z

← Older revision		Revision as of 09:58, 29 June 2021
Line 77:		Line 77:
	કવિતામાં ફિલસૂફી ન આવે એમ નહીં પણ આવે તો કાવ્યત્વ ઊણું પડે, ફિસ્સું પડે ત્યારે ખાલી જગ્યા પૂરવા નહીં પણ કાવ્યનું જીવાતુભૂત તત્ત્વ બનીને આવે. આ જ વિષયની એવી એક અંગ્રેજી કવિતા જોઈએ:		કવિતામાં ફિલસૂફી ન આવે એમ નહીં પણ આવે તો કાવ્યત્વ ઊણું પડે, ફિસ્સું પડે ત્યારે ખાલી જગ્યા પૂરવા નહીં પણ કાવ્યનું જીવાતુભૂત તત્ત્વ બનીને આવે. આ જ વિષયની એવી એક અંગ્રેજી કવિતા જોઈએ:
	{{Poem2Close}}		{{Poem2Close}}
	Beautiful Shadow		'''Beautiful Shadow'''
	<poem>		<poem>
	Beautiful shadow, cool, fastidious,		Beautiful shadow, cool, fastidious,
Line 98:		Line 98:
	Beyond the anguish of the ethical,		Beyond the anguish of the ethical,
	my best follower and my truest friend.		my best follower and my truest friend.
	{{Right\|– Jain Crichton Smith (New Poets 1959)}}		'''{{Right\|– Jain Crichton Smith (New Poets 1959)}}'''
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar at 09:57, 29 June 2021

2021-06-29T09:57:29Z

@@ Line 39: / Line 39: @@
 ચાલતાં ચાલતાં જોયું મારું મેં ચલચિત્ર આ.
 '''{{Right|– પ્રિયકાન્ત મણિયાર (અશબ્દ રાત્રિ)}}'''<br>
 </poem>

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ચાલતાં ચાલતાં| સુરેશ જોષી}} શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચ..."

2021-06-29T09:54:51Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ચાલતાં ચાલતાં| સુરેશ જોષી}} <poem> શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચ..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|ચાલતાં ચાલતાં| સુરેશ જોષી}}
<poem>
શ્હેરનો રાત્રિનો માર્ગ વિચારોથી ભર્યો ભર્યો,
તેજીલા વીજદીવાની વચ્ચેથી હું વહ્યો જતો.
ઓચિંતા નીરખું મારી છાયા શી સરકી જતી
વેગીલી આવતાં કાર દોડતી તીક્ષ્ણ દૃષ્ટિએ,
ચાંપેલી ચરણે મારી છાયા શી સરકી જતી;
સામેથી આવતાં અન્ય વળી ત્યાં કોઈ વાહન
ઘૂમતી શીઘ્ર તો એવી મકાને કો ચડી જતી,
પથના દીપના તેજે ઢોળાયાં જલના સમી;
ઘડીક ઠીંગણું રૂપ લાવતી તો પ્રમાણમાં,
ઓચિંતી વધતી કિંતુ લાંબા કો સળિયા સમી;
એક્કી સાથે ધરે રૂપ ત્રણ કે ચારથી વધુ,
મુખ્યત્વે આકૃતિ માત્ર, ઇન્દ્રિયોનું કશું નહીં;
પૂલપે ચાલતો તો યે નદીના પટમાં વહે,
તીરનાં વૃક્ષનાં પર્ણે ચોંટીને ઉપરે ચડે;
ઓચિંતી વ્યોમથી વર્ષા, પાણી તો પગથી લગી,
જલનાં બિંદુ બિંદુએ આવી તો ગેલમાં જતી,
થંભું હું ક્યાંક તો કેવી જાવાને તડપી રહે
વ્હેતા એ વ્હેણની સાથે મૂકીને મુજને પૂંઠે!
દૃષ્ટિયે મેળવી જેની સાથે ના ક્ષણ એક તે
અજાણી નારીના આછા સાળુમાં જઈને રમે,
આખાયે પથને રોકે એટલી પુષ્ટ થાય એ;
ક્ષણનું સઘળું રૂપ, ક્ષણમાં લુપ્ત થાય, ત્યાં
વિરૂપ રૂપનો પ્રશ્ન? અન્ય સાથે ભળી જવું,
આધીન સર્વ સંજોગે વાંકાચૂંકા વળી જવું;
ભરાતી સર્વ આંટામાં ગાડીના મંદ ચક્રમાં.
ચાલતા ર્હેંટનું દૃશ્ય દૃષ્ટિ સામે થતું ખડું;
લક્ષ્યને પ્હોંચતાં પ્હેલાં મારી એ મોર પ્હોંચતી,
અંધારા કોક ખૂણામાં દેખાતી ગેબ એ થતી.
જૂજવાં-જૂજવાં રૂપ પેખ્યાથી ક્લાંત હું હવે
લોચનો મીંચીને થંભું સર્વ ત્યાં એકઠાં થતાં
અજાણ્યા ધૂંધળા આછા ઘેરા અંધાર રૂપમાં;
ફરીને લોચનો ખોલું, નીરખું હું નહીં નવું,
અનન્ત જૂજવાં રૂપે એ જ હું એ જ હું લહું.
છાયાના રૂપમાં આ તો મારાં સૌ ચિત્ર ચાલતાં,
ચાલતાં ચાલતાં જોયું મારું મેં ચલચિત્ર આ.
'''{{Right|– પ્રિયકાન્ત મણિયાર (અશબ્દ રાત્રિ)}}'''<br>
</poem>