MeghaBhavsar at 05:57, 2 January 2023

2023-01-02T05:57:18Z

← Older revision		Revision as of 05:57, 2 January 2023
Line 25:		Line 25:
	<br>		<br>
	{{HeaderNav2		{{HeaderNav2
	\|previous = ~~આખરી ગાન~~		\|previous = ભલે શૃંગો ઊંચા
	\|next = ~~સમશેર તારી ભોંઠી પડી રે~~		\|next = રહ્યાં વર્ષો તેમાં —
	}}		}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ગયાં વર્ષો —| }} ગયાં વર્ષો તે તો ખબર ન રહી કેમ જ ગયાં! ગયાં સ્વપ્નોલ્લાસે, મૃદુ કરુણહાસે વિરમિયાં! ગ્રહ્યો આયુર્માર્ગ સ્મિતમય, કદી તો ભયભર્યો; બધે જાણે નિદ્રા મહીં ડગ ભરું..."

2023-01-02T05:52:42Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ગયાં વર્ષો —| }} <poem> ગયાં વર્ષો તે તો ખબર ન રહી કેમ જ ગયાં! ગયાં સ્વપ્નોલ્લાસે, મૃદુ કરુણહાસે વિરમિયાં! ગ્રહ્યો આયુર્માર્ગ સ્મિતમય, કદી તો ભયભર્યો; બધે જાણે નિદ્રા મહીં ડગ ભરું..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|ગયાં વર્ષો —| }}

<poem>
ગયાં વર્ષો તે તો ખબર ન રહી કેમ જ ગયાં!
ગયાં સ્વપ્નોલ્લાસે, મૃદુ કરુણહાસે વિરમિયાં!
ગ્રહ્યો આયુર્માર્ગ સ્મિતમય, કદી તો ભયભર્યો;
બધે જાણે નિદ્રા મહીં ડગ ભરું એમ જ સર્યો!
ઉરે ભારેલો જે પ્રણયભર, ના જંપ ક્ષણ દે,
સ્ફુર્યો કાર્યે કાવ્યે, જગમધુરપો પી પદપદે
રચી સૌહાર્દોનો મધુપુટ અવિશ્રાંત વિલસ્યો.
અહો હૈયું! જેણે જીવતર તણો પંથ જ રસ્યો.

ન કે ના’વ્યાં માર્ગે વિષ, વિષમ ઑથાર, અદયા
અસત્ સંયોગોની; પણ સહુય સંજીવન થયાં.
બન્યા કો સંકેતે કુસુમ સમ તે કંટક ઘણા,
તિરસ્કારોમાંયે કહીંથી પ્રગટી ગૂઢ કરુણા.
પડે દૃષ્ટે, ડૂબે કદીક શિવનાં શૃંગ અરુણાં:
રહ્યો ઝંખી, ને ના ખબર વરસો કેમ જ ગયાં!
</poem>

{{Right|૨૧-૭-૧૯૫૨/૫૩}}<br>
{{Right|(સમગ્ર કવિતા, બીજી આ., ૧૯૯૮, પૃ. ૫૭૫)}}
<br>
{{HeaderNav2
|previous = આખરી ગાન
|next = સમશેર તારી ભોંઠી પડી રે
}}

ગુજરાતી કાવ્યસંપદા – ઉમાશંકરવિશેષ/ગયાં વર્ષો — - Revision history

MeghaBhavsar at 05:57, 2 January 2023