https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE_%E2%80%93_%E0%AA%89%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%B6%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%B6%E0%AB%87%E0%AA%B7%2F%E0%AA%9B%E0%AA%BF%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%AD%E0%AA%BF%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8_%E0%AA%9B%E0%AB%81%E0%AA%82 2026-04-27T17:32:19Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%97%E0%AB%81%E0%AA%9C%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%A4%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%AA%E0%AA%A6%E0%AA%BE_%E2%80%93_%E0%AA%89%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%B6%E0%AA%82%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%B6%E0%AB%87%E0%AA%B7/%E0%AA%9B%E0%AA%BF%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AA%AD%E0%AA%BF%E0%AA%A8%E0%AB%8D%E0%AA%A8_%E0%AA%9B%E0%AB%81%E0%AA%82&diff=56786&oldid=prev 2023-01-05T05:30:58Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|છિન્નભિન્ન છું|}} &lt;poem&gt; છિન્નભિન્ન છું. નિશ્છંદ કવિતામાં ધબકવા કરતા લય સમો, માનવજાતિના જીવનપટ પર ઊપસવા મથતી કોઈ ભાત જેવો, ઘેર ઘેર પડેલ હજી નવ-હાથ-લાગ્યા ભિક્ષુકના ટુક જેમ, વિચ્છ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|છિન્નભિન્ન છું|}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> છિન્નભિન્ન છું.<br /> નિશ્છંદ કવિતામાં ધબકવા કરતા લય સમો,<br /> માનવજાતિના જીવનપટ પર ઊપસવા મથતી કોઈ ભાત જેવો,<br /> ઘેર ઘેર પડેલ હજી નવ-હાથ-લાગ્યા ભિક્ષુકના ટુક જેમ,<br /> વિચ્છિન્ન છું.<br /> <br /> કોણ બોલી? કોકિલા કે?<br /> જાણે સ્વિચ્ ઑફ્ કરી દઉં.<br /> તરુઘટામાં ગાજતો આ બુલબુલાટ —<br /> કુદરતના શું રેડિયોનો<br /> સાંસ્કૃતિક કો કાર્યક્રમ!<br /> ચાંપ બંધ કરી દઉં? શું કરું એને હું?<br /> વસંતપંચમી કેમ આવી ને કેમ ગઈ,<br /> મને ખબર સરખી ના રહી!<br /> <br /> પ્રકૃતિ, તું શું કરે?<br /> મારી પ્રકૃતિની જ જ્યાં રામાયણ છે.<br /> માની લીધેલી એકતા વ્યક્તિત્વની<br /> શતખંડ ત્રુટિત મેં નજરોનજર દેખી લીધી છે.<br /> <br /> રાગમૂર્તિ, દ્વેષમૂર્તિ, ભયમૂર્તિ —<br /> ત્રિમૂર્તિએ ઘાટ દેવા બહુ કીધું.<br /> <br />  તમારે સ્મરણે રુધિર નાચી ઊઠ્યું,<br /> તમારે દર્શે હૃદય રાચી ઊઠ્યું,<br /> ને વિરહમાં બસ મરણ યાચી ઊઠ્યું,<br /> તમે મારી ઝંખનાનું મધુર પ્રેયોરૂપ —<br /> રાગમૂર્તિ, નમોનમો!<br /> <br /> તમે મારી વાસનાનું કાલકૂટ વિરૂપ,<br /> આંખની પ્યાલી મહીં ઊછળેલ અગ્નિકૂપ,<br /> ઊડેલ શ્વાસોચ્છ્વાસ સાથે દગ્ધ હૈયાધૂપ,<br /> તમારા સ્પર્શે નયન-પક્ષ્મો વિખૂટાં —<br /> દ્વેષમૂર્તિ, નમોનમો!<br /> <br /> તમારા શવ-આશ્લેષથી શીત છૂટ્યાં,<br /> હીર હૈયા તણાં છેક સુકાઈ ખૂટ્યાં,<br /> ચેતનાસ્પન્દનો મંદ આક્રંદ-ડૂબ્યાં,<br /> તમે મારી કામનાનો નગ્ન નિશ્છલ છંદ —<br /> ભયમૂર્તિ, નમોનમો!<br /> <br /> એક-કેન્દ્ર વ્યક્તિત્વ કરવા મથ્યાં તમે મારે માટે<br /> અને દીક્ષા આપી પ્રેમધર્મની,<br /> જેના કખગઘનેયે પામવાનું કેમે કરી<br /> ફાવતું નથી હજીય.<br /> <br /> ને છતાંય ગાડું આ ગબડે છે,<br /> કિચૂડ-ખટ્-ચૂં કિચૂડ-ચૂં-ખટ્.<br /> <br /> જુઓ પેલા મારા પ્રિયતમ શ્રીમાનને:<br /> પ્રેમ દ્વારા ચાહતાં નથી આવડતું એમને,<br /> ધિક્કાર દ્વારા જ ચાહતાં ફાવે છે ભલા જીવને.<br /> ભલે એમ તો એમ, ઝઘડવાનો સમય ક્યાં છે?<br /> તમારી શરતે ચાહીશ તમને.<br /> <br /> અને આ રહ્યા મારા દ્વિતીય-હૃદય:<br /> પોતાની પામરતાથી ખરડે છે બહુને,<br /> પોતાની વંકાઈ થકી મરડે છે સહુને.<br /> અરે એથી સારી રીતે વર્તવું એને શક્ય હોત,<br /> તો આ રીતે કોઈ કદી વર્તતુંય હશે ખરું કે?<br /> <br /> ને ઓ પેલા ભૂતપૂર્વ… મારા.<br /> અપૂર્વ અનુભવ થયો એમના નિમિત્તે<br /> વારંવાર રટ્યાં કર્યું મારા મને:<br /> તમને ધિક્કારવાની મને ફરજ નહિ પાડી શકો.<br /> કદીય ધિક્કારી શકાય, એક વાર ચાહ્યું જેને?<br /> <br /> અરે, તું તો દુનિયાને કાંઈ જ સમજતો નથી!<br /> — કહે છે અનેક મને.<br /> બીજા કહે: દુનિયાનો છેક જ છે જીવ તું.<br /> હા, દુનિયાનો શિષ્ય છું હું.<br /> દુનિયા તો દુનિયાદારીમાં માનતી નથી જ નથી.<br /> નથી એણે યાદ રાખ્યા કોટિપતિ,<br /> સફળતાના શહીદોને નથી તે સંભારતી.<br /> મોટા મોટા થઈને જેઓ ફર્યા’તા તેનેય<br /> વિસ્મૃતિની રાખ નીચે ઢબૂરી દીધા છે એણે.<br /> દુનિયા દુનિયાદારીમાં માનતી જો હોત તો તો<br /> કવિઓને, પાગલ પેલા પ્રેમીઓને, સંતોને<br /> સંભારત ક્ષણેય શા માટે?<br /> <br /> સંભારે ન સંભારે કોઈ એની તથા શાને?<br /> સ્મૃતિ? હા, સ્મૃતિ એ જ તો જીવન છે.<br /> આ પૃથ્વીનાં પડ તે ચિરંતન ટકશે, ને આ ઉષ્મા<br /> હૃદય તણી તે વિફળ વીખરશે?<br /> ના, ના, ના! સૂર્યને ગરમ રાખવામાં એ જરી જરીક શો<br /> સહારો દેશે,<br /> હૃદય હૃદયના ધબકારે તે પુનર્જીવતી ત્રિભુવનદિગ્વિજયી સંચરશે.<br /> <br /> કોણ જાણે?<br /> અટાણે તો ધબકો આ એક પછી એક ઓછી<br /> થતી જાય.<br /> અનંતીકરણ એનું શક્ય હશે? જાય —<br /> વૈશાખી ખાખી લૂ-લીલા વરસે આકાશથી ત્યાં<br /> પુલ પર થઈ જાય — સરી જાય બસ.<br /> ગૉગલ્સ-આંખો ચિંતનમાં ડૂબેલીય તે હોય તોયે<br /> નીચેથી, સાબર, તારું પાતળુંક ઝરણું<br /> — આનન્ત્ય-મૃગજળ પ્રતિ દોટ દેતું ભોળકડું હરણું —<br /> એ ક્ષીણ પ્રવાહ-પટીની ટાઢકની ધાર<br /> પુલ વીંધી વૈશાખી દોજખ મહીં આરપાર<br /> મારા ચૈતન્યને અડે ને ઠારે અર્ધક્ષણ<br /> દોટ દઈ રહેલી બસ ફરી થાય આહુતિ<br /> ગ્રીષ્મના લૂ-યજ્ઞની જ્વાળાઓ મહીં તે પહેલાં.<br /> મારા લઘુ હૈયાની આ અજાણી ધબક<br /> એટલું જો કરી શકે? એટલું ના કરી શકે?<br /> કદાચને ના કરી શકે તો… …<br /> દિનરાત રાતદિન ખિન્ન છું,<br /> એક-કેન્દ્ર થવા મથી રહેલ ક્લિન્ન છું.<br /> ધબકધબકમાં ઊડી રહેલ છિન્નભિન્ન છું.<br /> &lt;/poem&gt;<br /> <br /> {{Right|૬/૧૯-૨-૧૯૫૬}}&lt;br&gt;<br /> {{Right|(સમગ્ર કવિતા, બીજી આ., ૧૯૯૮, પૃ. ૭૯૯)}}<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = ચંદ્રવદન એક...<br /> |next = શોધ<br /> }}</div>

MeghaBhavsar