ચંદ્રહાસ આખ્યાન/કડવું ૧ - Revision history

Meghdhanu at 02:22, 16 June 2023

2023-06-16T02:22:58Z

← Older revision		Revision as of 02:22, 16 June 2023
Line 36:		Line 36:

	મણિપુર નગ્રે અશ્વ આવ્યો, રાજ્ય કરે બભ્રુવાહન<ref>બભ્રુવાહન – અર્જુન અને ચિત્રાંગદાનો પુત્ર</ref>;		મણિપુર નગ્રે અશ્વ આવ્યો, રાજ્ય કરે બભ્રુવાહન<ref>બભ્રુવાહન – અર્જુન અને ચિત્રાંગદાનો પુત્ર</ref>;
	જેણે મહાબળિયા પારથનું, ~~સામો~~ મસ્તક કર્યું છેદન.{{space}} {{right\|૧૧}}		જેણે મહાબળિયા પારથનું, મસ્તક કર્યું છેદન.{{space}} {{right\|૧૧}}

	પછે તુરી ત્યાં થકી પરવર્યો, સામો મળ્યો તુખાર;		પછે તુરી ત્યાં થકી પરવર્યો, સામો મળ્યો તુખાર;

Meghdhanu: પ્રૂફ

2023-03-07T11:43:57Z

પ્રૂફ

← Older revision		Revision as of 11:43, 7 March 2023
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|કડવું ૧\|}}		{{Heading\|કડવું ૧\|}}
	{{Color\|Blue\|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના ~~અશ્વમેઘના~~ ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ ~~પોતને~~ પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને ~~આવા~~ બાળકોના પિતા ~~એવા~~ ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ~~ઈચ્છા~~ થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}		{{Color\|Blue\|[[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેધના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતાને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે. એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આ બાળકોના પિતા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઇચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}

	{{c\|'''રાગ : કેદારો'''}}		{{c\|'''રાગ : કેદારો'''}}
	{{block center\|<poem>પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;		{{block center\|<poem>પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;
	~~જે હથી~~ સરે મનોરથ મન તણો રે.{{space}} {{right\|૧}}		જેથી સરે મનોરથ મન તણો રે.{{space}} {{right\|૧}}

	સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું બાળક કાંઇ લહેતો નથી;		સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું બાળક કાંઇ લહેતો નથી;
Line 26:		Line 26:
	‘એ રાજ્યને માથે ધિક્‌ પડો, સ્વજન માર્યાનું શિર પાપ.’{{space}} {{right\|૭}}		‘એ રાજ્યને માથે ધિક્‌ પડો, સ્વજન માર્યાનું શિર પાપ.’{{space}} {{right\|૭}}

	એટલે આવ્યા વ્યાસમુનિ, પૂછ્યો પાપ ગયાનો ~~ભૈદ~~		એટલે આવ્યા વ્યાસમુનિ, પૂછ્યો પાપ ગયાનો ભેદ
	પછે મહામુનિએ મહીપતિને મંડાવ્યો અશ્વમેધ.{{space}} {{right\|૮}}		પછે મહામુનિએ મહીપતિને મંડાવ્યો અશ્વમેધ.{{space}} {{right\|૮}}

Line 33:		Line 33:

	વાટમાં જાતાં નીલધ્વજ<ref>નીલધ્વજ – માહિષ્મતીનો રાજા</ref> ને હંસધ્વજ<ref>હંસધ્વજ – ચંપકપુરીનો રાજા</ref> ભૂપાળ;		વાટમાં જાતાં નીલધ્વજ<ref>નીલધ્વજ – માહિષ્મતીનો રાજા</ref> ને હંસધ્વજ<ref>હંસધ્વજ – ચંપકપુરીનો રાજા</ref> ભૂપાળ;
	સુધન્વા ને સુરથ<ref>સુધન્વા અને સુરથ – હંસધ્વજના પુત્રો</ref> નામે, હણ્યા ~~બંન્યો~~ બાળ.{{space}} {{right\|૧૦}}		સુધન્વા ને સુરથ<ref>સુધન્વા અને સુરથ – હંસધ્વજના પુત્રો</ref> નામે, હણ્યા બન્યો બાળ.{{space}} {{right\|૧૦}}

	મણિપુર નગ્રે અશ્વ આવ્યો, રાજ્ય કરે બભ્રુવાહન<ref>બભ્રુવાહન – અર્જુન અને ચિત્રાંગદાનો પુત્ર</ref>;		મણિપુર નગ્રે અશ્વ આવ્યો, રાજ્ય કરે બભ્રુવાહન<ref>બભ્રુવાહન – અર્જુન અને ચિત્રાંગદાનો પુત્ર</ref>;
	જેણે મહાબળિયા પારથનું, સામો ~~મળ્યો~~ કર્યું છેદન.{{space}} {{right\|૧૧}}		જેણે મહાબળિયા પારથનું, સામો મસ્તક કર્યું છેદન.{{space}} {{right\|૧૧}}

	પછે તુરી ત્યાં થકી પરવર્યો, સામો મળ્યો તુખાર;		પછે તુરી ત્યાં થકી પરવર્યો, સામો મળ્યો તુખાર;
Line 44:		Line 44:
	પછે વીરવર્માને દેશ આવી, સુભટ ઝૂઝ્યા ક્રોડ.{{space}} {{right\|૧૩}}		પછે વીરવર્માને દેશ આવી, સુભટ ઝૂઝ્યા ક્રોડ.{{space}} {{right\|૧૩}}

	એક હૃદ આવ્યો જળ તણો, તે તરી ~~ઉતર્યો~~ વાજીન;		એક હૃદ આવ્યો જળ તણો, તે તરી ઊતર્યો વાજીન;
	ત્યાંહાં આગળ રમતા ~~હુતા~~, બે ચંદ્રહાસના તન.{{space}} {{right\|૧૪}}		ત્યાંહાં આગળ રમતા હતા, બે ચંદ્રહાસના તન.{{space}} {{right\|૧૪}}

	વડો પુત્ર પદ્માક્ષ નામે, એક મકરધ્વજ એહવું નામ;		વડો પુત્ર પદ્માક્ષ નામે, એક મકરધ્વજ એહવું નામ;
Line 51:		Line 51:

	ત્યાંહાં પાંડવની સેના વિષે હવો તે હાહાકાર;		ત્યાંહાં પાંડવની સેના વિષે હવો તે હાહાકાર;
	શ્રીકૃષ્ણ અર્જુન જ્યાં ~~હુતા~~, ત્યાંહાં લાવ્યા સમાચાર.{{space}} {{right\|૧૬}}		શ્રીકૃષ્ણ અર્જુન જ્યાં હતા, ત્યાંહાં લાવ્યા સમાચાર.{{space}} {{right\|૧૬}}

	વાત સાંભળી સવ્યસાચીને ઊપન્યો અતિ ક્રોધ;		વાત સાંભળી સવ્યસાચીને ઊપન્યો અતિ ક્રોધ;
Line 69:		Line 69:
	એવે સમે અંતરિક્ષ-મારગે અતિ હવું અજુવાળ.{{space}} {{right\|૨૧}}		એવે સમે અંતરિક્ષ-મારગે અતિ હવું અજુવાળ.{{space}} {{right\|૨૧}}

	હરિગુણ ગાતા વીણા ~~વાત આવ્ય~~ નારદ ભગવાન;		હરિગુણ ગાતા વીણા વાતા આવ્યા નારદ ભગવાન;
	નર-નારાયણ ઊભા થયા, આદરે દીધું માન.{{space}} {{right\|૨૨}}		નર-નારાયણ ઊભા થયા, આદરે દીધું માન.{{space}} {{right\|૨૨}}

	ત્યારે દેવર્ષિ એમ ~~બોકિયા~~, અર્જુન દીઠો દીન :		ત્યારે દેવર્ષિ એમ બોલિયા, અર્જુન દીઠો દીન :
	‘હે સાધુ શા માટે સૂનમૂન છો? મુખ થયું કાં ખિન્ન?{{space}} {{right\|૨૩}}		‘હે સાધુ શા માટે સૂનમૂન છો? મુખ થયું કાં ખિન્ન?{{space}} {{right\|૨૩}}

	પછે ગદ્‌ગદ કંઠે થઈને બોલિયા તે પારથ :		પછે ગદ્‌ગદ કંઠે થઈને બોલિયા તે પારથ :
	‘મારા અશ્વ ~~બંન્યો~~ ગયા, તેથી ઉપન્યો અનરથ.{{space}} {{right\|૨૪}}		‘મારા અશ્વ બન્યો ગયા, તેથી ઉપન્યો અનરથ.{{space}} {{right\|૨૪}}

	સ્વર્ગ મૃત્યુ પાતાળ સઘળે, તમે જાઓ છો મુનિરાય;		સ્વર્ગ મૃત્યુ પાતાળ સઘળે, તમે જાઓ છો મુનિરાય;

Meghdhanu: ફોરમેટિંગ સુધારી

2023-03-07T03:39:06Z

ફોરમેટિંગ સુધારી

Show changes

Meghdhanu at 03:31, 7 March 2023

2023-03-07T03:31:10Z

← Older revision		Revision as of 03:31, 7 March 2023
Line 5:		Line 5:
	{{c\|'''રાગ : કેદારો'''}}		{{c\|'''રાગ : કેદારો'''}}
	{{block center\|<poem>પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;		{{block center\|<poem>પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;
	જે હથી સરે મનોરથ મન તણો રે. ૧		જે હથી સરે મનોરથ મન તણો રે.{{space}} ૧

	સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું બાળક કાંઇ લહેતો નથી;		સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું બાળક કાંઇ લહેતો નથી;
	સતી શારદા, સેવક છઉં તમ તણો રે. ૨</poem>}}		સતી શારદા, સેવક છઉં તમ તણો રે.{{space}} ૨</poem>}}

	{{c\|'''ઢાળ'''}}		{{c\|'''ઢાળ'''}}

Meghdhanu at 03:30, 7 March 2023

2023-03-07T03:30:26Z

← Older revision		Revision as of 03:30, 7 March 2023
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|કડવું ૧\|}}		{{Heading\|કડવું ૧\|}}

	{{Color\|Blue\|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેઘના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આવા બાળકોના પિતા એવા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઈચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}		{{Color\|Blue\|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેઘના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આવા બાળકોના પિતા એવા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઈચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}

Meghdhanu at 03:30, 7 March 2023

2023-03-07T03:30:13Z

← Older revision		Revision as of 03:30, 7 March 2023
Line 102:		Line 102:
	}}		}}
	<br>		<br>

			<hr>
			{{reflist}}

Meghdhanu: કડવું ૧ - Formatting Completed

2023-03-07T03:29:11Z

કડવું ૧ - Formatting Completed

← Older revision		Revision as of 03:29, 7 March 2023
Line 3:		Line 3:

	{{Color\|Blue\|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેઘના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આવા બાળકોના પિતા એવા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઈચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}		{{Color\|Blue\|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેઘના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આવા બાળકોના પિતા એવા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઈચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}


	~~<center>~~'''રાગ : કેદારો'''~~</center>~~		{{c\|'''રાગ : કેદારો'''}}
	{{block center\|<poem>પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;		{{block center\|<poem>પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;
	જે હથી સરે મનોરથ મન તણો રે. ૧		જે હથી સરે મનોરથ મન તણો રે. ૧
Line 12:		Line 11:
	સતી શારદા, સેવક છઉં તમ તણો રે. ૨</poem>}}		સતી શારદા, સેવક છઉં તમ તણો રે. ૨</poem>}}

	'''ઢાળ'''		{{c\|'''ઢાળ'''}}
	{{block center\|<poem>સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું લાગું તમારે પાય;		{{block center\|<poem>સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું લાગું તમારે પાય;
	નિજ ગુરુ કેરું ધ્યાન ધરતાં, ગ્રંથ ચાલતો થાય.{{space}} ૩		નિજ ગુરુ કેરું ધ્યાન ધરતાં, ગ્રંથ ચાલતો થાય.{{space}} ૩

Meghdhanu at 03:27, 7 March 2023

2023-03-07T03:27:33Z

← Older revision		Revision as of 03:27, 7 March 2023
Line 1:		Line 1:
	{{SetTitle}}		{{SetTitle}}
	{{Heading\|કડવું ૧\|}}		{{Heading\|કડવું ૧\|}}
	~~<poem>~~
	{{Color\|Blue\|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેઘના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આવા બાળકોના પિતા એવા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઈચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}		{{Color\|Blue\|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેઘના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આવા બાળકોના પિતા એવા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઈચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}


	~~::::~~'''રાગ : કેદારો'''		<center>'''રાગ : કેદારો'''</center>
	પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;		{{block center\|<poem>પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;
	જે હથી સરે મનોરથ મન તણો રે.~~{{space}}~~ ૧		જે હથી સરે મનોરથ મન તણો રે. ૧

	સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું બાળક કાંઇ લહેતો નથી;		સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું બાળક કાંઇ લહેતો નથી;
	સતી શારદા, સેવક છઉં તમ તણો રે.~~{{space~~}} ૨		સતી શારદા, સેવક છઉં તમ તણો રે. ૨</poem>}}

	~~::::~~ '''ઢાળ'''		'''ઢાળ'''
	સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું લાગું તમારે પાય;		{{block center\|<poem>સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું લાગું તમારે પાય;
	નિજ ગુરુ કેરું ધ્યાન ધરતાં, ગ્રંથ ચાલતો થાય.{{space}} ૩		નિજ ગુરુ કેરું ધ્યાન ધરતાં, ગ્રંથ ચાલતો થાય.{{space}} ૩

Line 90:		Line 90:

	ઋષિજીનાં વચન સુણીને, અર્જુન બોલ્યો વાણ :		ઋષિજીનાં વચન સુણીને, અર્જુન બોલ્યો વાણ :
	‘તે ચંદ્રહાસનો મહિમા કહો મુજને, વીણાપાણ.<ref>વીણાપાણ – વીણાપાણિ; જેના હાથમાં વીણા છે તેવા, નારદ</ref>{{space}} ૨૮		‘તે ચંદ્રહાસનો મહિમા કહો મુજને, વીણાપાણ.<ref>વીણાપાણ – વીણાપાણિ; જેના હાથમાં વીણા છે તેવા, નારદ</ref>{{space}} ૨૮</poem>}}

			<center>'''વલણ'''</center>
			{{block center\|<poem>‘કહો વીણાપાણ, વેગે, સાન્નિધ્ય શ્રીગોવિંદ રે.’
			ચંદ્રહાસનો મહિમા કહે કર જોડી પ્રેમાનંદ રે.{{space}} ૨૯</poem>}}

	~~::::: '''વલણ'''~~
	~~‘કહો વીણાપાણ, વેગે, સાન્નિધ્ય શ્રીગોવિંદ રે.’~~
	~~ચંદ્રહાસનો મહિમા કહે કર જોડી પ્રેમાનંદ રે.{{space}} ૨૯~~
	~~</poem>~~

	<br>		<br>

MeghaBhavsar at 07:07, 11 November 2021

2021-11-11T07:07:41Z

Show changes

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧|}} {{Color|Blue|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્..."

2021-11-10T08:26:28Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૧|}} <poem> {{Color|Blue|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૧|}}
<poem>
{{Color|Blue|[નારદ પાસેથી અર્જુન જાણે છે કે પોતાના અશ્વમેઘના ઘોડાને ચંદ્રહાસનાં બાળકો લઈ ગયાં છે અને એ પોતને પણ હરાવી દેવાની ક્ષમતા રાખે છે, એવું જાણ્યા પછી અર્જુનને આવા બાળકોના પિતા એવા ચંદ્રહાસની કથા સાંભળવાની ઈચ્છા થાય છે. એટલે નારદ ચંદ્રહાસની કથા અર્જુનને સંભળાવે છે. એમ પહેલા જ કડવામાં પ્રેમાનંદ આપણને વિષયપ્રવેશ કરાવી આપે છે.]}}

::::'''રાગ : કેદારો'''
પ્રથમ સમરું ગણપતિ, જયમ ટળે મારી દુર્મતિ;
જે હથી સરે મનોરથ મન તણો રે. ૧
સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું બાળક કાંઇ લહેતો નથી;
સતી શારદા, સેવક છઉં તમ તણો રે. ૨

:::: '''ઢાળ'''
સાહે કરો, માતા સરસ્વતી, હું લાગું તમારે પાય;
નિજ ગુરુ કેરું ધ્યાન ધરતાં, ગ્રંથ ચાલતો થાય. ૩

વૈશંપાયન એણી પેરે બોલ્યા, સુણ જનમેજય રાજન;
અશ્વમેધની ઉત્તમ કથા છે, શ્રોતા-વક્તા ધન્ય. ૪

પાંડવે પરાક્રમ કીધું ઘણું, ક્રોધ ધરીને કાય,
શત કૌરવ સંઘારિયા, તે કુરુક્ષેત્રની માંહ્ય. ૫

પછે હસ્તિનાપુરમાં રાજ્યે બેઠા, કુંતીકુંવર જે ધર્મ;
પાંચાલીના મનોરથ પૂરી, પધાર્યા પરબ્રહ્મ. ૬

પણ યુધિષ્ઠિર અતિ દુઃખ પામ્યા, ઉપન્યો અંતર તાપ;
‘એ રાજ્યને માથે ધિક્‌ પડો, સ્વજન માર્યાનું શિર પાપ.’ ૭

એટલે આવ્યા વ્યાસમુનિ, પૂછ્યો પાપ ગયાનો ભૈદ
પછે મહામુનિએ મહીપતિને મંડાવ્યો અશ્વમેધ. ૮

અશ્વની પૂંઠે રક્ષા કરવા, સંચર્યો અર્જુન;
પૂંઠે વૃષકેતુ પરવર્યો, વળી વીર પ્રદ્યુમન. ૯

વાટમાં જાતાં નીલધ્વજ ને હંસધ્વજ ભૂપાળ;
સુધન્વા ને સુરથ નામે, હણ્યા બંન્યો બાળ. ૧૦

મણિપુર નગ્રે અશ્વ આવ્યો, રાજ્ય કરે બભ્રુવાહન;
જેણે મહાબળિયા પારથનું, સામો મળ્યો કર્યું છેદન. ૧૧

પછે તુરી ત્યાં થકી પરવર્યો, સામો મળ્યો તુખાર;
તે તુરી તામ્રધ્વજે બાંધ્યો અર્જુનનો નિર્ધાર. ૧૨

રાય મયૂરધ્વજ મળ્યો આવી, કૃષ્ણને રહ્યો કર જોડ;
પછે વીરવર્માને દેશ આવી, સુભટ ઝૂઝ્યા ક્રોડ. ૧૩

એક હૃદ આવ્યો જળ તણો, તે તરી ઉતર્યો વાજીન;
ત્યાંહાં આગળ રમતા હુતા, બે ચંદ્રહાસના તન. ૧૪

વડો પુત્ર પદ્માક્ષ નામે, એક મકરધ્વજ એહવું નામ;
તે અશ્વ અનુપમ દેખી, લઈ ગયો પોતાને ગામ. ૧૫

ત્યાંહાં પાંડવની સેના વિષે હવો તે હાહાકાર;
શ્રીકૃષ્ણ અર્જુન જ્યાં હુતા, ત્યાંહાં લાવ્યા સમાચાર. ૧૬

વાત સાંભળી સવ્યસાચીને ઊપન્યો અતિ ક્રોધ;
અશ્વની સંભાળ લેવાને, મોકલ્યા મહાજોધ. ૧૭

પણ પાર તે પામ્યા નહિ, કહ્યો કિરીટીને નકાર;
સાંભળીને સવ્યસાચી પામ્યા દુઃખ અપાર. ૧૮

વિચારીને વીનવ્યા અર્જુને ત્યહાં શ્રીકૃષ્ણ;
પારથ પછે પ્રભુજીને : ‘કહો અશ્વ ગયાનું પ્રશ્ન.’ ૧૯

વળતા વિશ્વંભર ઊચર્યા : ‘સાંભળ, પાંડુકુમાર;
તારા તુરીને સંભાળ તાહાં, જો કોણ છે ઝાલણહાર.’ ૨૦

એવું કહીને મૌન લીધું પ્રભુ શ્રીગોપાળ;
એવે સમે અંતરિક્ષ-મારગે અતિ હવું અજુવાળ. ૨૧

હરિગુણ ગાતા વીણા વાત આવ્ય નારદ ભગવાન;
નર-નારાયણ ઊભા થયા, આદરે દીધું માન. ૨૨

ત્યારે દેવર્ષિ એમ બોકિયા, અર્જુન દીઠો દીન :
‘હે સાધુ શા માટે સૂનમૂન છો? મુખ થયું કાં ખિન્ન? ૨૩

પછે ગદ્‌ગદ કંઠે થઈને બોલિયા તે પારથ :
‘મારા અશ્વ બંન્યો ગયા, તેથી ઉપન્યો અનરથ. ૨૪

સ્વર્ગ મૃત્યુ પાતાળ સઘળે, તમે જાઓ છો મુનિરાય;
જાણતા હો તો કહો મુને, મારા અશ્વ ગયાનો ઉપાય.’ ૨૫

વળતા ઋષિ એમ ઊચરે; ‘સાંભળ અતલિબલ અર્જુન;
‘તારા તુરીને લઈ ગયા છે ચંદ્રહાસના તન. ૨૬

દેવ દાનવ યક્ષ કિન્નર, ત્રૈલોક્ય ટોળે થાય;
સહસ્ર વસા સતવાદી રાજા, કોણ ન જીત્યો જાય.’ ૨૭

ઋષિજીનાં વચન સુણીને, અર્જુન બોલ્યો વાણ :
‘તે ચંદ્રહાસનો મહિમા કહો મુજને, વીણાપાણ.’ ૨૮

::::: '''વલણ'''
‘કહો વીણાપાણ, વેગે, સાન્નિધ્ય શ્રીગોવિંદ રે.’
ચંદ્રહાસનો મહિમા કહે કર જોડી પ્રેમાનંદ રે. ૨૯
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = હસ્તલિખિતનું મુદ્રિત રૂપ
|next = કડવું ૨
}}
<br>