ચંદ્રહાસ આખ્યાન/કડવું ૪ - Revision history

Meghdhanu at 11:50, 7 March 2023

2023-03-07T11:50:07Z

← Older revision		Revision as of 11:50, 7 March 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|કડવું ૪\|}}		{{Heading\|કડવું ૪\|}}
	<poem>		<poem>
	{{Color\|Blue\|[~~ચાર~~ મારાઓને આ બાળકને દૂર જંગલમાં લઈ જઈ મોતને ઘાટ ઉતારી માર્યાની કઈ નિશાની લાવવાનું કહે છે. મારાઓ બાળકને ફોસલાવી દૂર ઘનઘોર જંગલમાં લઈ જઈ તેને મારી નાખવાની તૈયારી કરે છે.]}}</poem>		{{Color\|Blue\|[હવે પ્રધાન મારાઓને આ બાળકને દૂર જંગલમાં લઈ જઈ મોતને ઘાટ ઉતારી માર્યાની કઈ નિશાની લાવવાનું કહે છે. મારાઓ બાળકને ફોસલાવી દૂર ઘનઘોર જંગલમાં લઈ જઈ તેને મારી નાખવાની તૈયારી કરે છે.]}}</poem>

	{{C\|'''રાગ : વેરાડી'''}}		{{C\|'''રાગ : વેરાડી'''}}

Meghdhanu: કડવું ૪ Formatting Completed

2023-03-07T08:18:31Z

કડવું ૪ Formatting Completed

← Older revision		Revision as of 08:18, 7 March 2023
Line 2:		Line 2:
	{{Heading\|કડવું ૪\|}}		{{Heading\|કડવું ૪\|}}
	<poem>		<poem>
	{{Color\|Blue\|[ચાર મારાઓને આ બાળકને દૂર જંગલમાં લઈ જઈ મોતને ઘાટ ઉતારી માર્યાની કઈ નિશાની લાવવાનું કહે છે. મારાઓ બાળકને ફોસલાવી દૂર ઘનઘોર જંગલમાં લઈ જઈ તેને મારી નાખવાની તૈયારી કરે છે.]}}		{{Color\|Blue\|[ચાર મારાઓને આ બાળકને દૂર જંગલમાં લઈ જઈ મોતને ઘાટ ઉતારી માર્યાની કઈ નિશાની લાવવાનું કહે છે. મારાઓ બાળકને ફોસલાવી દૂર ઘનઘોર જંગલમાં લઈ જઈ તેને મારી નાખવાની તૈયારી કરે છે.]}}</poem>

	~~:::::~~ '''રાગ : વેરાડી'''		{{C\|'''રાગ : વેરાડી'''}}
			{{block center\|<poem>ધૃષ્ટબુદ્ધે તેડાવ્યા ચાંડાળ, હણવા સુધાર્મિકનો બાળ;
	ધૃષ્ટબુદ્ધે તેડાવ્યા ચાંડાળ, હણવા સુધાર્મિકનો બાળ;		કહે : ‘પેલો દાસીનો તન, ચાંડાળ, તમે તેને કરો નિધન.{{space}} {{right\|૧}}
	કહે : ‘પેલો દાસીનો તન, ચાંડાળ, તમે તેને કરો નિધન.{{space}} ૧

	એણી પેરે મારવો, ન થાયે જાણ, માર્યાનું કાંઈ લાવજો એંધાણ		એણી પેરે મારવો, ન થાયે જાણ, માર્યાનું કાંઈ લાવજો એંધાણ
	આપીશ ધન ઉંચકાશે જેટલું, જો કારજ કરશો એટલું.{{space}} ૨		આપીશ ધન ઉંચકાશે જેટલું, જો કારજ કરશો એટલું.{{space}} {{right\|૨}}

	આનંદ પામી અંત્યજ પળ્યા, હરિભક્તને વાટે જઈ મળ્યા.		આનંદ પામી અંત્યજ પળ્યા, હરિભક્તને વાટે જઈ મળ્યા.
	વાહીને તેડ્યો બાળક વન, દીધી આશા : જમે છે મુનિજન.’{{space}} ૩		વાહીને તેડ્યો બાળક વન, દીધી આશા : જમે છે મુનિજન.’{{space}} {{right\|૩}}

	બાળકને છે હરિનું ધ્યાન, તેડી ચાલ્યા ચારે અજ્ઞાન,		બાળકને છે હરિનું ધ્યાન, તેડી ચાલ્યા ચારે અજ્ઞાન,
Line 19:		Line 18:

	ખડુ ખાબડાં<ref>ખડુંખાબડાં – ખાડા ખાબોચિયાં</ref> પર્વત ખોહ, ગુફામાં ઘૂઘવે બહુ ઘોહ<ref>ઘોહ – ઘો નામનું સરિસૃપ</ref>;		ખડુ ખાબડાં<ref>ખડુંખાબડાં – ખાડા ખાબોચિયાં</ref> પર્વત ખોહ, ગુફામાં ઘૂઘવે બહુ ઘોહ<ref>ઘોહ – ઘો નામનું સરિસૃપ</ref>;
	ભૂંડ ભૈરવ તણી પેર માંઝાર, દીસે પશુ વનમાં અપાર.{{space}} ૫		ભૂંડ ભૈરવ તણી પેર માંઝાર, દીસે પશુ વનમાં અપાર.{{space}} {{right\|૫}}

	ઉઝરડાયે અંગ! અતિ પામે ખેદ, શરીરથી ચાલ્યો પ્રસ્વેદ.		ઉઝરડાયે અંગ! અતિ પામે ખેદ, શરીરથી ચાલ્યો પ્રસ્વેદ.
	એક ઊંડુ સ્થાનક, જ્યાં ન મળે જંત, ત્યાં બાળક લઈ ગયા એકાંત.{{space}} ૬		એક ઊંડુ સ્થાનક, જ્યાં ન મળે જંત, ત્યાં બાળક લઈ ગયા એકાંત.{{space}} {{right\|૬}}

	માંહે માંહે સામું જોઈ હસે, પાપી પહાણશું પાળી<ref>પાળી – છરી</ref> ઘસે;		માંહે માંહે સામું જોઈ હસે, પાપી પહાણશું પાળી<ref>પાળી – છરી</ref> ઘસે;
	તે દેખી બાળકને થયો વિચાર : ‘મુને મારી લેશે નિર્ધાર.’{{space}} ૭		તે દેખી બાળકને થયો વિચાર : ‘મુને મારી લેશે નિર્ધાર.’{{space}} {{right\|૭}}

	પામ્યો દુઃખ જળનયણે ભરે, મુખે ‘રામકૃષ્ણ’ વાણી ઊચરે.{{space}} ૮		પામ્યો દુઃખ જળનયણે ભરે, મુખે ‘રામકૃષ્ણ’ વાણી ઊચરે.{{space}} {{right\|૮}}

	~~:::::~~ '''વલણ'''		{{c\|'''વલણ'''}}
	મુખે ‘રામકૃષ્ણ’ વાણી ઊચરે, સમર્યા શ્રીગોપાળ રે.		મુખે ‘રામકૃષ્ણ’ વાણી ઊચરે, સમર્યા શ્રીગોપાળ રે.
	ભટ પ્રેમાનંદ કહે કથા, કેમ ઊગરિયો બાળ રે.{{space}} ૯		ભટ પ્રેમાનંદ કહે કથા, કેમ ઊગરિયો બાળ રે.{{space}} {{right\|૯}}</poem>}}
	</poem>

	<br>		<br>
Line 40:		Line 39:
	}}		}}
	<br>		<br>

			<hr>
			{{reflist}}

MeghaBhavsar at 07:17, 11 November 2021

2021-11-11T07:17:07Z

← Older revision		Revision as of 07:17, 11 November 2021
Line 16:		Line 16:

	બાળકને છે હરિનું ધ્યાન, તેડી ચાલ્યા ચારે અજ્ઞાન,		બાળકને છે હરિનું ધ્યાન, તેડી ચાલ્યા ચારે અજ્ઞાન,
	અઘોરવનતણી જંખજાળ, આરડે વણિયર, ફુંફવે વ્યાળ.{{space}} ૪		અઘોરવનતણી જંખજાળ<ref>જંખજાળ – ઝાંખરાની જાળી </ref>, આરડે વણિયર,<ref>વણિયર – એ નામનું એક બિલાડીના કુળનું પ્રાણી</ref> ફુંફવે વ્યાળ<ref>વ્યાળ-સાપ</ref>.{{space}} ૪

	ખડુ ખાબડાં પર્વત ખોહ, ગુફામાં ઘૂઘવે બહુ ઘોહ;		ખડુ ખાબડાં<ref>ખડુંખાબડાં – ખાડા ખાબોચિયાં</ref> પર્વત ખોહ, ગુફામાં ઘૂઘવે બહુ ઘોહ<ref>ઘોહ – ઘો નામનું સરિસૃપ</ref>;
	ભૂંડ ભૈરવ તણી પેર માંઝાર, દીસે પશુ વનમાં અપાર.{{space}} ૫		ભૂંડ ભૈરવ તણી પેર માંઝાર, દીસે પશુ વનમાં અપાર.{{space}} ૫

Line 24:		Line 24:
	એક ઊંડુ સ્થાનક, જ્યાં ન મળે જંત, ત્યાં બાળક લઈ ગયા એકાંત.{{space}} ૬		એક ઊંડુ સ્થાનક, જ્યાં ન મળે જંત, ત્યાં બાળક લઈ ગયા એકાંત.{{space}} ૬

	માંહે માંહે સામું જોઈ હસે, પાપી પહાણશું પાળી ઘસે;		માંહે માંહે સામું જોઈ હસે, પાપી પહાણશું પાળી<ref>પાળી – છરી</ref> ઘસે;
	તે દેખી બાળકને થયો વિચાર : ‘મુને મારી લેશે નિર્ધાર.’{{space}} ૭		તે દેખી બાળકને થયો વિચાર : ‘મુને મારી લેશે નિર્ધાર.’{{space}} ૭

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૪|}} {{Color|Blue|[ચાર મારાઓને આ બાળકને દૂર જંગલમાં લઈ જઈ મો..."

2021-11-10T08:41:42Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|કડવું ૪|}} <poem> {{Color|Blue|[ચાર મારાઓને આ બાળકને દૂર જંગલમાં લઈ જઈ મો..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|કડવું ૪|}}
<poem>
{{Color|Blue|[ચાર મારાઓને આ બાળકને દૂર જંગલમાં લઈ જઈ મોતને ઘાટ ઉતારી માર્યાની કઈ નિશાની લાવવાનું કહે છે. મારાઓ બાળકને ફોસલાવી દૂર ઘનઘોર જંગલમાં લઈ જઈ તેને મારી નાખવાની તૈયારી કરે છે.]}}

::::: '''રાગ : વેરાડી'''

ધૃષ્ટબુદ્ધે તેડાવ્યા ચાંડાળ, હણવા સુધાર્મિકનો બાળ;
કહે : ‘પેલો દાસીનો તન, ચાંડાળ, તમે તેને કરો નિધન.{{space}} ૧

એણી પેરે મારવો, ન થાયે જાણ, માર્યાનું કાંઈ લાવજો એંધાણ
આપીશ ધન ઉંચકાશે જેટલું, જો કારજ કરશો એટલું.{{space}} ૨

આનંદ પામી અંત્યજ પળ્યા, હરિભક્તને વાટે જઈ મળ્યા.
વાહીને તેડ્યો બાળક વન, દીધી આશા : જમે છે મુનિજન.’{{space}} ૩

બાળકને છે હરિનું ધ્યાન, તેડી ચાલ્યા ચારે અજ્ઞાન,
અઘોરવનતણી જંખજાળ, આરડે વણિયર, ફુંફવે વ્યાળ.{{space}} ૪

ખડુ ખાબડાં પર્વત ખોહ, ગુફામાં ઘૂઘવે બહુ ઘોહ;
ભૂંડ ભૈરવ તણી પેર માંઝાર, દીસે પશુ વનમાં અપાર.{{space}} ૫

ઉઝરડાયે અંગ! અતિ પામે ખેદ, શરીરથી ચાલ્યો પ્રસ્વેદ.
એક ઊંડુ સ્થાનક, જ્યાં ન મળે જંત, ત્યાં બાળક લઈ ગયા એકાંત.{{space}} ૬

માંહે માંહે સામું જોઈ હસે, પાપી પહાણશું પાળી ઘસે;
તે દેખી બાળકને થયો વિચાર : ‘મુને મારી લેશે નિર્ધાર.’{{space}} ૭

પામ્યો દુઃખ જળનયણે ભરે, મુખે ‘રામકૃષ્ણ’ વાણી ઊચરે.{{space}} ૮

::::: '''વલણ'''
મુખે ‘રામકૃષ્ણ’ વાણી ઊચરે, સમર્યા શ્રીગોપાળ રે.
ભટ પ્રેમાનંદ કહે કથા, કેમ ઊગરિયો બાળ રે.{{space}} ૯
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = કડવું ૩
|next = કડવું ૫
}}
<br>